Een game op basis van een religieus geschrift wordt meestal een erg slechte game. Dit weet de Angry Video Game Nerd maar al te goed, want hij heeft tweemaal (1, 2) een video gemaakt over de gedrochten die voort werden gebracht door Wisdom Tree. Dit is een uitgever van o.a. ongelicenseerde, Christelijke videogames voor de Nintendo. Ze waren vooral laat in de jaren 80 actief, maar hebben redelijk recent nog Heaven Bound uitgebracht. Het punt is dat geen van deze games ook maar in de buurt van goed kwamen, want ze waren gewoon bespottelijk slecht. Een bekende game, zoals Super Mario, werd gekopieerd en met een vies, goor sausje overgoten. Nee, games en religie lijken niet samen te kunnen… Toch komt Namco Bandai in september met El Shaddai: Ascension of the Metatron. Ook deze game is gebaseerd op een religieus geschrift. Kan El Shaddai de ban breken en games en religie doen samensmelten?
El Shaddai: Ascension of the Metatron, wow wat een mond vol, is gebaseerd op het boek van Henoch, of zoals ze het in het Engels noemen: Enoch. Dit boek is een zogeheten pseudepigraaf, dit is een religieus geschrift dat verworpen is door het Jodendom of Christendom, omdat de inhoud in strijd is met de leer van deze godsdiensten. Dit spreekt mij direct al aan, want waarom is dit boek, en daarmee het verhaal, verworpen? Het verhaal gaat over de priester Enoch die de zielen van gevallen engelen terug naar de hemel moet brengen. God stelde namelijk een groep engelen aan om over de Aarde te waken, maar zij raakte zo gefascineerd in de mensheid dat ze de hemel de rug toekeerde en hun eigen Utopia gingen maken op Aarde. Dit kon God niet laten gebeuren en daarom wordt Enoch er opuit gestuurd. Hij heeft daarnaast een behoorlijk goede drijfveer om deze engelen te grazen te nemen, want als het hem niet lukt, dan zal God een zondvloed loslaten om de hele mensheid weg te vagen. Dit lijkt op een mooie referentie naar het verhaal van de Ark van Noach, waar ook sprake was van een zondvloed om het grootste gedeelte van de mensheid te vernietigen. Maar de zondvloed wordt natuurlijk wel vaker genoemd in het Christendom en Jodendom.
In zijn queeste om de mensheid te redden wordt Enoch bijgestaan door vier engelen: Lucifel, Raphael, Gabriel en Michael. Als je Christelijk of Joods bent dan zullen sommige van deze namen je wellicht bekend in de oren klinken, want Gabriel is bijvoorbeeld de engel die Maria vertelde dat ze zwanger was van de verlosser. De rol van deze engelen is nog niet helemaal duidelijk, net zoals nog wel meer van de game nog niet helemaal helder is. Tijdens zijn zoektocht komt Enoch namelijk ook vijanden tegen. In het begin zal hij niet beschikken over wapens en de wapens van zijn tegenstanders moeten afpakken om zichzelf te kunnen verdedigen. Als je eenmaal een wapen hebt, dan kun je combo’s maken door gebruik te maken van de ritme van de muziek. Ik ken games die gebaseerd zijn op een ritme, bijvoorbeeld Patapon, maar ik kan me nog niet helemaal goed voorstellen hoe dit in een actie game tot uiting gaat komen. Het concept vind ik in ieder geval heel interessant, want doordat je gebruik maakt van het ritme om combo’s te maken, heb je hiervoor niet meerdere knoppen nodig. Je hebt maar één knop nodig om alle aanvallen uit te voeren die je maar wilt. Natuurlijk ben je niet de hele game Koos Wapenloos, want je krijgt in de game beschikking over een drietal wapens. Als eerste is er Arch, dit is een kromzwaard dat jou tevens de mogelijkheid geeft om korte tijden te zweven. Daarnaast is er ook nog Gale een ringvorming wapen dat jou zowel de mogelijkheid geeft om een dash-aanval uit te voeren als mini darts in rap tempo af te schieten. Als laatste is er nog Veil, dit is zowel een schild als een paar Gauntlets (bepantserde handschoenen). Veil is de ultieme verdediging, maar kan daarnaast ook nog rake klappen uitdelen, een mooie combinatie.
Deze wapens zijn heilig en door aanwezig te zijn buiten de hemel raken ze steeds meer corrupt, net zoals die gevallen engelen. Een corrupt wapen is niet wat je wilt, want hoe corrupter het wapen wordt, des te zwakker het wordt. Je moet dus zorgen dat het op tijd gezuiverd wordt, zodat de kracht van het wapen weer herstelt. Dit is een concept dat ik helemaal zie zitten. Ten eerste past het geweldig goed bij de religieuze sfeer die ze proberen neer te zetten, maar het lijkt me ook een interessant gameplay-element, aangezien je niet blind door kunt spelen en hakken, omdat je wapen misschien wel onwijs corrupt is en dit kan je je kop kosten. De gevechten worden dus uitgevochten met heilige wapens die gebruik maken van ritme om sterke aanvallen te lanceren op vijanden. De muziek die ik in trailers hoorde, vond ik ongelooflijk vet, maar het lijkt me ook erg lastig om gebruik te maken van dat ritme. Ik vraag me dus af of er gebruik gemaakt moet worden van een ritme of echt het ritme van de muziek. Als het echt het ritme van de muziek is, dan wordt het erg lastig, maar het blijft wel fijn om naar te luisteren. Het klinkt erg spiritueel, maar niet kerkelijk. Het heeft ook iets heroïsch en stoers over zich, maar dat moet je eigenlijk horen om het te begrijpen.
De game heeft alles in zich om een enorm succesvol te worden, en dat met een religieuze achtergrond. Het enige waar ik bang voor ben is dat mensen de game te abstract vinden. De huidige generatie gamers is namelijk erg van de realistische graphics en niet zo zeer van de wat apartere stijlen en laat El Shaddai nu enorm apart zijn. Het ziet er allemaal prachtig en kleurrijk uit, maar het is totaal niet realistisch. Het lijkt een beetje op een glas in lood stijl, zoals je ramen van kerken weleens ziet. Maar glas in lood is veelal hoekig en dit eigenlijk niet, dus het is moeilijk te zeggen waar het op lijkt. Ik vind het in ieder geval fantastisch om eindelijk weer eens een nieuwe stijl te zien en ik heb nog nooit iets vergelijkbaars mogen aanschouwen. Maar mijn soort mensen moet steeds meer ruimte afstaan aan de Call of Duty-gamers van deze tijd die dit minder kunnen waarderen of het zelfs verafschuwen.
El Shaddai: Ascension of the Metatron wordt, zoals het er nu uitziet, een prachtig avontuur. De ingame wereld ziet er sprankelend uit en het is een stijl die ik nog nooit eerder heb gezien. Het grootse avontuur dat gebaseerd is op een religieus verhaal lijkt daarnaast goed te worden ondersteunt met een mooie soundtrack, al laten ze natuurlijk alleen het beste horen in trailers. Ik ben erg benieuwd hoe het ritmische vechten en het gebruiken van één knop om combo’s te maken gaat werken en ook vind ik het concept van wapens die steeds corrupter worden, en daardoor zwakker, goed gevonden en passen bij de game. Alleen kan de stijl voor de meeste gamers van deze tijd een struikelblok zijn, want we weten allemaal wat er met Okami is gebeurd, want de aparte stijl was één van de redenen dat de game geen succes werd. Ik hoop dat er nog een demo komt, want op die manier kunnen gamers het eerst proberen voordat ze het kopen. Doen ze dit niet dan zullen alle media wellicht lyrisch zijn, maar geen enkele gamer, op een enkeling na, de game kopen. En dat zou een roemloze dood zijn voor iets dat er geweldig uitziet.
 |
|||||||
Zinooo