The Wheelman

“De wielen van de bus gaan rond en rond, rond en rond, rond en rond. De wielen van de bus gaan rond en rond, overal in de stad!”“Brum, Brum, Brum Brum Brum!”“En daar gaat Rossi, Rossi erlangs in de bocht en Rossi wint de race! Het is toch ongelooflijk!” Allemaal quotes uit races, auto-programma’s en spannende series. Maar geen van allen weet de intensiteit van de baan van Vin Diesel te evenaren. Vin Diesel, ofwel Milo, is namelijk een ‘Wheelman’. Hij rijdt mensen van punt A naar punt B, terwijl hij gevaarlijke achtervolgers afschud in bloedstollende achtervolgingen!

Als Milo in Barcelona aankomt is het daar een grote chaos; bendes liggen overhoop, de politie kan niets doen en een einde lijkt er niet aan te komen. Milo kan daar verandering in proberen te brengen. Hij begint met het helpen van een aantal bendes, tot dat hij eigenlijk iedereen wel geholpen heeft die bij een bende zit. Daar ligt dan ook de grootste kink in de kabel voor het verhaal; Het is onbegrijpelijk wie je nu weer aan het helpen bent en wat je nou precies gedaan hebt waardoor die ene gast dan weer boos is op die andere. Gelukkig weet Vin Diesel met geweldige voice-overs het verhaal iets in de schijnwerpers te zetten, aangezien andere personages vrij ongeïnspireerd zijn en niet weten te overtuigen.



Deze mensen help je in principe door vrij standaard dingen te doen; iemand executeren, een race winnen of een aantal auto’s stelen. Dit alles doe je als speciaal gameplay-element vanuit je auto, want hé; Jij bent The Wheelman. Dit gaat natuurlijk altijd gepaard met een snelle achtervolging, waarin je altijd wel de politie of een andere bende je op de hielen zit. Het achtervolgen voelt vaak heerlijk snel aan, zeker als je eens een lang stuk op een rechte weg mag rijden. Helaas wordt de game al heel snel repetitief en sluipt de verveling erin. Dit gevoel wordt nog maar eens versterkt door de schietgedeeltes die er, gelukkig, zo heel af en toe in zitten.

Het schieten voelt namelijk zeer loom aan en een nutteloos coversysteem voegt hier niet zo heel veel aan toe. Gelukkig kun je je wapen ergens anders wel heel erg goed gebruiken; namelijk in de auto. Als ‘Wheelman’heb je namelijk de mogelijkheid om de tijd even wat langzamer te laten gaan en zo achter of voor je wat achtervolgers af te maken. Een andere mogelijkheid als ‘Wheelman’ is bijvoorbeeld een turbo aan te zetten om je auto harder te laten gaan. Maar ook al is Wheelman een beetje repetitief, hij heeft absoluut zijn hoogtepunten. Als je bijvoorbeeld de hele stad kapot mag maken met een reusachtige truck of wanneer je een bendelid op het dak van je auto helemaal gek mag maken door keihard door de stad te scheuren. Heerlijk!



Deze constante stroom van hoogte- en dieptepunten duurt helaas ook veel te kort. De rode draad van het verhaal is in een uur of tien a vijftien wel uit te spelen, waarna er vrij weinig meer te doen is. De wereld is heel doods, waardoor de term ‘free-roaming’ eigenlijk ook funest is voor de game. Op het moment dat je dan een straat hebt gevonden waar een aantal voetgangers lopen wil je natuurlijk even over de stoep rijden om ze een ‘fijne dag’ te bezorgen. Helaas duiken ze altijd opzij en is er geen mogelijkheid om ze te raken. Daarvoor is de mini-map een mooie uitkomst. Je klikt gewoon op de locatie van je volgende missie en voilà; je begint met de missie. Niet meer proberen onschuldige mensjes een dreun te verkopen, maar gewoon in een keer door naar je missie!

Naast de rode draad van de game zijn er ook nog wat zijmissies te voltooien in Barcelona. Deze bestaan grotendeels uit het stelen van auto’s en het winnen van races, maar gelukkig af en toe ook uit spannende achtervolgingen met de politie. Ook op het punt van zijmissies is Wheelman vreselijk repetitief, waardoor je na een tijdje gewoonweg de behoefte om zijmissies te doen niet meer voelt. Dit is natuurlijk een vreselijke domper voor de speelduur, die helaas al niet zo verschrikkelijk lang is door het dertigtal missies. Deze wordt nog meer verminderd door de afwezigheid van een multiplayer, ondanks dat daar genoeg mogelijkheden voor waren. Zo was het offline racesysteem prima te gebruiken geweest voor een online modus en waren massale autodiefstallen door Barcelona ook leuk geweest.



Om je de game toch maar eens opnieuw te laten spelen heeft Midway bedacht dat het leuk zou zijn om wat standbeelden en stunt jumps te verstoppen in Barcelona. Een totaal nutteloze toevoeging, die niets toevoegt aan de replaywaarde van de game, of de verbetering van het algeheel. Waarom wel opnieuw spelen? Voor de af en toe bruut spectaculaire stunts en grove taal van Vin Diesel. Deze taal blinkt ook ruim uit boven die van andere personages, die vaak zwak klinken tegenover Diesel. Grafisch zit de game gelukkig wel goed in elkaar, toegegeven dat Wheelman ook zeker zijn zwakke punten heeft, met name tijdens achtervolgingen.

Wheelman is een game geworden met ups en downs. De gameplay is vaak heerlijk snel, zolang je in de auto zit. Daarbuiten tref je slechts een doods Barcelona aan met vrij ongeïnspireerde personages aan. Bendeoorlog na bendeoorlog zorgt ervoor dat het vaak vrij onduidelijk is wie je aanvalt en met wie je nog bevriend bent, maar Diesel’s coole voice-overs slepen je er toch doorheen. Net zoals de hoofdlijn je langs alle zijmissies heen sleept. Wat rest is een zeer degelijke game, die door vele missers en fouten niet boven de middenmoot uitkomt.

			Vin Diesel	Eentonig
			Gameplay in de Auto	Te Kort
			Technisch Goed	Weinig Replaywaarde
			Spectaculair	Schiet-Gameplay
				Verhaal had beter gekund