RUSE - Review

Ik ben een redelijke Realtime Strategy-fan. Games als Warcraft III, Dawn of War en Company of Heroes kan ik enorm waarderen. Met RUSE was ik nog erg sceptisch, het leek me onrealistisch met die grote pijlen over het veld en de ‘stapels’ units. Na de game gespeeld te hebben was mijn mening helemaal veranderd.

In Ruse ben jij een generaal van het leger. Aan jou de taak om de gevechtsmissies in goede banen te leiden. Je bent amper bezig met het verzamelen van supplies. Het enige wat je namelijk nodig hebt is geld, en dat doe je simpelweg door een gebouw op een bepaalde plaats te zetten. Meer omkijken heb je er niet naar, waardoor je je extra op je leger kunt focussen. Maar veel tijd zul je ook niet steken in het bouwen van units. Maar waar ben je dan de hele tijd mee bezig in deze game? Nog nooit heb ik in een RTS zoveel tijd gestoken in het positioneren van mijn leger, en dat is het speciale van RUSE. Je kunt niet zomaar een leger ergens ter verdediging neerzetten, je moet echt strategische plaatsen uitkiezen. Op enkele speciale ‘recon’ units na, kunnen jouw troepen niet door bossen heenkijken. Dit klinkt heel suf maar dat is het absoluut niet. Door jouw mannen in een bos te zetten zijn ze onzichtbaar voor de vijand. Als de vijand dan een aanval wil plegen op jouw hoofdbasis, en dus door het door jouw bewaakte bos wil rijden gebeurt het. Je troepen schieten ineens van uit het bos de vijand dood met verassingsaanvallen. Dit zijn aanvallen die je vijand niet aan ziet komen en ze doen dan ook 3x zoveel schade als normaal schieten. Nu de vijand weet dat je hier zit zou ik snel je troepen ergens anders neerzetten, anders is het geen verrassing meer. Naast bossen heb je ook steden waarin je je kunt verstoppen waardoor je weer een verrassingsaanval in kunt zetten. Dit is bijna altijd fataal voor de tegenstander.



Tevens hebben alle troepen een line-of-sight, oftewel; tot hoever ze kunnen kijken. Dit verschilt per unit, zo kan artillerie over het algemeen heel ver schieten, terwijl gewoon infanterie het vaak meer dichterbij moet bevechten. Dit verschil is met opzit heel groot gedaan, zodat je verplicht bent om een gevarieerd leger te maken. Zo heb je ook anti-tank units, die kosten opzich niet zo heel veel om te bouwen. Maar zelfs meerdere van je grootste, duurste tanks zullen moeite hebben om gezamenlijk zo’n anti-tank unit te vernietigen. Jij kunt dit oplossen door juist bommenwerpers te gebruiken, want die zijn weer sterk tegen artillerie. Zo gaat het een hele cirkel door, zodat je in elk leger eigenlijk van alles wel wat hebt. Ik ben hier erg over te spreken, want in sommige andere games kun je soms hele vijanden verslaan door gewoon de duurste tank een aantal keren te bouwen.

Naast de standaard skirmish partijen, heb je ook nog de campaign. In deze campaign speel jij Joe Sheridan, een commandant. Samen met Wetherby, een collega waar je het eigenlijk niet zo goed mee kan vinden omdat hij zich nogal eens in de nesten werkt, vecht jij tegen Von Richter. Dit alles speelt zich af tijdens de Tweede Wereldoorlog. Je speelt ook bekende operaties na, zoals D-Day en het Hollandse Operation Market Garden. Wellicht kan deze game je dan zelfs helpen bij je geschiedenis toets De cutscenes die je tussen de missies te zien krijgt, zijn redelijk. Maar de voice-overs zijn echt slecht, er zit helemaal geen gevoel in de tekst die ze uitspreken en het klinkt heel erg voorgelezen. Erg jammer, dat is toch een smetje op deze prachtige titel.

Van dat minpuntje, gaan we weer over op iets waar RUSE heel goed in is; de graphics. Daarover mag je best naar huis schrijven namelijk. De game heeft namelijk verschillende lagen, net zoals Google Earth. Je kunt heel ver uitzoomen en dan ziet het er goed uit. Hoewel je waarschijnlijk, tenminste ik, redelijk ver uitgezoomed de game speelt, kun je ontzettend ver inzoomen. En het mooie hiervan is dat het er geweldig uit ziet, je kunt al je soldaatjes zien lopen en mensen van de artillerie hun kanonnen zien hervullen. Dan de grote pijlen die je over het slagveld ziet en de units die zich ‘opstapelen’ (zie screenshot hieronder). Die pijlen zul je je weinig van aantrekken, je ziet ze bijna alleen maar wanneer je troepen een kant op stuurt. En de opgestapelde units zijn ook erg handig. Om je troepen heen zitten namelijk blauwe cirkels, wat aanduidt dat ze van jou zijn. Als je meerdere groepjes bij elkaar hebt staan en je zoomd uit, stapelen die cirkels zich op. Zo kun je in één oogopslag zijn waar de meeste van je troepen zich bevinden. Dit vind ik erg fijn werken en mag van mij wel in meer RTS-games ingebouwd worden.



Dan nog een feature waaraan de game zijn naam dankt: RUSE’s. Dit zijn letterlijk ‘skills’ die je op gebieden op de kaart kunt gebruiken die het te vijand lastig maken, of een voordeel geeft aan jezelf. Zo kun je met een Ruse alle verstopte troepen van je vijand, dus die in bossen zitten, onthullen. Ook kun je zogehete decoy’s oproepen. Dit zijn nep-unites die er precies hetzelfde uitzien als normale units, maar ze doen geen schade en zijn in één schot dood. Enkel bedoelt om je vijand te misleiden, en dat is eigenlijk het doel van het hele spel. Maar pas op! Wat jij kan, kan je vijand ook. Het zal ongetwijfeld gebeuren dat je in het ootje genomen wordt door de vijand, en dan aan jou de taak om je fout weer goed te maken en terug te slaan. De Ruse’s duren meestal iets meer dan een minuut, en elke 4 minuten krijg je weer een nieuwe Ruse tot je beschikking.

Ben ik dan alleen maar positief over Ruse? Zoals je al hebt gelezen vond ik de voice-overs in de cutscènes belabberd. Verder zitten er nog enkele bugs in die storend kunnen zijn. Zo bleef bij mij onder een missie briefing, waarin uitgelegd wordt wat de bedoeling is van de missie, een menu staan. Daardoor miste ik deze hele briefing. Ook kun je soms een duidelijke lijn in de grafische lagen, waar ik het eerder in de review over had, zien zitten. Maar ach, in elke game zitten toch wel een aantal bugs.



Geconcludeerd in R.U.S.E. een erg originele RTS-game. Ondanks een aantal foutjes in de game is het super leuk om te spelen. Grafisch ziet het spel er goed uit en het is een slimme keus geweest om de units ‘op te stapelen’. De Ruse’s zijn leuk om te gebruiken en voegen een heel nieuw spelelement toe die tot veel mogelijkheden leidt. Daarmee komt Ruse op een prachtige 8.

			Grafisch puike game	Voice overs
			RTS genre succesvol vertaald naar consoles	Soms buggy menu
			RUSES voegen ook daadwerkelijk iets toe