Dead Rising 2

Zombies: Voor sommigen een totale nachtmerrie en voor anderen gewoon een manier om hun agressie kwijt te raken. Als jij bij de tweede groep hoort, dan zit je met Dead Rising 2 gebeiteld. De game laat je namelijk toe om horden zombies af te maken met zowat alles wat je kan vinden. Van een simpele basebalbat naar een volledig bankstel. Animo verzekerd dus, of niet?

Dag Frank West, hallo Chuck Green. Hij is namelijk de nieuwe held in deze game, welke nog altijd vertrouwt op een soort Sandbox formule gecombineerd met tijdslimieten. Wil je progressie maken in het spel, dan zal je moeten werken aan de zogenaamde “cases” die in het begin vooral draaien om het redden van mensen en deze terugbrengen naar het “safe house.” De locatie van deze safe house en eigenlijk ook de rest van de game, zijn gebaseerd op Las Vegas en heeft de naam “Fortune City” meegekregen. Grafisch kan je een in ieder geval een relatief goede game verwachten, waarbij (in tegenstelling tot de meeste sandbox games) de cutscenes van mindere kwaliteit zijn dan de hele spelwereld, wat resulteert in een vervallen maar toch gedetailleerde wereld. Helaas zijn er soms enkele framedrops, maar door de vele rekenkracht die nodig is om alle zombies en objecten te laten bewegen is dit niet meer dan normaal.

Wat als eerste opvalt is toch wel de multiplayer modus. Terror is Reality is een combinatie van minigames verspreid over drie rondes waarin je tegen andere gamers moet spelen. Aan het einde van deze rondes rijd je in een soort leeg zwembad op een motorfiets zombies omver. Dat laatste is nog leuker dan het klinkt, al was het maar dat er twee kettingzagen aan de motorfiets zijn gelast. Diegene welke dan de meeste zombies heeft gedood met zijn motorfiets, wint de laatste ronde. Hierna wordt er een puntentelling gedaan en het prijzengeld uitgedeeld.


Erg handig is dat je het prijzengeld uit de online multiplayer ook kan gebruiken in de singleplayer. Dit kan je bijvoorbeeld inruilen bij een pawnshop (een tweedehands doorverkoopwinkel) om zombrex te kopen voor je kleine dochtertje, genaamd Katey. Zij is namelijk gebeten door een zombie en het enige dat haar weerhoudt om ook een zombie te worden is haar dagelijkse zombrex injectie. Deze moet je op een bepaalde tijd aan haar toedienen, door middel van haar aan te spreken. En hiermee een eerste euvel bij deze game. De dialogen zijn namelijk zeer onpersoonlijk en volledig in tekst. Vaak bevatten deze ook nog eens onnuttige informatie. Hier had capcom wat meer tijd in mogen steken, omdat het na een relatief korte tijd toch al begint te irriteren. Net zoals het laden overigens, dat niet alleen soms lang duurt, maar ook nog eens enorm vaak voorkomt. De snelheid van de game en spanning die je voelt als je achtervolgt wordt door horden zombies komt zo niet tot zijn recht.


Toegegeven, in case zero waren deze laadtijden nog een grotere frustratie, maar in de volledige game welke dan nog een ruime installatie op je harde schijf aanbiedt, zou het niet mogen. Een ander punt wat verbeterd is in vergelijking met Dead Rising is het feit dat de AI van de overlevenden een stuk hoger ligt. Ze volgen nou een weg die optimaal is om zombies te ontwijken en blijven niet meer steken achter allerlei objecten. Feit blijft dat ze nog altijd gretig zijn met friendly fire en jij dus meer last van ze hebt dan pret. Maar ja, ze volgen je nou een pak sneller wat handiger is tijdens de missies, omdat deze dus vaak een tijdslimiet hebben. Tijdens de reddingsmissies is er echter een bug in geslopen welke ervoor zorgt dat als je meerdere overlevenden redt, de GPS op hol slaat en eigenlijk niet meer weet waar hij je naar toe moet sturen.


De coöperatieve modus maakt het trouwens een stuk leuker om het verhaal door te spitten. Je kan nou gewoon een vriend uitnodigen om samen zombies af te maken. Ondanks dat je twee keer met Chuck speelt, kan je hem volledig aanpassen wat soms wel voor hilarische beelden zorgt tijdens het slachten van zombies.


Als we het trouwens over hilarische taferelen hebben, dan komen we uit bij de maffe maar ontzettend coole wapen combinaties die Dead Rising 2 aanbiedt. De game laat je bijvoorbeeld 3 boren bevestigen op een emmer, of allerlei spijkers bevestigen op ….zowat alles wat je kan vinden. Niet alleen krijg je door deze wapens vette finishing moves, maar zijn ze ook een stuk krachtiger dan normale wapens en kun je er dus meer zombies mee neermaaien ook al zijn ze niet allemaal even praktisch. Een grappig tafereel is ongetwijfeld wanneer je een speelgoed helikopter aanzet in het midden van een horde zombies die door de wieken onthoofd worden. Of wat dacht je van een paddlesaw waarbij er kettingzagen op een roeispaan gebonden worden.

Deze game is één grote speeltuin. Je zal je dan ook het meeste vermaken met de coöperatieve modus en het combineren van wapens om zo zombies af te maken. De frustraties die de game met zich meebrengt en kleine bugs zorgen er wel soms voor dat je de game even langs je neer legt. Tijdens het spelen van het spel heb je echter vaak momenten dat je je lach niet kan inhouden bij het afmaken van zombies. Echter is er niet veel aan de game buiten pure zombie bashing en dit zou vele gamers toch kunnen vervelen na een tijdje.

			Wapens	Domme AI van overlevenden
			Lekker bashen	Relatief buggy