Assassin's Creed: Brotherhood

Assassin’s Creed II heeft mij enorm lang zoet gehouden. Eigenlijk geldt dit voor ieder deel uit de Assassin’s Creed serie, inclusief de PSP game, maar Assassin’s Creed II combineerde variëteit, een boeiend verhaal en mooie graphics met een open wereld op een niveau dat we eigenlijk alleen gewend waren van Grand Theft Auto. Met Brotherhood zou de serie dan ook enorm sterk uit de kast moeten komen, wat voor velen moeilijk te realiseren leek door de afwezigheid van meerdere steden. Niets is minder waar, Brotherhood is boeiend tot aan de aftiteling.

Het verhaal draait nog altijd rond Desmond. Een afstammeling van een familie Assassin’s welke enkele, relatief belangrijke, historische evenementen hebben beïnvloed. Tegenover hem staan de Templars welke maar al te graag de appel van Eden willen hebben om zo de wereld te onderwerpen. Via de animus (een soort DNA - geheugen machine) kun je weer in de schoenen van Ezio Audittore lopen, alleen speelt alles zich dit keer af in het grafisch prachtig afgewerkte Rome. Dat Rome als enige locatie wordt gekozen, zorgde voor een sceptische sfeer rond de game. Waar de vorige delen van AC (Assassin’s Creed) veel verschillende steden bevatten is dit nu niet meer het geval. Gelukkig is Rome ongelooflijk groot en zal het een tijdje duren voor je alles hebt gezien. Zelfs als je het spel hebt uitgespeeld is het mogelijk dat je nog niet alles gezien hebt.



Het verhaal vangt aan in de bodem van het Vaticaan waar je Rodrigo Borgia hebt geconfronteerd met zijn daden. Na dit voorval keer je terug naar je oom’s huis in Monteriggioni. Helaas is je vakantie maar van korte duur, want Cesare Borgia is gealarmeerd en lanceert een aanval op Monteriggioni. Al je harde werk om de villa op te knappen en betere bepantsering te verzamelen in AC2 is dus volledig verloren. Net zoals in elke videogame moet je spelenderwijs dit proberen te recupereren.

Door een zekere plotwending die hier niet vermeld gaat worden - spoilers zijn nooit leuk - gaat Ezio naar Rome om zijn fout recht te zetten en de Borgia uit te roeien. Rome is opgedeeld in twaalf districten welke gecontroleerd worden door de Borgia familie. De onderdrukking van de Borgia’s zorgt ervoor dat de winkels in deze districten gesloten blijven. Je kan de onderdrukking stoppen door in elk district de Borgia kapitein te doden en de Borgia toren te verbranden. Nadat je de onderdrukking hebt beëindigd, kan je in elk bevrijdt district de winkels renoveren en heropenen, zodat je nieuwe wapens, bepantsering en andere items kunt kopen. Deze winkels generen op hun beurt ook inkomsten voor jou. Dit gebeurt elke 20 minuten. Een vrij leuke toevoeging en dan vooral omdat het op grotere schaal is dan in AC2. Je ziet de stad echt opleven onder de bevrijding.



Het verhaal zal je door het spel sleuren, want zelden heb ik een gelijkaardig verhaal mogen meemaken. Het liefst speel je de game gewoon in één ruk uit, omdat je al je vragen beantwoordt wil zien. De levensduur van het spel wordt daarnaast enorm verlengd door het hoge aantal zijmissies waaraan je kunt deelnemen. Hierdoor kun je uren zoet zijn met missies, maar deze brengen je niks dichter bij het plot. Ondanks de vele content (die niet onderdoet voor het vorige deel) wordt het nooit echt saai, iets waar deel één enorm veel last van had. De replay waarde van de game ligt dan ook vrij hoog.

Doordat Rome zo groot is, moet je vaak veel reizen. Gelukkig is het eindelijk mogelijk om paard te rijden in de stad. Een natuurlijk aanvoelende toevoeging, zeker door de bewoners van Rome die wegspringen als jij aan komt gegaloppeerd. Ook kan je vanaf je paard opspringen om zo op atletische wijze een doelwit te vermoorden. Dit is trouwens niet de enige grote toevoeging, je kan nu namelijk je eigen Assassin gilde onderhouden door Borgia torens neer te halen. Deze Assassin’s kan je oproepen om al sluipend jouw doelwitten te laten vermoorden. Door verschillende huurcontracten aan te nemen van over de hele wereld, neemt het aantal getalenteerde Assassin’s toe en kun je ze nieuwe wapens en bepantsering geven, zodat ze uiteindelijk echte mesvirtuozen worden.

Dankzij je Assassin’s wordt het spel ook een beetje makkelijker, want er is weinig te doen als zij tevoorschijn springen. Deze “onderdanen” oproepen maakt dat de gevechten dan ook een stuk passiever zijn. Hetzelfde geldt voor de toevoeging van de crossbow, welke je toelaat om geruisloos iemand te doden van een afstand. Een voordeel van de Assassin’s gilde is dat je sneller aanvalt, waar de vorige delen vooral draaiden om het counteren van je vijanden. De nieuwe combo’s die je kan uitvoeren laten dan ook uitschijnen dat de gevechten, hoewel makkelijk, een hoge entertainment waarde met zich meebrengen.



Maar de allergrootste entertainment waarde kan je toch wel halen uit de ongelooflijk leuke multiplayer . Er zijn verschillende modi, met als meest geslaagde de wanted en advance wanted modi. Je krijgt een doelwit toegewezen welke je moet proberen te vermoorden. Dit terwijl een andere speler ook op jou jaagt. Een radar - welke op een hogere moeilijkheidsgraad niet echt accuraat is - helpt jou om je doelwit te vinden, zodat je hem kan vermoorden. Weet wel dat dit doelwit net als een Assassin kan opgaan in de vele NPC’s welke rondlopen in de multiplayer modus. Je wordt beloond als je geduldig observeert in plaats van te moorden als een gek. Daarnaast vind je ook nog de Alliance modus, welke de spelers opsplitst in paren, waarbij een doelwit echt gecoördineerd moet worden. Helaas gebeurt het maar al te vaak dat iedereen zijn eigen ding doet. Als laatste is er manhunt, waarbij één team zich moet verstoppen, terwijl het andere team op deze verstopte spelers jaagt. Een in het begin vermakelijke modus, maar niet zo vermakelijk dat het je lang zal afhouden van de wanted modus.

Assassin’s Creed Brotherhood is in termen van verhaal, afwerking en variëteit net iets beter dan zijn voorganger. Het geheel voelt, mede dankzij de leuke nieuwe toevoegingen, completer aan. Grafisch is Rome een prachtige stad om in rond te lopen en je zal veel monumenten herkennen. De game wil je het liefst in één ruk uitspelen om dan eindeloos rond te dwalen in de innovatieve multiplayer modi die de game te bieden heeft. Assassin’s Creed: Brotherhood krijgt een terechte 9.5.

			Sterk verhaal	Soms wordt het je makkelijk gemaakt
			Rome ziet er prachtig uit
			Stad bloeit echt op onder de bevrijding
			Veel zijmissies
			Toffe multiplayer