GPN Review: Dragon Age II

Beste mede-nerds, we stand upon the presence of change... war and death approach. We zijn de apostates van de gamers, geoutcast naar The Wilds. Daar leven wij als Mabari’s in het wild, verslagen door testosterongevulde twaalfjarige jochies met piepstemmen die in een hoekje wachtend Call of Duty spelen. Maar wij zullen opkomen voor onze rechten! Wij zullen ze laten zien dat de beste manier van leven de RPG-manier is! Wij zullen overheersen! You can not evade it! You can not deceive! Claim your destiny, or be claimed by it!

Ja medestrijders, in deze tijd vol actiegames en berouw hebben wij RPG-liefhebbers het zwaar te verduren. Gelukkig komt in dit tijdperk vol kannibalen onze redder naar voren: BioWare. Ook dit jaar heeft zij weer twee grote games voor ons in de planning staan, waarvan de eerste Dragon Age II is. In deze tweede game uit de franchise gaan we na een kort bezoek aan Ferelden op reis naar het overzeese Kirkwall. Op deze reis volgen we Hawke, een personage wiens leven jij in mag kleuren. Ondanks dat zijn achternaam en achtergrond als mens uit Lothering - ja, die uit Dragon Age: Origins - al vast staan, ben jij verder volledig vrij jouw Hawke naar hartenlust aan te passen. Zo is het mogelijk om zijn uiterlijk in de vorm van haarkleur, tattoo’s en grootte van zijn oren aan te passen, maar het draait natuurlijk vooral om het soort karakter dat je maakt.



Anders dan in Dragon Age: Origins is het van te voren al bepaald dat jij als mens zal spelen en ook je achtergrond is al bekend. Hierdoor rest jou alleen nog de keuze of jij een Mage, Warrior of Rogue zult zijn. Mages zijn natuurlijk magiërs die als enige magische krachten hebben, daardoor zijn ze zeer omstreden in de wereld van Dragon Age. Mages hebben namelijk ook als enige contact met demonen en ander gespuis uit de onderwereld, waardoor magie zowel reddend als gevaarlijk kan zijn. Dit laatste wordt verhaaltechnisch erg knap weergegeven en komt, wanneer je een Mage bent, ook meermaals naar voren. Gelukkig hebben de Warriors en Rogues het even moeilijk in het universum der draken. Als Warrior ben jij de krachtigste van je team en deel je de meeste fatale klappen uit. Als Rogue heb je de keuze tussen een varierend aanbod aan mogelijkheden, aangezien dit echt een aparte klasse is. Je kunt bijvoorbeeld een goede boogschutter worden en je teammaten van afstand helpen, maar daarnaast kun je ook een Rogue zijn die door middel van ontzichtbaarheid zijn vijanden van achteren de keel doorsnijdt met een Dual Wield wapen, ja, met een Rogue kun je alle kanten op.

Zoals alles in de wereld van Dragon Age beinvloedt de keuze voor je klasse de uitkomst van het begin tot het einde van het verhaal. Niet alleen in de gevechten die je aangaat, maar ook de manier waarop jij tegen personages aankijkt en zij tegen jou past zich aan aan je klasse. Templars en Mages zullen bijvoorbeeld automatisch op slechtere voet met elkaar staan, terwijl Warriors en City Guards vaak wat beter met elkaar op kunnen schieten. Verhaaltechnisch is dit niet alleen belangrijk voor de conversaties die je aangaat, maar ook hoe quests zich afspelen en welke quests beschikbaar worden. Het is dus erg belangrijk om de keuze van karakter zorvuldig te maken en in een breder perspectief te zetten. Echter is het even belangrijk hoe jij je specialiseert in een klasse als welke klasse je kiest.

Je specialisatie in een klasse draait puur om combat-mogelijkheden en heeft dus geen effect in het verhaal. Deze keuze bepaalt namelijk alleen welke aanvallen je kunt gebruiken en de mogelijkheden worden verspreid over de klassen. Het beste voorbeeld van specialisatie kan gegeven worden door middel van de Mage-klasse. Als specialisatie kun je meerdere soorten magie kiezen, zoals Elemental voor vuur en ijs, Blood Magic om jouw bloed en dat van omstanders te gebruiken in het gevecht en Spirit om aanvallen te gebruiken die meer op de geest van de tegenstander gericht zijn. Als Warrior draait het meer om het wapen dat je gebruikt bij die specifieke aanval, evenals bij een Rogue. Een voorbeeld van zo’n wapenspecifieke aanval is een meer verdedigende aanval zoals Shield Bash, tegenover een roekeloze aanval als Assault. Bij de Rogue zijn deze aanvallen nog specifieker aangezien het daar ook draait om het gebruiken van een boog of een zwaard en wat voor soort Rogue je bent. Kortom: Dragon Age II heeft een enorm uitgebreid klassesysteem!



Maar natuurlijk draait het om het plaatsen van jouw personage in dat enorme universum en dat dankzij een enorm uitgebreid verhaal. Ditmaal beginnen we in een nabije toekomst die zich duidelijk afspeelt na de Blight uit het eerste deel, al kunnen we de tijd niet volledig plaatsen. In een donkere kamer wordt een tot dan toe naamloze dwerg ondervraagd door een, op zijn zachts gezegd, onaardig dame van The Chantry over de daden van The Champion, Hawke in dit geval. De game flitst in een flashback terug naar de Blight waarin jij en je familie wegvluchten uit het overlopen Lothering. Terwijl dit alles gebeurt kom jij een bekende uit Dragon Age: Origins tegen, wordt je aangevallen door een Ogre en sterft er een opvallend persoon, en zo wordt een actie RPG geboren. Samen met de andere vluchtelingen vertrekt Hawke naar Kirkwall, een rijke stad ver van de Blight vandaan. Na drie jaar gewerkt te hebben om jouw burgerschap in de stad te krijgen, begint je lange avontuur in Kirkwall dan eindelijk, waarover ik om spoilerredenen helaas geen details zal vertellen.

En met een lang avontuur bedoel ik ook niets minder dan een lang avontuur! Dragon Age II kost tenminste 23 uur om te voltooien wanneer je alleen de hoofdquest speelt op de makkelijkste moeilijkheidsgraad en dan nog is het haasten om dit binnen aangegeven tijd te halen. Mijn persoonlijke ervaring is, dat wanneer je de RPG speelt zoals BioWare ze bedoelt heeft, en zoals ze ook het leukst zijn, je rond de veertig a vijftig uur zal doen over het uitspelen van het spel en dan nog heb je nog niet alles gezien. Dragon Age II is namelijk een RPG a la BioWare en bevat dus een enorme wereld met interessante personages, veel verhalen en een ontelbaar aantal quests. De optimale ervaring van de game krijg je dan ook pas wanneer je echt de tijd neemt om de gehele wereld te verkennen en je in te laten met alle zinloze informatie die je te verduren krijgt.

Dit alles speelt zich echter niet, zoals in eerdere RPG’s van het bedrijf, af in enorme werelden, maar in en om de stad Kirkwall. Dit klinkt natuurlijk als iets negatiefs, maar niets is minder waar bewijst de ontwikkelaar. Dragon Age II is namelijk veel duidelijker in het geven van quests en waar je heen moet dan het eerste deel. Door de kleinere omgevingen is de reistijd ook vermindert. Binnen deze kleinere wereld is overigens wel meer diversiteit, zoals de bossen en de kust buiten Kirkwall, maar ook de dungeons en stedelijke gebieden binnen Kirkwall. Nadeel hieraan is weer dat BioWare op veel momenten omgevingen gekopieerd en geplakt heeft en het vervolgens een andere naam gegeven heeft, waardoor een hol van een moordenaar er hetzelfde uitziet als dat van een enorme draak.



Maar wanneer je door dit soort kleine dingen heen kijkt, heeft Dragon Age II een diepe en meeslepende wereld. De volkeren, zoals de Dalish Elves, de adel in Hightown en de armen in Lowtown, hebben allemaal hun eigen verhaal en worden groots vertegenwoordigd. Elk boek, elke plaats en elk personage heeft een verhaal te vertellen dat in de Codex als een niet samen te vatten boek te lezen valt. Dit effect, waarin de game je echt meetrekt in het leven van Hawke, wordt versterkt door de ijzersterke cast aan voice-actors, op een paar iets té overdreven uitzonderingen na, die realistisch hun personages met gevoel en emoties neerzetten. Tel daarbij op dat de cutscenes er geweldig uitzien en dat de verhalen tussen de verschillende Acts weergegeven worden in een toffe motion comic en je komt tot de conclusie dat het verhaal van Dragon Age II dieper is dan je je zou kunnen voorstellen.

En op deze manier kun je boekwerken volschrijven over het enorme Dragon Age universum, zonder ook maar één keer het woord gameplay te noemen. Echter is deze natuurlijk ook erg belangrijk voor de game en daarom heeft BioWare duidelijk geinvesteerd in het verbeteren daarvan. Dragon Age: Origins was een RPG zoals we die kennen van Baldur’s Gate: tragere gameplay, een hoge moeilijkheidsgraagd en meer nadruk op het verhaal. In Dragon Age II probeert de ontwikkelaar zowel een nieuw publiek te benaderen als het oude publiek te plezieren door een combinatie van die ouderwetse gameplay en wat snellere, actievolle combat. Verassend genoeg lukt dit ook zeer aardig. De gameplay is sneller en actievoller, wat de gevechten iets makkelijker maakt, al blijven de hogere moeilijkheidsgraden nog steeds belachelijk moeilijk op bepaalde momenten. Hiernaast behoudt BioWare dat enorme verhaal en laat het de harde kern niet in de steek.



Het is door dit soort vernuftige vernieuwingen dan ook niet mogelijk om Dragon Age II onder één noemer te plaatsen. Aan de ene kant begint de game steeds meer te lijken op een actie RPG zoals Mass Effect, maar aan de andere kant bouwt het vervolg op Origins enorm sterk voort op het belachelijk uitgebreide universum dat het eerste deel aanlegde. Dan biedt Dragon Age II weer een kleinere wereld met meer duidelijkheid, en vervolgens blijkt er veel meer in die wereld te zitten dan je denkt. Ja, Dragon Age II is op veel fronten geweldig. En er is dan ook nog zo veel meer te vertellen over het tweede deel uit deze kersverse franchise. Denk bijvoorbeeld aan een verbeterd conversatiesysteem, waarin het veel duidelijker is wat de uitkomst van je uitspraken zijn. Of de leukere en uitgebreidere relaties tussen jouw companions tegenover jou, elkaar en de rest van d wereld. Dragon Age II is kortom een niet samen te vatten vette Actie RPG geworden met een uitgebreide wereld en meeslepe verhaal vol intrigerende personages... en toch vatte ik hem samen!

			Meeslepend en intrigerend verhaal	Herhalende omgevingen
			Uitgebreide omgevingen
			Goede cast aan voice-actors...
			...waardoor er realistische personages ontstaan
			Snelle en actievolle gevechten