Review: The Godfather II

“Ik weet niet of het zo erg is, die rebellen bevallen mij niet. Ik wil hier gewoon zo snel mogelijk weg!” Dit waren de laatste woorden van Aldo, The Don van New York, voordat hij op het vliegveld van Cuba bruut om zeep werd geholpen. Door deze gebeurtenis hebben andere families hun vertrouwen in de Corleone’s verloren en zijn ze hun eigen gang gegaan. Het is nu aan jou om de touwtjes weer in handen te krijgen en te zorgen dat er weer controle over New York komt!

It’s Only Business

In The Godfather 2 moet jij als Dominic dus gaan proberen om New York weer in handen te krijgen. Dit doe je door de misdaadorganisaties en andere bedrijven in deze stad over te nemen. Maar voordat je dit kan doen zul je eerst een eigen familie moeten rekruteren! Je start met één enkele soldaat welke je sterker kunt maken door hem te bevoorraden met nieuwe wapens en upgrades. Elke soldaat heeft een eigen specialiteit, zoals bijvoorbeeld een bommenexpert die gebouwen kan opblazen of een arts die je zal verzorgen als je gewond bent geraakt. Naarmate je steeds verder in het spel komt kun je steeds meer mensen aannemen, tot op zekere hoogte uiteraard. Op deze manier breid je je familie dus steeds meer uit.

Het feit dat je een eigen familie kunt maken, is een groot verschil met het eerste deel. Het is namelijk zo dat dit je meer keuzes geeft in de game en ook mogelijkheden geeft om een goed team samen te stellen. Welke je kunt gebruiken om de klus correct te klaren. Daar staat tegenover dat wanneer je een familie hebt, je deze op jouw beurt opdrachten kan geven om je te volgen, te beschermen, aan te vallen en diverse zaken over te nemen.

Naast een familie rekruteren, heeft The Godfather 2 nog meer pluspunten; bijvoorbeeld ‘The Don’s View’. Een duidelijk overzicht waarin je alle bedrijven, organisaties en warenhuizen kunt overzien die jij in je bezit hebt of die je nog moet overnemen. Dit overzicht bestaat uit een complete map die driedimensionaal zichtbaar is, waardoor het niet alleen overzichtelijk, maar ook makkelijk te gebruiken is. Je kunt hierin bijvoorbeeld bedrijven selecteren en jouw familie de opdracht geven om deze te bombarderen of over te nemen. Ook is het hierin mogelijk een aantal bewakers in te huren om je eigen bedrijven te beschermen tegen vijandelijke families die jouw misdaadorganisaties proberen te overmeesteren.



What a Story

Het verhaal is daarentegen erg teleurstellend. Het spelverhaal heeft een beetje weg van het tweede en derde deel van de film, maar het loopt toch niet bepaald synchroon. Op zich hoeft dat geen probleem te zijn, als de verhaallijn maar klopt. En dat is nu net het probleem; dit doet het gewoon niet. Het komt namelijk soms voor dat er opeens iemand geliquideerd moet worden of dat er ‘plotseling’ iemand ontvoerd is, terwijl dat binnen het verhaal niet logisch is. Sommige stukken in het spel zijn er zelfs bij verzonnen. Dit maakt het dus soms moeilijk om het verhaal te volgen. Zeker als je de films niet hebt gezien.

Daarnaast zijn de missies in het verhaal veel te makkelijk. Je kunt zonder enige moeite iemand door zijn hoofd schieten, waardoor hij meteen in elkaar zakt. Daarnaast zijn er ook veel onnodige omwegen in het spel gemaakt, die helemaal niet nodig zijn. De makers van het spel hebben bedacht dat je, voordat je een familie kunt uitschakelen, eerst alle bedrijven over moet nemen. Maar ze willen ook dat je alle familieleden liquideert, voordat je The Don te grazen kunt nemen. Dit is echter helemaal niet nodig! Door deze omwegen wordt het spel soms wat te gecompliceerd.

Zoals je waarschijnlijk wel hebt gehoord of gelezen is The Godfather 2 grafisch echt heel armoedig. Elk gezicht, gebouw of auto die je ziet ziet er onafgewerkt uit en mist detail. De oorzaak hiervan is dat de makers dezelfde engine als die uit het eerste deel hebben gebruikt. Vrij onlogisch als je bedenkt in hoeverre de technologie vooruit is gegaan! Verder is pop-up ook een erg groot probleem. Overal waar je loopt of rijdt, verschijnen plotseling gebouwen en auto’s zonder dat je dit verwacht. De auto’s zweven zelfs boven de grond! iets wat je gewoonweg niet hoeft te verwachten in een game van anno 2009.

Verder zitten er in het spel ook veel fouten. In bijna elk gebouw dat je tegenkomt, zit wel een bug of een glitch, zoals bijvoorbeeld een stuk grond of muur waar je zomaar doorheen kan kijken of een deur waar je in vast kan komen te zitten wanneer je hem opendoet. Erg slordig dus. Wat ook veel gebeurt is dat wanneer je aan het schieten bent met een geweer, de controller na een bepaald aantal kogels ineens stopt met trillen, wat erg vervelend is omdat je dan denkt dat je moet herladen.



Geweldig hè…

Nu je een goede indruk hebt over wat de singleplayer inhoudt en wat je ervan kan verwachten, zal ik je wat vertellen over de multiplayer; een groot verschil tegenover deel één. Even uitleggen: familieleden hebben een bepaalde wapenvergunning, een vergunning die vertelt hoe sterk de wapens zijn die ze mogen dragen. Deze kunnen standaard, geavanceerd, expert of meester zijn. Met multiplayer echter kun je niet alleen de rol van één van jouw familieleden overnemen en punten verzamelen, maar je kunt op deze manier de wapenvergunning van dat familielid verhogen, Hierdoor krijgt hij de mogelijkheid om steeds sterkere wapens te kunnen gebruiken in zowel de singleplayer als de multiplayer.

De multiplayer heeft ook andere verschillen in vergelijking met de singleplayer; zoals bijvoorbeeld de moeilijkheidsgraad. In de singleplayer is het mogelijk om met één schot iemand te doden, maar in multiplayer zul je meerdere schoten moeten lossen. Een tweede punt is dat je in de multiplayer niet kan locken op iemand, wat het richten moeilijker maakt. Verder kun je de multiplayer eigenlijk oneindig door blijven spelen, terwijl de singleplayer niet echt leuk is om overnieuw te spelen, omdat je dan weer precies hetzelfde doet. Je kunt hooguit bepaalde onderdelen verbeteren, maar meer ook niet.

Voor dit spel waren de verwachtingen hoog gespannen; ze zijn echter niet allemaal waargemaakt. Vooral de grafische kant van het spel is veruit onvoldoende. Gelukkig heeft The Godfather 2 ook pluspunten waardoor de slechte graphics iets minder opvallen. Het spel is absoluut aan te raden voor mensen die de graphics minder belangrijk vinden, maar wel gewoon houden van een creatief moordspel.

Want vergeet niet… It’s Only Business

			Je kan je eigen familie maken	Verscheidene fouten
			Bevat multiplayer	Het verhaal loopt vreemd
			Het Don overzicht	Slechte graphics