GPN Review: Homefront

Na bijna twee lange jaren gewacht te hebben en meerdere keren smoesjes van de uitgever en ontwikkelaar te hebben aangehoord, is de game dan toch eindelijk uit. Homefront; de langverwachte First-Person Shooter van Kaos Studios. Vanaf de eerste aankondiging was men al razend enthousiast en dit is zeker niet afgenomen. In tegenstelling zelfs, men werd alsmaar enthousiaster met elk klein detail dat lekte. Maar zijn deze hoge verwachtingen ook waargemaakt?

In Homefront is Amerika overmeesterd door de gevreesde Koreanen. Noord- en Zuid-Korea hebben zich namelijk weer samengevoegd en zijn sterker dan ooit. De Verenigde Staten kon zich niet verdedigen en is veroverd door een leger van bijna twintigmiljoen man. Hierdoor worden de burgers onderdrukt en zijn de straten onveilig geworden. Maar er is hoop, want tussen deze groepen burgers zitten mensen die niet met zich laten sollen en het heft in eigen handen nemen; het rebellenleger is geboren. Ook jij bent hier als ex-soldaat deel van en werkt mee tegen de onderdrukking van de KPV (het Koreaanse leger).



En dit tegenwerken gaat zeker niet van je een...twee...drie...Al vanaf de eerste gevechten word je in het spel gezogen en moet je opletten dat je geen kogel in je knar krijgt. De Koreanen zijn namelijk lang niet zo dom als dat ze eruit zien. Ze zullen er alles aan doen om het jou en je maten zo moeilijk mogelijk te maken door redelijk goed te schieten en perfect met granaten te gooien (zoals getrainde soldaten zouden moeten doen). De AI zit fijntjes in elkaar en je moet goed op je hoede blijven voor flankende vijanden. Dit lukt gelukkig erg goed met het de wapens die je aangereikt krijgt. Het arsenaal varieert namelijk van dikke machinegeweren tot compacte pistooltjes. Helaas moet je wel erg vaak van wapen wisselen, aangezien je per wapen maar een kleine veertig kogels bezit.

En deze kogels zijn zeker nodig, want je wordt op sommige momenten in de levels overspoeld met Koreanen. Toch zijn de levels erg goed uitgewerkt en je loopt niet van shoot-out naar shoot-out, zoals bijvoorbeeld in Kane and Lynch 2. Nee, de missies zijn origineel en zeker niet herhalend. Je wordt vaak verrast door nieuwe dingen in het verhaal die je even wakker schudden en je tot het puntje van je stoel duwen. Dit werkt erg mee aan de sfeer in Homefront, die over het algemeen aangenaam en toch ook wat somber is. In het spel wordt namelijk erg goed de definitie van ‘oorlog’ naar voren gebracht en wat voor erge dingen dit bij mensen naar boven brengt. Je staat hierdoor soms wel even met een half open mond te kijken.



Dit mag ook wel, want wanneer je na gemiddeld vier uurtjes Koreanen knallen de aftiteling voor je neus krijgt, schrik je wel even. Ik had zelfs even een Serieus!-moment, toen ik klaar was met de singleplayer. Dit komt vooral door het verhaal, waar abrupt een einde aan komt. Het is natuurlijk schandalig dat zo’n aangeprezen spel zo’n korte campagne heeft. Ik moet er bijna om huilen. De korte singleplayer haalt eigenlijk de hele ambiance van het spel naar beneden. Ik heb namelijk met erg veel plezier de singleplayer gespeeld en als deze dan zo snel eindigt, is dat erg teleurstellend.

Daarnaast is de grafische kant van het spel ook niet echt geweldig. Hoewel de omgevingen nog wel acceptabel zijn, kan ik niet hetzelfde zeggen over de personages. Hun karakter mag dan wel goed naar voren komen en je komt ook wel redelijk met ze in contact, maar ze zien er gewoon belabberd uit. Ja, zelfs de vrouw! Hun gezichten bevatten veel te weinig detail en de lipsynchronisatie klopt voor geen meter. Dit is erg jammer, want hadden ze dit beter gedaan, dan zat je veel meer aan het scherm genageld. De explosies hadden bijvoorbeeld veel spectaculairder gekund en de physics van de lijken had ook wel beter gemogen. Je ziet namelijk vaak opspringende lichamen of armen die dwars door muren liggen. Over muren gesproken. Ik dacht dat we in 2011 leefden? Het hele spel zit vol met onzichtbare muren! Denk je even makkelijk iemand uit te schakelen, moet je weer net wat verder uit je dekking en word je neergeschoten. Onacceptabel natuurlijk met de huidige mogelijkheden in de gamingwereld.



Gelukkig is singleplayer niet het enigste onderdeel van een hedendaagse FPS. Men heeft namelijk in de hedendaagse samenleving internet tot zijn beschikking waar je multiplayer op kan spelen.. En over de multiplayer valt zeker te spreken. Misschien komt dit omdat de singleplayer zo teleurstellend is, maar in mijn ogen is het absoluut een toppertje. Het is namelijk een goede combinatie tussen een langzamere Bad Company en een snellere Modern Warfare. Dit brengt de balans mooi horizontaal en houdt de pit er lekker in. Je kan jezelf, eigenlijk vanzelfsprekend, in rang naar boven werken door challenges te voltooien en natuurlijk vijanden te doden. Dit ontgrendelt meer opties, waardoor je steeds weer zin hebt om verder te gaan. Hoewel er niet veel modi zijn om uit te kiezen, zit er toch variatie in de gameplay. Helaas zit er ook één keiharde misser in de multiplayer en dat zijn toch echt de servers. Het was al bekend dat er server problemen waren en deze zouden na een patch opgelost zijn, maar hier is nog steeds niks van te merken. Het duurt erg lang om een potje te vinden en bij één op de drie potjes wordt je eruit gekickt, wat natuurlijk veel te veel is.

Homefront is weer één van die games waar je niet op kan wachten, maar die eigenlijk teleurstellend uitpakt. Het is niet zo dat je hem meteen weer op marktplaats wilt zetten, maar echt enthousiast ben je nou ook weer niet. de singleplayer is op zich wel tof en je speelt hem met plezier, maar hij is gewoon veels te kort. De multiplayer vult dit redelijk aan en geeft de game toch nog wat extra waarde. Houd je van multiplayer shooters? Ik zeg doen. Ben je meer een singleplayer fanaat? Laat hem dan maar lekker liggen.

			Vette singleplayer gameplay	Die veel te kort is
			Redelijke multiplayer	Graphics zijn niet goed
				Onzichtbare muren