GPN Preview: The Legend of Zelda: Skyward Sword

Nintendo heeft in zijn gloriedagen een paar grote series naar voren gebracht ten tijde van de NES en SNES. Wie vandaag de dag kent Mario immers niet? Het kleinere broertje van Mario moet dan eigenlijk wel Link zijn. In alle Zelda games moet Link Hyrule redden van Ganon(dorf), ongeacht in welke vorm. Na een hoop games lijkt het of Link meer terug gaat naar Ocarina of Time met Skyward Sword. Ik heb de game eventjes mogen spelen en aan de hand van mijn ervaring wil ik een voorspelling doen.

Met de demo die ik speelde, probeerde Nintendo zoveel mogelijk te laten zien. Dan verwacht je ook een lange demo. Hoewel de lengte mij zeker niet teleurstelde was het niet de half uur waar ik op hoopte. Desalniettemin werd er veel getoond. Hoe? Ik kreeg drie keuzes voorgeschoteld waar ik levels mocht spelen die de drie hoofdaspecten van het spel laten zien. Zo begon ik ontspannen met een wedstrijdje vliegen, waarna ik door mocht met het verkennen van de Skyview Temple. Uiteindelijk belandde ik bij een eindbaas die het niet waardeerde dat ik zijn woonplaats binnen kwam stormen.

Voordat ik aan een eindbaas begon, mocht ik dus ontspannen tijdens een vliegreis. Een leuke introductie voor de demo, maar het liet geen bijster sterke indruk achter. Het verhaal dat erbij hoort gaat over Link die met een wedstrijdje vliegen een kleine trofee kan winnen. Met deze trofee is het je taak om Zelda het hof te maken, of in ieder geval een indruk achter te laten. De desbetreffende trofee hangt aan een vogel vast. Deze vliegt in het rond en jij moet op een van zijn broers springen en proberen deze te pakken. Ondertussen is het nog steeds een wedstrijd en de lokale vandalen proberen je tegen te houden door je met eieren te bekogelen vanaf hun eigen vogels, nadat je bijna het trofeetje te pakken had.



Enthousiast kom ik waarschijnlijk niet over en dat heeft zo zijn redenen. Het duurt misschien twee of drie seconden om controle over je gevleugelte te krijgen, waarna het inhalen van de vogel lang kan duren. Als je eenmaal doorhebt dat je de vogel met trofee moet afsnijden in plaats van proberen sneller te zijn, wat niet gaat, dan ben je blij dat het voorbij is. Er zit een kleine extra bij waar je op moet letten als je door de lucht zweeft. Je vogel kan maar een aantal keer met zijn vleugels klappen, voordat hij naar de aarde stort. Je wacht even en je vrolijke vriend heeft weer genoeg kracht om omhoog te komen. Het geeft je ook een kleine snelheidsboost om je op weg te helpen, dit is niet genoeg om de andere vogel in te halen en je moet daarom overgaan op de eerder genoemde tactiek. Deze extra last is echter niet genoeg om het vliegen vermakelijk te houden. Een trage start misschien, maar dat hield me niet tegen. Met goede hoop ging ik door met het volgende deel, de Skyview Temple.

De mysterieuze tempel betreed je in een prachtige binnenplaats. Hier maakte ik, wederom, kennis met de bekende Zelda gameplay. Je krijgt een klein open gebied voorgeschoteld waarin je kort mag ronddwalen, waarna je een kleine puzzel in de omgeving moet oplossen om door te kunnen gaan. Terwijl ik vrolijk rondliep merkte ik op hoe goed het wapensysteem werkte. Het kiezen van een ander item gebeurt in luttele seconden en met Motion Plus werkt het zwaaien van Link’s zwaard naar behoren. Elke beweging die je maakt wordt keurig weergeven op het scherm. Pas bij een snelle zwiep geeft Link ook een flinke zwaai met zijn zwaard. Het probleem dat je met kleine bewegingen ongewilde slagen maakt, is er dus niet. Hierdoor voelt het combat systeem goed aan en gaat het naadloos over in het rondzwerven.

Het voelde vredig om rond te lopen in de Skyview Temple, op een vijand hier en daar na die dit probeerde te verstoren. Na het verzamelen van wat rupees moest ik door. Eenmaal binnengedrongen in de wat ik alleen maar kan plaatsen als de daadwerkelijke tempel, kreeg ik daar mijn eerste uitdagende vijand. Dit kleinere baasgevecht voelde meer als een kennismaking dan een probleem. Het is niet zozeer vervelend, maar normaal moet je iets uitvogelen bij een baas in de Zelda games. Een soort puzzel om uit te vinden hoe je de baas moet verslaan. Dit was bij deze baas echter wat te makkelijk. Bekijk de positie van de zwaarden die de baas vasthoud en sla met je zwaard in de opening. Dit wekte bij mij het gevoel dat het een soort tutorial was voor het precisie zwaaien met je zwaard. Hier is op zich niks mis mee gezien ik nieuw was met de besturing en de baas was uiteindelijk nog niet eens zo heel makkelijk. Het werd ook iets duidelijker toen ik doorging naar het derde en laatste deel van de demo, de eindbaas. De voorbereiding was dus nodig voor de echte uitdaging.



Gelukkig werd ik bij het laatste deel van de demo niet aan mijn lot overgelaten. Link kreeg een beter schild en zwaard, waarnaast hij ook wat nieuwe trucjes had geleerd. Dat maakte het gevecht echter niet gemakkelijker, maar wel leuker. Het laat de diversiteit zien die ontstaat naarmate je vordert in het spel. Het gevecht was een stuk diverser dan de eerdere baas die ik versloeg en dit zorgde voor een uitgebreide strijd. Het gaf veel voldoening toen ik klaar was met de demo. Hoewel ik veel heb gezien, is The Legend of Zelda: Skyward Sword een stuk diverser dan wat hier beschreven staat. Ik heb pas het puntje van de ijsberg gezien en ik kijk uit naar meer.

Ik ben een onzettend leuke ervaring rijker met deze demo. Ik was niet al te enthousiast over het vliegen, gezien het wat langdradig en eentonig is, maar de kans is groot dat er later in het spel nog wijzigingen doorgevoerd kunnen worden om dit te verhelpen. Dit is dan ook het enige minpuntje, gezien ik me daarna enorm heb vermaakt met het rondzwerven in een kleine omgeving om vervolgens met moeite de bazen te verslaan. The Legend of Zelda: Skyward Sword belooft een goede titel te worden in de Zelda reeks. Je kunt dus met een gerust hart uitkijken naar deze game!