GPN Column: Tristan was meer dan een gamer ...

Gamen is een populaire hobby onder jongeren. Tientallen miljoenen over de hele wereld brengen uren achter hun Tv-scherm of monitor door. Op het ene moment zijn ze Wesley Sneijder in FIFA en op een ander moment racen ze als Vettel voor de winst in een Formule 1 game. Het andere moment wordt er Medal of Honor, Homefront of Call of Duty gespeeld en moet men de wereld van het kwaad redden door de vijand uit te schakelen, vaak met de dood van het gamepersonage tot gevolg. De meeste shooters zijn gebaseerd op de werkelijkheid. Zo zijn er veel games gemaakt over de Tweede Wereldoorlog, net zoals de vele films die hierop gebaseerd zijn. Na het drama in Alphen aan de Rijn begint de discussie over games weer van voor af aan ...


Tristan van de Vlis

Tristan van de Vlis was een fanatiek Call of Duty gamer. Uren zou hij hebben doorgebracht met deze game. Tristan was een fanatiek gamer, maar had ook een psychische stoornis en hij was in het bezit van een wapenvergunning voor vijf wapens. Ook had hij de beschikking over een machinegeweer. Hij zou tot zijn gruwelijke daad gekomen zijn door een combinatie van bovenstaande factoren. Wat Tristan afgelopen zaterdag aanrichtte was echt verschrikkelijk en ik wil het ook niet bagatelliseren, maar van de drie bovenstaande vind ik het gamen nog wel het minst schokkend. Toch gaat het weer veelal over de games. Het AD kopte er dinsdag over, compleet met filmpje van Call of Duty met de vliegveld slachting. Pauw en Witteman nam dit 's avonds over en liet ook het filmpje nogmaals zien. Hoogleraar forensische psychiatrie Corine de Ruiter vertelde over Tristan in Pauw en Witteman. Ze noemde hem een psychiatrisch patiënt en dat hij ook schizofreen was en dat hij tien dagen gedwongen opgenomen geweest is wegens suïcidaliteit. Dit lijkt mij geen gelukkige combinatie met een wapenvergunning voor vijf wapens en een machinegeweer. De hoogleraar forensische psychiatrie gaf aan, na het zien van de beelden, dat zeker niet zomaar de link gelegd kon worden tussen het spelen van de game en gruweldaad van Tristan. Ook zou onderzoek uitwijzen dat het spelen van deze gewelddadige games niet meteen moordgedachtes oproept. Wel was aangetoond dat mensen die een neiging hebben tot agressie in combinatie met het psychisch labiel zijn en de games veelvuldig alleen speelden er niet beter van werden. De kat op het spek binden noemen ze dat en daar hoef je geen forensische psychiatrie voor gestudeerd te hebben om dat te kunnen begrijpen. Tegenover mevrouw de Ruiter zat Sander Duisterhof, directeur van de schutters associatie. Hij noemde de beelden walgelijk en het had niets met de schietsport te maken. De leden zouden deze shooters tevens niet spelen. Op de vraag waarop de heer Duisterhof dat dan baseerde, gaf hij aan dat hij geen verband zag en dat hij de leden kent. Tristan was een ander verhaal, want hij had geen lid van de schietclub mogen zijn. Klopt als een bus en Tristan had ook geen Call of Duty mogen spelen en al helemaal niet zaterdagmiddag tot zijn daad in het winkelcentrum mogen zijn gekomen.

Het is preken voor eigen parochie, zowel van de heer Duisterhof als van mij. Ongetwijfeld zullen de meeste sportschieters nette en fatsoenlijke mensen zijn die het echt voor de sport doen. Afgelopen weekend had ik het genoegen op een lan-party mee te mogen kijken met bijna tweehonderd gamers. Er werden veelvuldig shooters gespeeld, maar ik heb geen personen gezien waarvan ik dacht: die zou weleens tot dezelfde gruweldaad kunnen komen. Net zoals de heer Duisterhof deze personen niet zal aantreffen op de schietbaan. Er werd in de uitzending steeds gepraat over de verantwoording van de ouders over de leeftijdscode. Tristan was 24 jaar en mocht deze game gewoon spelen en de discussie hierover was zinloos. Het zal gissen blijven naar de motieven (mochten deze niet in zijn afscheidsbrief staan). In Alphen aan de Rijn kwamen zaterdagmiddag zes mensen om het leven door het toedoen van een gek. En dat vind een gamer net zo verschrikkelijk als elk ander weldenkend mens.

Geschreven door: mr joe