Medal of Honor

Na een volle week is het einde dan toch in zicht: De Medal of Honor Themaweek komt ten einde. Maar natuurlijk vergeten we niet te eindigen met een knaller! We reviewen namelijk de game die DICE zijn nieuwe kindje is geworden, de wedergeboorte van een eens zo geliefde franchise: Medal of Honor!

Na drie jaar van afwezigheid op het hoogste niveau en met name jaren en jaren van mindere games, moet deze game de franchise weer in de spotlight zetten. Medal of Honor verplaatst de blik van de Tweede Wereldoorlog naar de moderne oorlog in Afghanistan onder het motto: “New Enemy, New War, New Warrior”. Jij gaat als verschillende soorten units van het Amerikaanse leger aan de slag in de strijd tegen de Taliban, hierdoor zijn er verschillende soorten missies speelbaar. De twee standaard soldaten waarmee je speelt zijn Dante Adams (een soldaat van de Rangers) en Brad Hawkins (piloot bij de Rangers).



Echter draait Medal of Honor meer om de speciale eenheden, die diep het vijandig gebied intrekken. Daarom speel je met name als twee eenheden die in dienst van het leger achter vijandige linies vechten. Allereerst is er Deuce die samen met AFO Wolfpack (net als de volgende unit) richting de Shah-i-Kot Valley moet gaan, om daar info te verzamelen over het gebied, waar vermoedelijk 500 tot 1000 Taliban-strijders zijn. Hierdoor lopen ze regelmatig in een hinderlaag en zijn ze altijd in de minderheid . De tweede soldaat is Rabbit, die in AFO Neptune onder andere samen vecht met Dusty, beter bekend als ‘die gast met de baard’. Naast de soldaten draait het in Medal of Honor ook om de beslissingen die generaals nemen. Eentje strijd in Amerika tegen mannen die het belang van zijn manschappen niet lijken te begrijpen.

Wanneer je het verhaal van Medal of Honor hoort of speelt komt er een gevoel in je naar boven dat één van onze designers al omschreef als ‘net niet’. De game weet de emotionele band die je zou moeten krijgen met de soldaten nooit over te brengen, het verhaal is flinterdun en al voorbij voordat je er erg in hebt (binnen vier a vier en een halfuur is de game al afgelopen). Dat is enorm zonde want zoals EA de sfeer wist neer te zetten in trailers, zoals in de ‘Leave A Message’ trailer was fenomenaal.



Dit laatste woord is ook een goede omschrijving voor de gameplay van Battlefi… euh, Medal of Honor. Medal of Honor leunt enorm op Bad Company 2 en leent er ook het een en ander van. Dit is natuurlijk niet geheel onlogisch aangezien DICE aan beide games heeft gewerkt en de games dezelfde engine gebruiken, hierdoor zijn er genoeg overeenkomsten te vinden. Zo lijkt de interface van de multiplayer wel een exacte kopie en zijn de wapens bijna allemaal uit eerder genoemde game gehaald. Desalniettemin heeft Medal of Honor ook een aantal eigen ideeën. De gameplay die, zeker in de multiplayer, in Battlefield: Bad Company 2 wat slomer was is ondanks de grote maps wel erg snel in Medal of Honor en je sterft soms binnen een paar seconde.

Verder doet de multiplayer eigenlijk niet veel anders dan bijvoorbeeld Modern Warfare 2 en in het speciaal dus Battlefield: Bad Company 2. De multiplayer is op classes gebaseerd en binnen die classes ga je levels omhoog door XP. De drie classes zijn de Rifleman (met de wat zwaardere lange afstandswapens, zoals de PKM en de M16A4), de Special Ops (met iets meer korte afstandswapens, zoals de AK74u en de M4A1) en als laatste de Sniper Class (dan gebruik je natuurlijk een sniper). Binnen een class kun je levels stijgen, waardoor je bijvoorbeeld scopes voor je snipers unlocked of een nieuw wapen. Verdere restricties qua wapens liggen aan het team waarin je speelt, als Opposing Force speel je vooral met de AK47, maar met de Amerikaanse soldaten is het aanbod een stuk uitgebreider. Qua modi is het aanbod net als in Bad Company 2 wat aan de lage kant, maar slaagt het er wel in zijn taak te doen. Modi zijn bijvoorbeeld Team Assault (Team Deathmatch) en een kopie van Rush uit eerdergenoemde game van DICE. Als laatste belangrijke punt zijn er nog de scorechaines, die eigenlijk de killstreaks zijn uit Modern Warfare 2. Enige verschil is dat deze scorechaines minder vaak voorkomen, doordat Medal of Honor iets moeilijker is, dit zorgt voor de nodige balans. Over het algemeen slaagt de multiplayer in wat het moet doen: Leuk, verslavend en vooral heel tof zijn, al had het aanbod maps, modi en wapens iets uitgebreider mogen zijn.



Medal of Honor heeft natuurlijk ook een singleplayer campaign, waarvan we al weten dat hij vrij kort is en dat het verhaal niet perfect overkomt. Toch moet ik zeggen dat het geweldig wegspeelt! Je komt vaak in enorme vuurgevechten terrecht, die iedere keer weer anders zijn. Zo val je de ene keer onoplettende Taliban-strijders aan met een sniper en word je de andere keer onverwachts aangevallen door leden van diezelfde groep, omdat je in hun val bent getrapt. Wanneer je aanvalt voel je echt dat je overwicht hebt, en wanneer je aan het verliezen bent weet Medal of Honor dat dramatische gevoel echt over te brengen. Naast de gewone vuurgevechten gebeurd er genoeg in de game; zo rijd je het ene moment in een ATV, waarna je in een helikopter stapt om een stad, waarin Taliban zich schuilhoudt, plat te schieten. De singleplayer is lekker divers en weet dit vol te houden tot het einde, iets waar andere shooters een voorbeeld aan kunnen nemen.

Ook geweldig is de presentatie van Medal of Honor, want dat is ook belangrijk! Al is het maar de lichtinval door de bomen of de bewegingen van de soldaten, alles ziet er realistisch uit. Modder spat omhoog wanneer je er met een ATV overheen rijdt, as valt op je wanneer er wat explodeert en cover stort in elkaar na een goed geplaatst schot. Het realisme is geweldig en de graphics zijn prachtig. Toch schiet Medal of Honor op veel momenten tekort en daardoor is het ‘net niet’ geworden. Ik denk niet dat mensen Medal of Honor gaan kopen in plaats van Call of Duty: Black Ops, maar de wedergeboorte is daar en we zien vol smart uit naar het volgende deel!

Medal of Honor is terug van weggeweest met dit nieuwe deel uit de franchise! De game ziet er geweldig uit, speelt als een tierelier en heeft een geweldige multiplayer. Echter kan dit niet verdoezelen dat de game een aantal grove minpunten heeft, zoals een groot gebrek aan modi en maps in de multiplayer en een veel te korte singleplayer. Toch is de basis absoluut gelegd om een succesvolle doorstart te maken met Medal of Honor!

			Speelt als een trein!	Korte singleplayer
			Presentatie is top	Gebrek aan modi, maps en wapens in multiplayer
			Multiplayer is leuk en verslavend	Verhaal komt niet geweldig over
			Gevechten maken indruk