GPN Preview: Super Mario 3D Land (hands-on)

Nintendo heeft met de 3DS goud in handen. Deze leus heb ik de laatste tijd erg veel gebruikt in mijn artikelen wanneer de 3DS ter sprake kwam. Het enige probleem van Nintendo is dat ze zelf wel onwijs gave games maken, maar dat de games van overige uitgevers en ontwikkelaars vaak nog te wensen over laten. Maar laten we ook eerlijk zijn. We kopen een Nintendo-console en/of -handheld in eerste instantie om de Nintendo-games te spelen, zoals: Zelda, Kirby, Donkey Kong, Pokémon, Star Fox, Metroid… Volgens mij vergeet ik nog een game… Oh ja! Mario natuurlijk!

Uiteraard was ik Mario niet echt vergeten, want dat zou waanzin zijn. Iedere gamer, of dit nu een hardcore of casual gamer is, kent Mario. Die Italiaanse loodgieter met de legendarische snor en misschien wel de meest bekende stem van een gamepersonage ooit. Iedere console of handheld van Nintendo krijgt wel zijn eigen Mario-titel. De Wii heeft Super Mario Galaxy en New Super Mario Bros. Wii. En de Nintendo DS heeft New Super Mario Bros. en de remake van Super Mario 64, die voor de gelegenheid DS erachter geplakt kreeg. Met de komst van de 3DS was het natuurlijk wachten op de aankondiging van zijn eigen Mario-game en die heeft het nu ook gekregen, in de vorm van Super Mario 3D Land. Dit is op het eerste zicht al een unieke game, omdat het zowel 2D- als 3D-levels bevat. Nintendo geeft zelf ook aan dat het een mix moet worden tussen Super Mario Bros. 3 en Super Mario Galaxy. Maar er zijn ook kenmerken uit de originele Super Mario Bros. gebruikt. Het moet dus een echte hybrid worden van alle Mario-games. Tijdens Firstlook 2011 heb ik de kans gekregen om te kijken of dit ongeveer klopt.



In de demo op Firstlook kon je een drietal levels spelen: een ‘2D’-, 3D- en eindbaaslevel. Ik zet 2D niet zonder reden tussen haakjes, het is immers geen klassieke 2D-weergave. Het is namelijk 2D met diepte, het zogenaamde 2,5D, zoals LittleBigPlanet dit ook heeft. Je hebt als het ware een tweebaansweg en je kunt wisselen van baan, maar in de PS3-game kwam dit nooit zo lekker uit de verf. Dit komt omdat je de diepte niet goed kan zien en hierdoor soms op de verkeerde ‘baan’ loopt terwijl je naar een platform aan de overkant springt. Hierdoor spring je in die game nog weleens tegen muren op, waardoor je in een ravijn valt. Nintendo heeft dit stukken beter geregeld, omdat ze de 3D-functionaliteit van hun handheld benutten. Hierdoor zie je heel goed op welke baan je loopt en maak je geen tot minder springfouten. Dit is dan ook de eerste game waarin ik de 3D-functionaliteit een toegevoegde waarde vind voor een game, omdat het het spel beter speelbaar maakt. Dit wil niet zeggen dat het meteen een ‘piece of cake’ is, want dat is het niet. Je moet de joystick niet zomaar naar boven of onder duwen, omdat Mario dan in een andere baan gaat lopen. Dit zal zeker in het onwennige begin nog wel het geval zijn en hierdoor spring je dan tegen muren in de achtergrond op, en het springen over een kloof kan dan ook raar aflopen. Maar na een periode van wennen, is het zeker een mooie toevoeging en eentje die werkt!

De 3D-levels voelen heel bekend aan en hebben veel weg van Super Mario Galaxy. De wereld ziet er namelijk net zo kleurrijk uit, zoals we gewend zijn van de Mario-games, en grafisch gezien lijkt het dezelfde stijl te hebben, of het oogt in ieder geval hetzelfde. Maar toch is ook het Super Mario 64-gevoel aanwezig door het uiterlijk en het design van de levels die ik gezien heb en mocht spelen. Het ruimtethema van Galaxy is nog wel aanwezig, maar veel minder sterk. Het is de ‘normale’ wereld die domineert: groene grasvelden, ijzige ondergronden en meer, maar geen trucjes met de zwaartekracht. De invloed blijft echter niet beperkt tot deze twee games, omdat het wasbee pakje (Raccoon suit) zijn comeback maakt. Deze is uiteraard afkomstig uit Super Mario Bros. 3, maar het heeft niet exact dezelfde functie. Je kunt namelijk alleen slaan met je staart en deze niet gebruiken om te vliegen. Dit is toch wel een kleine teleurstelling, want alhoewel je er wel mee kunt zweven, is dit niet hetzelfde. Ik vind het bijna een belediging voor dat pakje. Andere klassiekers zoals de vuurbloem, ster en paddenstoel zijn ook aanwezig, samen met het recentere Propellerpakje, uit New Super Mario Bros. Wii, waar je de lucht mee in kunt schieten. Er zijn er nog veel meer, zoals de P-wing die je direct naar het einde van een level brengt, maar het belangrijkste is dat er genoeg aanwezig zijn. In de 3D-levels krijg je, in tegenstelling tot de lineaire 2D-levels, wat meer bewegingsvrijheid. Je kunt op verkenning gaan en hindernissen vaak op meerdere manieren nemen. En aan het eind van ieder level dien je tegen de vlaggenstok aan te springen, wederom een kenmerk dat overgenomen is uit New Super Mario Bros. Als je op de top weet te springen dan levert dit een 1-up op. Als je de wereld even stilstaand wilt verkennen, om bijvoorbeeld het einde te zoeken, dan kan dit ook, want je kunt de gyroscoop als verrekijker gebruiken.



Aan het eind van een wereld, of wanneer je genoeg van iets verzameld hebt, dan is het traditie om het gevecht aan te gaan met een eindbaas. Meestal is dit een Koopa, en dat is ook hier het geval. In de demo moest ik het opnemen tegen een Koopa waar ik de naam niet van weet, maar voor het zover was, moest ik eerst het level door zien te komen. Van oudsher zijn we gewoon dat deze levels net wat moeilijker en uitdagender zijn dan de standaard levels. Het zit er vol met kanonnen en andere gevaarlijke ongein, die ervoor moeten zorgen dat je moet werken voor je voldoening. Het level van deze eerste eindbaas speelt zich af op een schip en het betreft een 2D-level. Je moet je soms met buizen naar de achtergrond knallen en ook voorkomen dat je niet opgeslokt wordt door het scherm, dat steeds meer jouw kant opschuift. Wanneer je het einde weet te bereiken en de pijp afdaalt naar de eindbaas, dan verandert het van 2D naar 3D. De Koopa wacht je dan op en dan is het een kwestie om zijn ritme te ontdekken om hier gebruik van te maken. In zijn geval was dat wachten tot hij uitgedraaid was en duizelig op zijn benen stond te wankelen. Dan weet je dat het tijd is om actie te ondernemen en een flinke voetafdruk op zijn hoofd achter te laten door er volle bak op te springen! Herhaal dit een aantal keer en dan is de wereld weer verlost van een van de vele, vervelende Koopa’s, die hun obsessie voor Princess Peach maar niet kunnen onderdrukken. Ze willen gewoon graag dat hun kont geschopt wordt door Mario, en ik vind dit helemaal geen probleem.

Nintendo gaat ongetwijfeld weer een topper afleveren met Super Mario 3D Land. Er is een enorme diversiteit in pakjes, power ups en omgevingen. Daarnaast is het mooi om te zien hoe alle kenmerken van oude Mario-games zijn gefuseerd in deze ene titel. De 2D-levels inclusief extra dimensie, dat goed speelbaar is dankzij het gebruik van 3D, en de wat vrijere 3D-levels, die vertrouwd aanvoelen maar tegelijkertijd ook nieuw zijn. Misschien wordt dit wel de beste Mario-game ooit, want het heeft alles in huis om dit te bereiken, maar of dit ook gaat gebeuren... Dat wordt in ieder geval een moeilijke klus, aangezien alle Mario-games van topkwaliteit zijn! In november komt Super Mario 3D Land uit en ik voorspel bij deze dat de 3DS-verkopen dan ook spectaculair zullen stijgen.