Duke Nukem Forever: Hail to The King

Oh god, het is zo ver. Na meer dan een decennium wachten, is Duke Nukem weer terug en dit keer “Forever”. Gearbox pikte het dode project op en werkte het af in hun vrije tijd, zodat de fans toch nog kunnen genieten van een game die niet draait om realisme of vaardigheden, maar puur om “enterplayment”.

That’s right, gelieve bij deze al je kennis over de huidige vrij ongeïnspireerde, maar technisch goede shooters als Call of Duty thuis te laten, en je te focussen op een game die eigenlijk berust op puur plezier en humor, want meer hoef je namelijk niet te verwachten van de Dukester, ook niet na tien jaar. De formule is qua verhaal nog altijd even lollig, want je moet in Duke Nukem Forever de wereld redden van de aliens. Nou ja, de wereld… Je wilt in ieder geval niet dat alle sexy vrouwen worden ontvoerd door de aliens, want wat is een blok testosteron als Duke nu zonder zijn schaars geklede vrouwen? Je gaat dus op oorlogspad en gebruikt amfetaminen, geweren en je vuisten om de aliens de finale slag toe te dienen.



Twaalf jaar zijn er voorbij gegaan, maar Duke Nukem is nog altijd dezelfde. Nog steeds is hij een opgepompte, sigarenrokende, agressieve man welke niets van zijn jaren ‘90 look heeft verloren. Het ego, en tevens het schild, dat deze blonde adonis met zich meedraagt, wordt gevoed door mensen die hem aanbidden of als je even niemand in je buurt hebt, door eens te urineren als een echte man. Als je het wat minder recht toe recht aan wilt, kan je nog steeds een mannelijk spelletje pinball spelen of een biertje drinken om je ego te vergroten.

De single-player van de game is geen opvolger van Duke Nukem 3D, want alles staat compleet los van het vorige deel, maar het betreft nog steeds dezelfde gameplay. Het draait om snelle actiescènes met veel ontploffingen en gevaarlijke wezens welke lijken op varkens. Bijna elk wapen uit het origineel kun je gebruiken, buiten Duke’s Mighty Foot. Deze is veranderd naar een finish move en die is enorm spectaculair. En hier wordt de game ook al direct gemaakt: de plezier factor. De aanvallen zijn gewoon leuk om te gebruiken. In vele hedendaagse shooters draait het om headshots, maar in Duke Nukem draait het om de fun factor. Efficiëntie is niet welkom in de game, maak plaats voor de Shrink Ray of Freeze Ray welke je toestaan je tegenstanders te pletten of kapot te slaan in duizend stukken. Een minpuntje is het two-weapon system, waardoor je vaak wapens moet achterlaten, die je in Duke Nukem 3D mee kon nemen.



Het is aan de andere kant wel goed dat de game je wat helpt met de wapen selectie, want qua moeilijkheidsgraad ligt de game toch wel een stukje hoger dan wat we gewend zijn. De eindbazen die je tegenkomt aan het einde van ieder level voelt vertrouwd aan. Een grote alien koningin, onderwater bloedzuiger en andere lelijke gedrochten zijn geen uitzondering. Wat helaas wat minder is, je kon het al raden, zijn de graphics. Duke Nukem Forever draait op een engine die al verouderd is en de game had natuurlijk al jaren geleden uit moeten komen. De game ziet er niet lelijk uit, maar je merkt dat het spel gewoon niet van een hedendaags kaliber is. Oké, het had Gearbox weer tonnen geld gekost om deze weer van de grond af op te bouwen, en voor een zijproject is het begrijpelijk dat ze dit risico niet genomen hebben. In de single-player modus vallen de graphics trouwens nog enorm mee, maar de multiplayer physics en graphics liggen vijf jaar achter op de concurrentie.

Ook qua inhoud merk je dat de game een beetje gedateerd is. Je zult zien dat er verwezen wordt naar onder andere Team America: een film die toch al enkele jaren oud is. Eén ding dat niet veranderd is en ook niet veranderd zou mogen worden, zijn de quotes die hem oh zo beroemd maakten. Gelukkig klinken deze allemaal vertrouwd aan en dragen ze bij aan de humoristische sfeer van de game.

Zo zal Duke nu soms gekrompen worden en je zult de gigantische meubels in de kamers moeten gebruiken om je een weg te banen door de levels. Minivarken aliens en ratten maken je ondertussen ook nog het leven zwaar, waarbij zeer leuk gebruik gemaakt kan worden van onder andere keukenmateriaal als schuilplaats. Helaas wordt het na een tijdje ook wel vermoeiend om grote afstanden te moeten belopen met zulke kleine benen.



Genoeg over de, vrije lange, single-player. De
multiplayer brengt helaas geen vernieuwingen met zich mee en zal dus ook overduidelijk op technisch vlak geen concurrentie kunnen zijn voor toppers als Battlefield: Bad Company 2. Wat de multiplayer wel zo lollig maakt, is die typische Duke Nukem gameplay. Combineer een Freeze Ray en Trip Mine met een vijand die de lucht in vliegt en je begint spontaan te lachen. Opnieuw is het dus de humor die dit onderdeel van de game maakt tot wat het is, al is het erg jammer dat de grafische kwaliteit van de multiplayer toch onder die van de single-player ligt.

Er is daarnaast een klein progressie systeem vastgemaakt aan de multiplayer modus, maar deze dient echter alleen om cosmetische upgrades te verdienen voor je karakter. Velen maken er een online hobby van om Duke Nukem er zo gek mogelijk uit te laten zien, tot het punt waar hij zelfs lijkt op een lid van The Village People.

Duke Nukem heeft overduidelijk een hoge nostalgische waarde, maar de game weet zich goed stand te houden. De klassieke elementen die Duke zo groot maakten, vind je terug in deze game en ook de aloude cheats zijn weer aanwezig, die eigenlijk niet meer te vinden zijn in hedendaagse games.

Als je goed doorspeelt en niet omkijkt naar geheime locaties of flipperkasten molesteert, dan ben je ongeveer tien uur bezig met de game, wat voor hedendaagse standaarden prima is. Maar ja, dat is dan één van de voordelen van een game die wat gedateerd is. Duke Nukem Forever is geen twaalf jaar wachten waard, maar iedere gamer hoort deze game in huis te halen. Duke Nukem Forever brengt namelijk meer met minder. Technisch ligt de game misschien achter, maar het draait hier om plezier!

			Hij is uitgekomen	Multiplayer is grafisch minder dan singleplayer
			Entertainment ten top	Het two-weapons system past niet in de game
			Vrij lange singeplayer
			Old-school moeilijke bossfights
			Nieuwe puzzels, zoals gekrompen levels