Mafia II

Veel kinderen dromen over een baan die ze later absoluut moeten hebben. Brandweerman, politieagent of dokter zijn gebruikelijk, al zijn er ook veel stoute kinderen die graag boefje willen spelen. Vito was nooit zo’n jongen. Hij wist wel wat hij wilde; een mooie dame, genoeg geld en een leuk huis in een rustige buurt. Maar juist hij komt door moeilijke omstandigheden terecht tussen al die boefjes en verwezenlijkt de dromen van duizenden kinderen; Hij krijgt niet de cel, de kogel en de hamer, maar de drank, de vrouwen en de auto’s krijgt. Maar is dit leven wel wat het lijkt? Mafia II weet de befaamde jongensdroom over de roem en het geld geweldig naar voren te brengen en hoe deze droom uiteindelijk op brute wijze uit elkaar klapt.

Mafia II speelt zich af in een periode van zes jaar tussen februari 1945 en september 1951 waarin het leven van Vito Scaletta centraal staat. Jij speelt als deze veteraan van de Tweede Wereldoorlog wanneer hij terugkeert vanuit de frontlinies naar zijn thuishaven Empire Bay op medische gronden. Vers uit de trein wordt hij opgevangen door Joe Barbaro, zijn beste maat waarmee hij al een aardige geschiedenis in het misdaadcircuit heeft. Ondanks dat Vito opgepakt is heeft Joe niet van zijn fouten geleerd en is vrolijk doorgegaan in de onderwereld en werkt inmiddels voor de Maffiabazen in de stad. Via deze ‘connecties’ weet hij Vito voor eens en voor altijd uit het leger te krijgen en zorgt hij dat hij weer op zijn pootjes terechtkomt in de vrije wereld. De twee worden weer hechte vrienden en gaan dieper en dieper het leven van de welvarende gangster in, waardoor ze langzaam maar zeker volwaardige leden van de familie worden. Hier begint de opkomst en uiteindelijk afgang van Vito al, een verhaal dat je zal roeren, raken en absoluut mee zal slepen.



Mafia II is namelijk één van die weinige games met dat magische randje, waardoor je meegesleurd wordt naar Empire Bay. Jij bent Vito Scaletta. Jij leeft in de jaren ’40. Jij woont in Empire Bay. Het verhaal, de omgevingen en de personages komen zo realistisch over dat het bijna niet meer valt te onderscheiden van een echte stad in die tijd. Een voorbeeld: Op de radio hoor je altijd berichten die met de tijd meegaan, zo verandert de muziek per decennium, maar ook de diskjockeys veranderen van tekst. Zo wordt er in de jaren ’50 gesproken over de ontwikkeling van de ‘Car Phone’ (dat later uit zou groeien tot het mobieltje) en is het antwoordapparaat in ontwikkeling. Allemaal kleine details waardoor Mafia II als een complete ervaring voelt.

Als Vito moet je natuurlijk de nodige klusjes opknappen voor je bazen, welke variëren van kleine autodiefstallen aan het begin van zijn misdaadcarrière tot enorme shoot-outs en liquidaties wanneer hij een grotere man is geworden op de straat. Wat je ook aan het doen bent in Empire Bay, alles voelt lekker soepel en vlot aan. Door de geweldige animaties en physics komen de vuurgevechten echt tot leven wanneer Vito wegduikt voor kogels als hij loopt, wanneer glazen muren kapot schieten en dekking voor je neus uit elkaar valt. Maar ook de vele achtervolgingen en vuistgevechten zien er fantastisch uit en zijn een welkome afwisseling op het idee van rijden en schieten, iets dat een game als Grand Theft Auto IV ook wel had kunnen gebruiken.



Qua techniek om deze klussen te klaren heb je weinig te klagen; er is een groot aanbod aan schietijzers om je vijanden te belagen en explosieven om naar ze te gooien. De mogelijkheden variëren van wapens uit de Tweede Wereldoorlog zoals de MP40 en de MG42 tot de echte Maffiawapens zoals mijn grote favoriet de Tommygun en een altijd handige Shotgun. Elk wapen speelt natuurlijk ietsje handiger en de een is ook dodelijker dan ander. Opvallend aan Mafia II is echter dat niet alleen jij sterk bent met wapens, maar je vijanden dit ook zijn. Een Magnum- of Shotgun-schot kan jou dus in één keer doden net als dat dit kan gebeuren met de vijand. Gelukkig heb je altijd nog je computergestuurde vrienden die door een vrij goede AI niet uit hun neus staan te vreten.

De gameplay is dus divers en daar is er natuurlijk ook de stad voor; Empire Bay is een vrij grote stad waar je vrij rond kunt rijden op het moment dat jij dat wilt. Het enige probleem is dat er in die grote stad vrij weinig te doen is. Natuurlijk, je kunt kiezen uit de vijftig type auto’s of honderden stukken kleding, maar buiten winkelen moet er voor een lid van de Maffiafamilie toch wel wat meer te doen zijn? Helaas is dit er echt niet bij in Mafia II zoals dat er wel was in Grand Theft Auto IV met onder andere drugsdealen, gang wars en uitgaan met vrienden. Maar om duidelijkheid te brengen in de vergelijking met eerdergenoemde free-roaming game: Mafia II is géén sandboxgame, er zit alleen een te verkennen stad in. Dit is natuurlijk een slap excuus om het missen van iets te doen naast missies te verbeteren, maar het is in ieder geval iets waar je rekening mee kunt houden voordat je de game koopt.



Naast dat je rekening houdt met kleine foutjes, is er natuurlijk ook heel veel goeds om dit te compenseren. Mafia II weet je in het verhaal te trekken met al zijn kleine schoonheden zoals geluid (zeker van de stemacteurs), animaties en personages. Het enige gebied waarop ontwikkelaar 2K Czech een kans heeft laten liggen zijn de graphics. Op de computer ziet de game er natuurlijk fantastisch uit, zoals het een PC-game betaamd, maar op de consoles is zeker ruimte geweest voor verbetering. Beide versies hebben ongelooflijk last van screen tearing (wanneer een voorwerp er ineens vlak uitziet), bevatten veel momenten waarop voorwerpen opeens verschijnen of verdwijnen en zien er bij vlagen niet al te best uit. Gelukkig dat de cutscenes er fantastisch uitzien, dat personages levendig overkomen en dat er details in overvloed zijn. Zo kun je een sandwich uit de koelkast pakken, maar zijn er ook gedetailleerde reclameborden die veranderen wanneer de tijd verstrijkt. Er zijn dus zeker een aantal punten waarop Mafia II had en misschien wel verbeterd moest worden in al die jaren van ontwikkeling, maar zeg nou zelf: Wanneer een game je zo in de ervaring weet te stoppen dat jij je een echte gangster voelt, wat wil je dan nog meer?

Mafia II is een bewegende, ontroerende en geweldige ervaring. De game weet je mee te krijgen in het leven van Vito Scaletta en dat leven heeft een geweldig verhaal. Dit doorspelen is absoluut geen straf, want alles speelt vlotjes en soepel door, door de grote verscheidenheid in gameplay; van een achtervolging in een mooie bolide tot het schoonmaken van toiletten, alles zit erin. Technisch is Mafia II af en toe ook een echte hoogvlieger door de geweldige animaties, indrukwekkende stemacteurs en het grote oog voor detail. Al die pluspunten weten makkelijk de enkele minpunten zoals de niet zo interessante open wereld en de af en toe slechte graphics te compenseren. En dan heb ik het nog niet eens gehad over de geweldige cutscenes, de heerlijke vuurgevechten en hoeveel er wel niet te verzamelen en te kopen valt! Kortom: Mafia II is een must-play voor elke zichzelf respecterende gangster!

			Verhaal	Grafisch niet al te best op de consoles
			Empire Bay straalt de 50's en 60's uit	Open wereld niet echt interessant
			Sfeer	Gameplay kunstmatig verlengd door auto ritten