Ik heb een haatliefde relatie met vechtgames. Ergens vind ik ze erg stoer en trekt het me enorm aan, maar al die moeilijke combinaties leren ligt me niet zo en er is nooit een game geweest die mij dit leerde. Ik speelde vroeger met plezier games als Bloody Roar, Tekken en Dead or Alive, maar ik bakte er eigenlijk geen ene reet van. Toch heb ik de moed nooit opgegeven en ik hoop ooit de vaardigheden onder de knie te krijgen om ook dit genre optimaal te kunnen waarderen. Misschien dat Street Fighter IV 3D me hierbij kan helpen. Ik had nog nooit eerder een Street Fighter-game gespeeld, dus ik was erg benieuwd. Toen ik de game opstartte, werd ik begroet door een onwijs tof introfilmpje waar al veel personages getoond werden met de bekende stijl van Street Fighter IV die werkelijk oogstrelend is. Een goed begin, alleen jammer dat het filmpje niet 3D is.
Na het introfilmpje is het tijd om aan de slag te gaan. Niet meteen online vechten, maar eerst rustig inkomen met de arcademodus. Hier kun je een personage uitkiezen, en als je net als ik nieuw bent in de serie, dan heb je geen flauw idee welke je moet kiezen. Kies je de bekende fighters, zoals Ryu en Zangief, of ga je voor een onbekend personage en laat je je verassen? Als je eenmaal gekozen hebt, krijg je een korte introductie van de vechter die je gekozen hebt en hoor je zijn motivatie om aan de gevechten deel te nemen. Ieder personage heeft zijn eigen verhaal en eigen motivatie. Als je deze allemaal wilt weten, dan ben je toch wel enige tijd bezig, want dan moet je 35 korte verhaallijnen doorlopen. Na de introductie volgt een aaneenschakeling van gevechten die je allemaal moet winnen om tot de eindbaas te geraken. Ondertussen probeer je jezelf bekend te maken met het spel en probeer je alle combinaties te leren om succesvol te zijn in de gevechten. Maar ik merkte al snel dat ik de moeilijkere combinaties niet onder de knie kreeg.
Gelukkig hebben ze rekening gehouden met mijn soort gamer en hebben ze snelkoppelingen van de sterkere aanvallen op de touchpad gezet. Zo kun je met één druk van de stylus toch een geweldige aanval tonen, zonder dat je die moeilijke combinatie hoeft te leren. Heerlijk voor de beginner, want het neemt een stukje frustratie weg, maar gevorderden kunnen ook hun voordeel halen uit de snelkoppelingen. Er is namelijk een pro en een lite-versie van deze snelkoppelingen. Deze versies kun je ook zelf wijzigen, zodat je zelf kunt bepalen welke aanvallen je daar wilt plaatsen. Naast deze snelkoppelingen is ook de grote keuze uit moeilijkheidsgraden geweldig, want zo kan iedereen op zijn eigen niveau vechten. Op den duur bereik je al vechtend de eindbaas en wanneer je de eindbaas verslaat heb je één verhaallijn uitgespeeld en wordt je beloond met een mooi eindfilmpje in een mooie tekenfilmstijl. Toen ik dit zag, dacht ik meteen aan de mogelijkheden om een Street Fighter anime te maken, zo mooi vond ik het.
Ben je daarna helemaal klaar met de arcademodus, dan zijn er nog genoeg versus-modi om je bezig te houden. Dit is niet alleen leuk, maar zorgt ook dat de game langer houdbaar blijft. Ten eerst kun je zowel offline als online tegen andere gamers vechten en je kunt zelf instellen hoe dit gevecht eruit komt te zien. Denk hierbij aan de hoeveelheid rondes en de duur hiervan. Ook kun je kiezen om tegen de computer te vechten, wanneer je zin hebt om maar één potje te vechten. De vreemdste optie die je kunt kiezen, is het tegen elkaar laten spelen van twee computergestuurde personages. Waarom zou je dit in godsnaam doen? Je wilt toch zelf lekker vechten? Nee, hier snap ik helemaal niks van.
De meeste van jullie zullen ongetwijfeld kiezen om hun vaardigheden tegen andere gamers te testen. Dit kan dus zowel offline als online, maar daarnaast moet je ook een ‘view’ kiezen. Je kunt voor de normale/standaard view kiezen of voor de Dynamic view. Wanneer je voor de laatste kiest, dan kijk je als het ware over de schouder van je gekozen personage mee. Op deze manier kun je ook het meeste van de 3D omgevingen genieten tijdens je bezoekjes aan talloze locaties. Deze variëren van bouwconstructies, tot zonnige stranden en warme savannes. Allemaal heel kleurrijk en het geeft je een mooi gevoel van diepte. Toch zal je je niet te lang kunnen focussen op je omgeving, omdat je je goed moet concentreren op je tegenstander. Zeker wanneer je via het internet tegen iemand anders speelt, want ik heb ervaren dat daar heel bekwame gamers aanwezig zijn. Deze worden in een sneltreinvaart aan je gelinkt, maar er wordt geen seconde rekening gehouden met je niveau. De matchmaking is dus ongelooflijk snel, maar houdt nergens rekening mee en dan is er voor mij al snel geen lol meer aan. Wees dus bereidt om eerst veel te verliezen om er wellicht sterker uit te komen en wraak te nemen. Wanneer je tegen elkaar strijdt, komt ook de grote variatie aan personages weer van pas. Want niet alleen hebben die hun eigen verhaal, maar ook hun eigen speelstijl en vaardigheden. Er is dus altijd wel een personage dat goed aansluit op jouw eigen speelstijl.
Mocht het toch nog allemaal niet lukken, dan kun je er voor kiezen om te trainen of challenges (uitdagingen) aan te gaan. Als je gaat trainen dan kun je je eigen personage kiezen en het personage waar je tegen wilt vechten. Je kunt je tegenstander dan precies zo instellen als jij dat wilt. Moet hij weerloos zijn, moet hij alleen verdedigen, mag hij ook aanvallen of misschien wel verdedigen en aanvallen. Je kunt het vergelijken met een crash test dummy, waar je alles op kunt oefenen. Maar eigenlijk is dit alleen een goede training als je al bekend bent met de verschillende combinaties en wanneer je de puntjes op de i wilt zetten, want combinaties leren doe je niet tijdens de training. Dit doe je dan weer wel tijdens een challenge. Je moet dan de opdrachten voltooien die aangeboden worden door een trainer en dit is vaak een aanval die je moet uitvoeren. Je kunt de knoppencombinatie voor de aanval terugvinden en kopiëren, maar ik werd hier geen wijs uit. Hopeloos faalde ik keer op keer en uiteindelijk heb ik het opgegeven. Ook bij dit onderdeel leren ze je niet stap voor stap om een bepaalde aanval uit te voeren, dus bleef ik afhankelijk van de snelkoppelingen op mijn touchpad.
Street Fighter IV 3D is een vechtgame dat onwijs tof is voor de ervaren gamer binnen dit genre, maar is net iets minder aantrekkelijk voor de beginneling. Gelukkig maken de snelkoppelingen op het touchpad al veel goed en neemt het de nodige frustratie weg, want ik was daardoor wel in staat om toffe aanvallen uit te voeren, wat ik in andere vechtgames niet kon. De arcademodus is uitgebreid en daar kun je lang zoet mee zijn, maar ook als je daar genoeg van hebt, zijn er nog genoeg andere modi om je mee te vermaken. De gevechten worden ook nimmer saai door het brede aanbod aan personages en locaties, die allemaal in kleurrijk 3D worden weergegeven. Hulde voor Capcom, want zelden heb ik me zo vermaakt met een vechtgame, al hadden ze het nog net iets beter kunnen maken door in de training de aanvallen stap voor stap aan te bieden.
 |
|||||||
 |
Kleurrijke 3D graphics | ...maar houdt geen rekening met niveau |  |
||||
| |
Grote variatie in personages en omgevingen | Geen echte trainingmodus | |
||||
| |
Touchpad met snelkoppelingen | ||||||
| |
Meer dan genoeg modi | ||||||
| |
Snelle matchmaking... | ||||||
Er zijn momenteel geen reacties gevonden.