GPN Preview: Bioshock: Infinite

Utopia’s zijn per definitie perfect. Daarom verraste Bioshock mij in 2007. Hierbij sprong je, vrij letterlijk, in het diepe van een compleet mislukte onderwater utopia genaamd Rapture. De stad Rapture werd slachtoffer van losgeslagen wetenschap zonder ethiek. Doe daar een schepje anarchie bovenop en er is geen redden meer aan. Je keerde voor een tweede keer terug naar Rapture in Bioshock 2 alleen deze keer als de meer indrukwekkende Big Daddy. Maar nu komt deel drie in de serie er aan en Rapture behoort tot het verleden. Met Bioshock: Infinite gaan we naar het luchtruim, naar een nieuw vliegend utopia genaamd Columbia.

In eerste instantie lijkt de enige overeenkomst tussen de Bioshock spellen het idee van een verloren utopia, maar als we iets verder kijken, is te zien dat het beter in de serie past dan gedacht. Het is inmiddels bekend dat het verhaal zich afspeelt in de vliegende stad Columbia, opgericht door de Amerikaanse overheid. Het dient als rondreizende trots van Amerika, maar de stad verdwijnt van de kaart en er breekt een rebellie uit in de stad. Dus net als in de eerste Bioshock zien we dat de utopia verdwijnt uit de normale wereld en het van binnenuit uit elkaar valt door een deel van de populatie. Daarnaast zien we ook dat het rebelleren mogelijk wordt gemaakt door een extraatje, wat in het eerste spel de tonics waren, maar ook voornamelijk de plasmids waren belangrijk voor het neerhalen van Andrew Ryan. In Bioshock: Infinite zien we dat je Vigors en Nostrums vindt die je ook krachten geven, maar hier is niet bekend of ze de anarchistische gemeenschap hebben geholpen of niet. Verder zien we dat er naast deze machtsovername ook een wetenschappelijke doorbraak heeft plaatsgevonden. Plasmids waren een grote sci-fi doorbraak in de eerste Bioshock, waar dat bij Infinite de Tears zijn. Tears zijn een scheur in tijd en ruimte die gemanipuleerd kunnen worden door speciale mensen. Dus deze nieuwe Bioshock past wel degelijk in de serie, maar dat betekent geen gegarandeerd succes. Hiervoor zijn een paar andere criteria, beginnend met het verhaal.



Het lijkt alsof een hoop van de verhaallijn bekend is en die gaat ongeveer als volgt. In de wereld van Columbia wordt het regime verworpen door de inwoners, maar er lijkt meer aan de hand te zijn door de komst van Elizabeth. Met het vermogen om deze Tears te manipuleren vormt ze niet alleen een grote hulp voor jou, maar vormt ze ook een belangrijke focus voor je vijanden. Elizabeth is vijftien jaar lang vastgehouden door een Songbird vanwege haar krachten. De vraag is alleen voor welk doeleinde? In de eerste Bioshock was het zo dat kleine meisjes werden ontvoerd en in Little Sisters werden getransformeerd. Is dat hier ook het geval met Elizabeth? Werd zij als klein meisje ontvoerd en werden de krachten voor telekinese en het vermogen om Tears te manipuleren aan haar gegeven, of had ze deze als kind al en is ze om deze reden ontvoerd? Wat wel duidelijk is, is dat mensen haar missen, want anders was jij als hoofdpersoon, voormalig inspecteur Booker DeWitt, niet ingehuurd om Elizabeth uit Columbia te halen. Dan komen we weer bij de vraag wie precies Elizabeth terug wil. Haar ouders misschien. Hoe weten zij waar Columbia precies is? De stad is immers van de kaart verdwenen, maar is niet compleet onvindbaar dus. In ieder geval is duidelijk dat er meer achter het verhaal zit dan op het eerste oog zichtbaar is, hier maak ik me dan ook weinig zorgen om. Waar ik me een beetje zorgen om maak zijn de graphics.

Iedereen heeft onderhand al de graphics gezien van het spel. Hoewel nog niet definitief, knaagt er bij mij iets wanneer ik kijk naar de beelden van de E3 demo. Het gaat mij niet om de stijl van het spel. Irrational Games heeft geweldig werk geleverd met Bioshock, hierbij paste de stijl echt bij de jaren ’60. Infinite lijkt ook weer te passen bij de tijd waarin het zich afspeelt. Het euforische en vrolijke beeld dat Amerika had rond de eeuwwisseling, vóór de economische recessie, is zichtbaar door de felle, warme kleuren en de vloeiende animaties in het spel. Over het algemeen zijn er tijdens de rustige stukken weinig strakke graphics en alles is vrij uitnodigend. Het geeft ook ruimte voor goede overgangen naar drukkere stukken. In de demo is te zien dat naarmate je een kleine groep rebellen nadert de omgeving duisterder wordt. Het is ook mogelijk dat de omgeving niet verandert en je plots wordt verrast. Dit allemaal lijkt feilloos te werken, maar wat mij nu dwars zit zijn de Tears. Ze lijken een soort grijze vlek te vormen op het scherm zodra Elizabeth er gebruik van kan maken. Het kan flink storend zijn tijdens het spelen en de immersie. Aan de andere kant herinner ik me de hints in Rapture, waar objecten geel oplichtten. Het verpestte de immersie amper en misschien zorgt het hier ook voor weinig verstoring. Het is afwachten hoeveel het voorkomt en met welke frequentie. Gelukkig zal het niet de enige factor zijn die het spel bepaalt en daarom gaan we naar iets wat ook het hele spel lang meetelt. De zachte klanken van afvurende kogels en een meervoud aan explosies.



Geluidseffecten, achtergrondmuziek en andere geluiden worden vaak overgeslagen, omdat het zo gewoon is in een spel. We verwachten bij acties geluiden en nemen het voor wat het is zonder het te waarderen. Je merkt al dat ik hier een positieve kant op ga. Het geluid in Bioshock: Infinite gaat een geweldige kant op. Ik kan natuurlijk niks met zekerheid zeggen, maar de E3 demo is vrij overtuigend. In het spel zijn er kleine dingen die je eraan herinneren waar je bent. Zoals in de eerste Bioshock het geluid van het altijd aanwezige water aanwezig was, zijn het bij Infinite de wind en de gasbranders van de ballonnen. Naast de ambiance geluiden is er ook aan een hoop andere dingen gedacht. Van het geluid van een voetstap tot de kling van metaal op metaal. Het lijkt erop dat er een goede balans is tussen het overheersen van kleine geluiden als hint naar iets, terwijl tijdens een drukke scène een hoop van de ambiance geluiden de stemming niet verstoord. Wat toevoegt aan belangrijke scènes zijn de stemmen. Het is voor mij nutteloos om deze in details te bespreken als er een geweldige developer diary te zien is op de Bioshock: Infinite site die goed de kwaliteit van de stemmen weergeeft. Al met al weinig tot geen ontevredenheid op het gebied van geluid.

Kort samenvattend, het spel lijkt ontzettend goed bij de serie te passen. Het vervallen utopia beeld, zeker in deze setting, is voor mij een goede reden om het spel te proberen. Het verhaal dat erbij hoort klinkt goed in de oren, maar er staat bij mij een centraal vraagteken. Want als Elizabeth met haar Tear manipulatie ontzettend belangrijk is en we zien in de demo dat ze ontvoerd wordt, hoe lang blijft ze als metgezel en wat gebeurt er met de Tears? Sowieso twijfel ik al bij de verschijning van de Tears. Zullen ze niet storend zijn? Maar het spel is nog in ontwikkeling en het zijn kleine puntjes die mij twijfel brengen en nog niet eens zeker zijn. Ook na het zien van de demo ben ik er van overtuigd dat het spel een geweldige aankoop zal worden.