Duke Nukem, een held met een grote naam. Maar die naam heeft hij al een tijdje niet meer kunnen waarmaken. In Duke Nukem-3D schitterde hij voor het laatst met zijn ijzersterke oneliners en brute vuurkracht. Dit is alweer zo’n veertien jaar geleden, maar gelukkig is er dan nu eindelijk een opvolger in zicht. Duke Nukem Forever heet deze game en het mag dan al twaalf jaar in ontwikkeling zijn, veel informatie kwam er niet naar buiten. Er werd iedere keer van engine gewisseld en de ontwikkeltijd duurde steeds langer. Iedere keer wanneer de releasedatum dichtbij kwam, wisten de mannen bij 3D-Realms het weer uit te stellen. Dit kon natuurlijk niet langer en nadat de game bijna geannuleerd leek, nam Gearbox Software de ontwikkeling van de game over. Zal deze game dan eindelijk uitkomen in het beloofde 2011? Ja zeggen ze bij Gearbox, de mythe wordt werkelijkheid.
Als Duke zal je weer de wereld moeten redden van een alien invasie. Voor degene die nu denken: ‘Dat had ik toch al gedaan in Duke 3D?’ Ja inderdaad, maar we doen het nu gewoon nog een keer, want de invasie is blijkbaar nog niet voorbij. It’s time to save the World a second time. Meer verhaal is er waarschijnlijk niet en anders nog niet naar buiten gebracht. Er zijn dus aliens die de aarde aanvallen en jij gaat die afslachten met allerlei soorten en maten wapens.
Om jullie meer inzicht te geven in het spel ben ik naar de Firstlook 2010 gegaan, met maar één doel. Het spelen van Duke Nukem Forever om zelf te kunnen aanschouwen hoe het er nu precies voorstaat. Is het echt zo geweldig, of wordt het een flop? Ik moest er anderhalfuur op wachten, maar uiteindelijk mocht ik de testkamer in. Even goed op de stoel zitten, koptelefoon op en ik werd meteen hartelijk ontvangen door de brute soundtrack van het introscherm. Natuurlijk ging ik niet alleen deze sound beluisteren, want ik had tenslotte maar een paar minuten om de game te testen. Aan het begin van het spel begin je met lege handen. Dit is helemaal niks voor Duke Nukem, want die heeft wapens nodig, heel...veel...wapens. Je begeeft je in een kleedkamer en je moet een weg naar buiten vinden. Onderweg kom je een aantal soldaten tegen die hun plan nog een keer doorlopen om het tij te keren. Het kwam hier op neer: ‘We pakken een wapen, bestormen ze en schieten ze godverdomme gewoon neer!’. Het zijn momenten als dit dat ik me meteen thuis voel in het spel, want dit is van die flauwe humor die perfect bij Duke Nukem past.
Je loopt daarna een gang in, waar je meteen van alle kanten beschoten wordt, maar je hebt nog steeds geen wapens. Je moet op dat moment vertrouwen op de soldaten die hun uiterste best doen de buitenaardse wezens tegen te houden. Dit doet me denken aan Halo: Combat Evolved, daar begin je ook zonder wapens en moet je naar een bepaald punt reizen, voordat je aan de slag kunt. Grappige overeenkomst, maar er zal waarschijnlijk niet meer achterzitten, toeval... meer niet. Uiteindelijk kom je bij een lift aan die je omhoog brengt naar het rugbyveld. Dan pas zie je waar je daadwerkelijk tegen moet strijden. Een gigantisch monster met bazooka’s als armen en... hij heeft jou in het vizier! Op dit moment viel me ook op dat de graphics aardig mee konden doen in deze tijd. Het is geen hoogstandje en het glimt een beetje veel, maar tegelijkertijd zie je de regendruppels van dit afzichtelijke monster afglijden. Gewapend met de Devestator, een soort raketwerper, neem je het op tegen dit wezen. Een duidelijke tactiek is niet nodig, want Duke Nukem ontwijkt kogels en deelt zelf de klappen uit, in dit opzicht is er niks veranderd. Het is geen Gears of War of een Call of Duty. Het is echt wat anders en dat werkt heerlijk verfrissend. Gewoon hersenloos knallen, lekker oldskool. Het is pure actie op zijn best.
Je Devestator heeft 69 raketten, maar dit is lang niet genoeg. Gelukkig worden er bevoorradingen gedropt op het veld en zal je tussen de rakettenregen door ammo moeten verzamelen om hem uiteindelijk op zijn knieën te dwingen. De hele strijd, totdat het monster valt, is er de heerlijke rockmuziek zoals we die kennen uit Duke Nukem-3D. De ego balk die naast de ammo balk in het scherm staat werd niet uitgelegd, maar het komt hier op neer. Als je Duke acties maakt, eigenlijk tegenstanders vernederd, dan wordt de balk voller. Zodra de balk leeg is betekend dit waarschijnlijk je dood, een soort health-systeem dus.
Na een tijdje valt het monster en moet je het benaderen om de laatste klap uit te delen. Dan krijg je een geweldig stoer filmpje te zien hoe Duke hem dood, maar er gebeurt meer. Een oog valt uit de oogkas van het beest en je kunt er iets mee doen. Druk op X om een fieldgoal te maken staat er… Je zult toch niet bedoelen dat?! Jawel dus. Door op X te drukken neemt Duke een aanloop, trapt tegen het oog aan, zo tussen de palen. Een ware fieldgoal! Weer zo’n moment en een prachtig voorbeeld van de duistere humor uit het spel. Ik dacht dat de demo toen was afgelopen, maar het ging door. Het beeld zoomde uit en opeens keek ik op mijn TV, naar een andere TV. De camera verplaatste zich nog iets meer en ik zag twee handen een Xbox-controller vasthouden. Toen pas had ik door wat er zojuist gebeurt was. Dat hele gevecht was een remake van één van de meest epische gevechten uit Duke Nukem-3D. Alleen speelde jij als Duke, die Duke bestuurde op de Xbox in het spel… Een paradox!
Dan opeens komt er een vrouwshoofd omhoog en begint te hoesten en te proesten, een tweede hoofd komt ook omhoog. Nadat ze de monden hebben afgeveegd vraagt een van de blondines aan Duke: ‘Was the game any good?’ Waarop Duke antwoordde: ‘Yeah, but after twelve fucking years it should be!’ Een mooi voorbeeld van zelfspot, van de heer der oneliners. Ik heb weinig voorbeelden gegeven, maar je kunt er vanuit gaan dat Duke Nukem nog steeds heerlijke oneliners heeft en scheld wanneer hij dit nodig acht. Er zitten ook gedeeltes in de game, waarin je met een auto moet rijden. Daarover heb ik wijselijk mijn mond gehouden, omdat ik dit niet gespeeld heb, maar het lijkt een goede afwisseling van de gameplay te worden. Zolang de besturing maar niet stroef is, want dat kan alles weer verpesten.
Duke Nukem Forever lijkt een feest van herkenning te worden, voor de wat oudere gamers, en een prachtig actievol spel voor de nieuwkomers. Wees klaar om weggeblazen te worden door de pure actie! In 2011 kunnen we eindelijk gaan genieten van de grootste macho ter wereld, die Duke Nukem heet.
 |
|||||||
 |
Duke Nukem | Grafisch niet de beste |  |
||||
| |
Pure actie | ||||||
| |
Soundtrack | ||||||
| |
Oneliners en humor | ||||||
Tommygun