Japan heeft het al een lange tijd moeilijk. Eerst was er de atoombom die werd gedropt op Hiroshima en Nagasaki tijdens de Tweede Wereldoorlog. En twee weken geleden was er een gigantische aardbeving die ook nog een eens tsunami teweeg bracht. Nee, de Japanners hebben het niet makkelijk. Maar waar vaak over wordt gezwegen is de tiran die in de zestiende eeuw Japan leidde. Zijn naam was Shogun Jeroen en dit is zijn verhaal.
Nou ja, een echte Shogun ben ik misschien niet geweest, maar ik waan me er wél een in het nieuwste deel van de Total War-serie; Shogun 2. De game gaat terug naar zijn 'roots', terug naar Japan! Ook dit keer is het aan jou om je vijanden te verslaan en met jouw bondgenoten te regeren. Een verhaal zit er dan ook niet in: kies een fractie, bouw je steden op en zorg voor een goed leger. Natuurlijk zitten er voordelen bij het kiezen van een fractie. Naast de stukken land, waarmee je jouw strategie kan bepalen, heeft de zogeheten clan ook nog voordelen als het gaat om legers, maar ook om inkomsten! Zo zorgt de ene clan voor meer inkomsten per beurt, maar hebben ze ook een voordeel als het gaat om het trainen van zwaardvechters. Een andere clan heeft uiteraard een ander stuk van het land in zijn bezit en zal zorgen voor beter getrainde boogschutters. Ook is het spel een stuk makkelijker geworden qua diplomatie, wat een absolute verbetering is als je het vergelijkt met het vorige deel.
Goed, het spel speelt zich dus af in Japan. Dat betekent dus dat je niet de hele wereld over hoeft te nemen, wat wel het geval was in het vorige deel: Empire Total War. Hierdoor zijn er dus minder vijanden die verslagen moeten worden en hoef je ook minder lang te wachten tijdens de beurt van de andere clans. Het grootste voordeel van het kleine aantal clans is dat je niet van alle kanten wordt bestookt met aanvallen. Het spel is daarmee een stuk simpeler dan zijn voorganger, welke juist teveel keuzes had. Ook is de game veel overzichtelijker, wat écht een ontzettende verbetering is.
Het andere grote onderdeel bestaat uit het spelen van veldslagen. De kanonnen en pistolen zijn ingewisseld voor het veel simpelere, maar vettere, zwaard en pijl en boog. In de game heeft het weer daadwerkelijk effect op je soldaten én de manier waarop ze vechten. Zo zullen ze eerder uitgeput zijn als het ontzettend hard regent, dan wanneer er een koel zomerbriesje waait. Ook zullen de brandende pijlen, die afgeschoten worden door boogschutters, minder effect hebben als het heeft gesneeuwd. Als het slagveld kurkdroog is, is het een heel ander verhaal. In het vorige deel waren er technologie-takken, welke ontwikkeld moesten worden zodat het leger geupgraded kon worden. In dit deel is dat anders. Je kan namelijk twee 'Mastery of the Arts' ontwikkelen: Bushido en Way of Chi. Ook deze ‘Arts’ zorgen voor upgrades voor je leger; de vuurpijlen zijn daar een onderdeel van. Gelukkig is dit alles een stuk makkelijker georganiseerd.
In het vorige deel werden de zeeslagen geïntroduceerd. Een pluspunt, vonden velen. Waar ik echter al gauw tegenaan liep, was dat ik teveel rekening met de wind moest houden. Ook waren de kanonnen te ingewikkeld voor mij om te regelen, dus dit liet ik al gauw aan de computer over. Gelukkig hoef je in Shogun 2 nauwelijks tot geen rekening te houden met de wind, aangezien de meeste schepen voorzien zijn van roeiers. Dit keer zijn er ook geen kanonnen aan boord, maar wordt er gevochten met katapulten en zullen je soldaten (wederom) in staat zijn om een schip te kapen.
Ook is het mogelijk om een kasteel te bezetten, waardoor je gelijk de controle krijgt over het hele gebied. De vijand staat veilig achter zijn kasteelmuren, dus aan jou de taak om ze daar weg te krijgen. Mocht het kasteel op een hoger gelegen plek liggen, dan kan je jouw eenheden de opdracht geven om de muur op te klimmen. Er zijn echter geen ladders aanwezig, je soldaten doen dit namelijk met hun blote handen. Het geeft dan ook een machtig gevoel als je al jouw soldaten de muur op ziet klimmen. De vijandelijke boogschutters zitten echter voor een houten muur met gaten erin, waar zij door kunnen schieten. Hierdoor is het minder makkelijk om jouw boogschutters goed te laten richten. Ook zullen jouw eenheden niet allemaal tegelijkertijd boven zijn, maar stuk voor stuk over de muur klimmen. Dit zorgt ervoor dat je nauwelijks een kans hebt tegen de boogschutters en andere vijandelijke eenheden, maar het is het proberen waard, toch?
Uiteraard zijn de generalen in dit deel ook weer van groot belang. Zij zorgen voor speciale upgrades die voordelen hebben in de strijd. Deze upgrades kunnen gekocht worden met punten, die je krijgt nadat een generaal een veldslag heeft gewonnen. Er zullen je ook uitdagingen aan worden geboden: versla de vijand binnen vijftien minuten en laat ¾ van jouw troepen overleven. Als je dit lukt, krijg je een extraatje. Dit kan bijvoorbeeld het moraal van de vijand verlagen. Het is een soort ‘trophie’ waar je een paar seizoenen gebruik van kunt maken.
Zoals jullie allemaal al konden lezen in mijn preview over Shogun 2, is dat de soldaten erg houterig bewogen. Ik hoopte dan ook ontzettend dat dit een bug in de demo was, en niet in de volledige game zou zitten. En gelukkig: de soldaten bewegen alles behalve houterig. Helaas zijn er nog wel wat foutjes in de AI van de vijand te vinden. Zo verplaatst een eenheid zich ineens naar achteren, om vervolgens weer op hun oude plaats te gaan staan. Maar ach, dit soort kleine foutjes mogen de pret niet bederven.
Gelukkig worden de soldaten prachtig weergegeven, zélfs als je de graphics op low hebt staan. De zon weerkaatst prachtig op hun glimmende pantsers en ze zien er stuk voor stuk realistisch uit. In het heetst van de strijd zie je ze geconcentreerd kijken en het is een lust voor het oog om de soldaten te zien vechten. Vooral de realistische bewegingen die ze maken zijn ontzettend vet, en ik kan niets anders doen dan daar mijn pet voor af te nemen.
In Empire: Total War werd het voor het eerst in de serie mogelijk om online tegen elkaar te strijden. Dit was echter geen succes en na een jaar was er al niemand meer online te vinden. Veel fans waren teleurgesteld en hopen dan ook op een betere multiplayer in Shogun 2. En daar heeft The Creative Assembly voor gezorgd. Naast het ''gewoon'' vechten tegen elkaar, zal je ook op de campaign-map kunnen spelen tegen andere spelers. Nadat je zelf een avatar én een teken voor op je vlag hebt gecreëerd, kan je aan de slag met jouw clan. Zodra je een plaats hebt uitgekozen krijg je per beurt vijf minuten om je zet te doen. Uiteraard kunnen de andere spelers dit ook, waardoor er zomaar een onverwachte aanval kan komen. Zodra er twee legers tegenover elkaar staan, kan je ervoor kiezen om zelf je leger aan te voeren, of dit de computer te laten doen. Uiteraard is het de bedoeling om alle vijandige clans uit te schakelen en de leider van heel Japan te worden. Al met al is dit een vette toevoeging aan de game.
Het is mij wel duidelijk: op een paar vervelende bugs na en de AI van de tegenstander die nog niet altijd even geweldig is, is Shogun 2 toch een echte topper. Probleem is wél dat je een ontzettend goede computer voor deze game nodig hebt, omdat hij anders niet lekker draait. Gelukkig zullen veel fans van de Total War-serie dit absoluut over hebben voor deze prachtgame, waar wij absoluut weer een hele tijd mee vooruit kunnen. Al met al is de game een mooie 8,2 waard.
|
|
|||||||
| Vette, grootschalige gevechten! | Goede computer is vereist | ||||||
| Graphics | Nog veel, onnodige bugs | ||||||
| Veel simpeler dan Empire: Total War | |||||||



vgamer