Nu het weer zomer wordt is het natuurlijk weer tijd voor alle zomer-kaskrakers op het witte doek. Zo zien we binnenkort Harry Potter en de Halfbloed Prins, Terminator: Salvation en Transformers: Revenge of the Fallen. Deze films hebben niet alleen gemeen dat ze allemaal zullen proberen echte kaskrakers te worden, maar ook dat ze allemaal op de consoles en de pc zullen komen. En dat is voor veel films en games een knelpunt. Filmgames hebben namelijk niet echt de reputatie om goed te zijn, maar toch goede verkopen te draaien. Toch blijken ontwikkelaars en uitgevers nog steeds vertrouwen hierin te hebben en dus brengt Activision X-Men Origins: Wolverine naar de consoles en handhelds. En laat dit nou juist de uitzondering op de regel zijn…

Zoals de film laat blijken is X-Men Origins: Wolverine een absolute hack’n’slash game die je door grote delen van de locaties uit de film laat vechten. Ondanks dat de game vooral draait om het vechten moet je met Wolverine ook de nodige puzzels oplossen en zul je je mutant krachten gebruiken om je een weg door fabrieken, jungles en ijzige vlaktes te banen. De originele stemmen uit de nieuwe film zijn gebruikt, wat de game veel goed doet. Voor de rest heeft de game natuurlijk veel gemeen met de film, zoals het verhaal en natuurlijk de herkenbare plaatsen. Het doet een filmgame altijd goed als omgevingen en gevechten herkenbaar zijn en Wolverine is hier geen uitzondering op.



Wat wel een probleem is met deze omgevingen, is dat ze er niet zo mooi uitzien. Toegegeven, af en toe heeft het zijn mooie momenten, maar meermaals kijk je naar lelijke steden of een ongeïnspireerd Afrika. Buiten de graphics is X-Men Origins: Wolverine eigenlijk in het algemeen technisch ondermaats. De AI van vijanden is zeker niet slecht, maar de game bevat wel heel erg veel bugs en glitches die makkelijk voorkomen hadden kunnen worden. Het zijn van die standaard fouten zoals vijanden die in de muur vallen of de camera die in een vijand gaat zitten, die voorkomen hadden moeten worden. Maar wat technische problemen niet mee om zeep kunnen helpen is de geweldige lol die je hebt met de gameplay.

De gameplay bestaat natuurlijk uit het afhakken van ledematen van je tegenstanders en het bevechten van andere mutanten. Dit doe je door middel van je adamantium klauwen en speciale mutant krachten. Je mutant krachten bestaan uit ‘Feral Senses’ waarmee je vijanden en doelen kunt opsporen en speciale aanvallen. Deze speciale aanvallen zijn onder andere een Rage Mode en een Claw Spin. Je kunt Wolverine ook sterker maken door upgrades voor hem te kopen en zijn speciale krachten sterker te maken. Maar de echte kracht van X-Men Origins: Wolverine ligt in het hakken.



De gevechten bestaan met name uit hele snelle aanvallen die je verdeeld over alle vijanden die op je scherm verschijnen. Door het combineren van je mutant krachten en klappen van je adamantium klauwen creëer je een bloederige zooi en een heerlijke ervaring. Je kunt de ervaring nog het beste vergelijken met die van God of War of die van Ninja Gaiden; zeker in het geval van bloed! In de eerste helft van het spel vecht je met name tegen de wat zwakkere handlangers, maar later vecht je tegen reusachtige eindbazen, die achter elkaar blijven komen. Je merkt duidelijk dat je de grote eindbazen gemist hebt als je aan het tweede deel van het spel begint en dat had toch beter verdeeld kunnen worden. Gelukkig dat de zwakke handlangers wel met genoeg zijn om je even te helpen in het spel te komen, waardoor je de bloederige gameplay nog meer gaat waarderen.

Want bloederig is Wolverine zeker wel! De game draait ook deels om het gebruiken van je omgeving tegen vijanden, wat vaak resulteert in geweldige gevecht eindes. Zo zul je in de jungle vaak vijanden aan speren zien hangen, terwijl je in de fabrieken zitten vijanden juist vaak vast aan opheftrucks of liggen ze over de grond verspreidt na een vervelende ervaring met elektriciteit en adamantium klauwen. Verder zijn er eigenlijk maar weinig manieren om vijanden van het leven te beroven en dat is eigenlijk ook het verhaal van de rest van de game. Het is namelijk vreselijk lineair en mist daardoor een bepaald replay aspect. Dit deel van de game wordt dan nog verslechterd door verschillende puzzels en quicktime-events. Ze zijn vervelend, vertragen het normaal snelle tempo van de game en met name de laatste vragen onmogelijke dingen van je.



Er wordt namelijk van je gevraagd om binnen een seconde of twintig ongeveer honderd keer dezelfde knop in te drukken, zodat je drie procent van je vijand zijn levensbalk af kunt halen. Dit levert je niet alleen een pijnlijke vinger op, maar ook grove irritaties die een game kunnen breken. Opvallend is dat Wolverine juist niet gebroken wordt door deze irritaties, maar hij wordt er deels door versterkt. Je leeft heel erg toe naar het moment dat de vervelende momenten voorbij zijn en dan is de ontlading nog groter als je daarna naar een groot gevecht toe loopt. Verder word je voor al je daden door buiten Achievements en Trophies ook beloont door nieuwe kostuums die je kunt verdienen door gevechten met al je klonen.

Natuurlijk zien deze klonen er heel anders uit, wat voor mij een compleet nieuwe dimensie gaf aan de game. Als je een gevecht met je kloon, in een ander pak, wint dan kun je met hem opnieuw de campaign doorspelen, al verandert er niets aan de gameplay. Er lijkt dus niets te veranderen, maar alles ziet er net wat cooler uit en weet net iets meer te overtuigen op sommige momenten. Zeker als je erbij neemt dat X-Men Origins: Wolverine gebaseerd is op de stripboeken van Marvel. Alle pakjes zijn gebaseerd op kostuums die in de strips gedragen worden, waardoor ik dus een extra dimensie voelde in het spel.

X-Men Origins: Wolverine is een game geworden die de titel ‘filmgame’ grotendeels uit het slop trekt. De gameplay is, ondanks missers in puzzels en quicktime-events, er eentje om naar te smachten en de nieuwe kostuums zorgen voor een goede replay waarde. Helaas is de game technisch ondermaats en zijn daardoor de graphics redelijk doods en kijk je vaak uit over ongeïnspireerde uitzichten over de jungles van Afrika en wegen van Vegas. Gelukkig levert Hugh Jackman een geweldige voice-over voor Wolverine en is de rest van de audio ook dik in orde, zodat het technisch aspect een iets beter aanzicht krijgt. Activision Blizzard bewijst meermaals grootse dingen mogelijk te kunnen maken en moet vooral doorgaan met het omzetten van films in games!