GPN Review: Batman: Arkham City

Als gamejournalist speel je het hele jaar door allerlei games. Je leest erover, kijkt naar video’s, speelt de game en zo gaat het maar door. Je kijkt het hele jaar door uit naar allerlei games en het wordt uiteindelijk dagelijkse kost om nieuwe games te spelen. Weinig games weten echter al je verwachtingen waar te maken en je ook nog eens te verrassen. Batman: Arkham City is een game waarbij een speciaal voorgevoel mijn brein passeerde. Een gevoel dat dit wel eens die game kon worden die alles waarmaakt en zelfs nog meer te bieden heeft. Twee jaar na de release van Batman: Arkham Asylum laat Rocksteady zien dat je altijd op je gevoel moet vertrouwen!

Batman: Arkham City is de opvolger van het glorieus onthaalde Batman: Arkham Asylum uit 2009 en vervolgt het verhaal van Bruce Wayne, alias Batman. Nadat de superheld zijn aartsrivaal The Joker aan het einde van Arkham Asylum op had gesloten in de inrichting, liep deze steeds sneller vol. Onder dubieuze omstandigheden wordt binnen een mum van tijd een deel van Gotham City afgezet en worden de boeven er naar binnen geloodst. De boeven breken daar opnieuw los, zoals Batman al vreesde. Ze nemen de macht over in het nieuwe Arkham City. Een ware hel op aarde ontstaat, waarin Batman’s grootste vijanden opnieuw tegenover hem staan. Een nieuwe nacht vol gadgets, gliden, vechten en verzamelen begint!

Al vanaf het actievolle begin, welke je zelf in de game mag ondervinden, ontdek je dat Batman: Arkham City een fantastisch verhaal heeft en dit blijft gedurende de hele game zo. Zoals gezegd staat de vleermuisman opnieuw tegenover zijn grootste vijanden en moet hij hen zien tegen te houden in hun strijd om de macht. Two-Face, The Joker, The Penguin en The Riddler zijn slechts een paar van de gestoorde criminelen die je op je pad tegen zult komen en ieder heeft zijn eigen handlangers en doelen die dwars door elkaar heenlopen. Rocksteady heeft het geweldig voor elkaar gekregen om de personages zo geloofwaardig mogelijk neer te zetten en hen allemaal duidelijk in de verhaallijn te vermelden. Het spel is een verademing om te spelen en laat je tot aan het zinderende slot raden naar de echte motivaties van de hoofdpersonages in het verhaal, zodat je na meer dan twintig uur overdonderd op je stoel zal zitten. Dit is hoe het verhaal in alle games zou moeten zijn.



Het is daarnaast knap hoeveel verhaallijnen er in de game zitten, aangezien vrijwel alle bekende vijanden uit het Batman-universum een virtuele kloon hebben gekregen in Arkham City. Want naast de grote namen zijn ook favorieten als The Mad Hatter, Mr. Freeze, Poison Ivy en natuurlijk Catwoman aanwezig in het spel. Hoe prachtig dit ook is, dit is ook mijn enige en kleine kritiekpunt. Personages die een volledig eigen game hadden kunnen hebben, worden slechts in zijmissies naar voren gebracht en steken verder op weinig momenten de kop op. Rocksteady had duidelijk een luxeprobleem tijdens het kiezen van vijanden, aangezien er zelfs teveel vijanden aanwezig zijn in Arkham City. Ondanks dat er zoveel vijanden in zitten, weet het bedrijf je altijd het volledige verhaal te vertellen van zijn personages en voelt het nooit aan alsof de vijanden van het spel een samenraapsel zijn; er zit altijd een duidelijke reden achter het aanwezig zijn van de schurken in de inrichting.

Deze duidelijke uitleg van de aanwezige personages en hun motieven om de vleermuisman te haten zijn juist de reden waarom Batman: Arkham City niet alleen bedoeld is voor de hardcore fans van de superheld, maar ook voor nieuwkomers in het universum. Je wordt aan de hand genomen door het verhaal achter de inrichting en er vallen fantastische verhalen te lezen in de biografieën van de verschillende personages. De tijd en de moeite die is gestopt in het maken van een realistischer en geloofwaardiger universum dan in de films, is indrukwekkend en de schaal van alles wat er gebeurt is opnieuw groter geworden. Arkham City is een plaats waar je maar moeilijk omheen kunt, letterlijk en figuurlijk. Want buiten dat de game enorm goed is, is Arkham City ook enorm ten opzichte van Arkham Asylum. In de verte kun je het oude gevangeniseiland nog zien liggen, terwijl je om je heen kijkt en ziet hoe enorm de nieuwe stad is. De eerste paar uur zul je absoluut overweldigd zijn door de schaal van de stad, de details erin en de goed vormgegeven indoor locaties.

Binnen deze locaties valt natuurlijk van alles te doen en de variatie is in Arkham City groter dan ooit. Je start de game met vrijwel alle gadgets die je al kent uit de vorige game, maar je krijgt er gaandeweg natuurlijk ook een hoop nieuwe foefjes bij. Het gooien van een Batarang, het hacken van apparaten met de Cryptographic Sequencer en het laten exploderen van muren met de Explosive Gel zijn slechts een handjevol mogelijkheden die je al aan het begin van je avontuur mee zult krijgen, waarna je deze mag uitbreiden met een enorm aantal upgrades die je krijgt, telkens wanneer je een level omhoog gaat. Deze upgrades bestaan uit sterkere armor en nieuwe takedowns, maar ook uit speciale verbeteringen voor Batman’s gadgets, waardoor je bijvoorbeeld op een grotere afstand kunt hacken of een sonische schok mee kunt geven aan jouw batarangs. Je wordt volledig vrijgelaten in de keuze qua upgrades, net als in jouw doen en laten in de speelwereld.



Arkham City is namelijk een ware speeltuin voor Batman-fans en geeft je een compleet open wereld om te verkennen. Het belangrijkste vervoersmiddel hiervoor is jouw cape, waarmee je door de hele stad kunt gliden. Door scherp naar beneden te duiken en vervolgens weer op te trekken is het mogelijk om grote afstanden door de lucht te zweven, iets dat je een geweldig gevoel van vrijheid geeft. Het is eveneens mogelijk om de Grapnel Boost te gebruiken, waardoor je gelanceerd wordt wanneer je jezelf richting een waterspuwer lanceert. Ook tijdens het free-roamen raakt Rocksteady weer de juiste toon en is het puur genieten, maar dit komt nog niet eens in de buurt van het uitgebalanceerde en groots verbeterde vechtsysteem.

In Batman: Arkham Asylum toonde ontwikkelaar Rocksteady al hoe simplistisch een vechtsysteem kan zijn, maar toch leuk kan blijven. Er is één knop om te slaan en een knop om te counteren en dat is het al eigenlijk, zolang je maar genoeg uitdaging in de game blijft stoppen. In Batman: Arkham City bouwen ze hier alleen maar op voort. Er kan natuurlijk nog steeds gebruik gemaakt worden van veel nieuwe combo’s en bewegingen, zoals combo’s die aansluiten op de omgeving. Zo sla je al snel vijanden tegen muren, zodat zij geen kant meer op kunnen. Ook het counteren is flink aangepakt in de nieuwe game, zo zijn nu twee- en driemans combo’s mogelijk, waardoor je snel grote groepen vijanden neer kunt halen. Daarnaast is het ook mogelijk om stoelen en andere gegooide objecten terug te smijten naar je tegenstanders, zodat deze als dominostenen omvallen. Verder is er ook stevig gewerkt aan nieuwe technieken tijdens, en met name de integratie van gadgets in het geheel. Met een aantal shortcut-knopjes is het mogelijk om makkelijk bij bijvoorbeeld de Batclaw te komen, of de nieuwe rookbommen te gebruiken. Er zijn veel nieuwe gadgets, moves en combo’s die het vechtsysteem net weer even een stukje specialer maken.

Een ander punt waarop Batman: Arkham City straalt, is de presentatie van het fantastische spel. Ondanks dat Arkham City minstens vijf keer zo groot is als Arkham Asylum zijn de graphics en details er alleen maar op vooruitgegaan en zul je je blijven verbazen over de indrukwekkende vergezichten die de game je biedt. De personages komen ook erg geloofwaardig over in Arkham City, niet alleen door het gedetailleerde uiterlijk, maar ook door de geweldige stemacteurs. Mark Hamill levert als The Joker een stem af die in de buurt komt van de kwaliteit die Heath Ledger leverde in ‘The Dark Knight’, en Kevin Conroy zet op veel punten een betere Batman neer. Je begint je dan ook vrij snel af te vragen hoe het volgende Batman-verhaal verteld moet worden; in een film of een game van Rocksteady’s hand? Hieraan helpt ook de ongelooflijk goede soundtrack mee die op ieder punt weer weet te verbazen en duidelijk verandert naarmate de nacht grauwer wordt.



Het is onmogelijk om ieder aspect van Batman: Arkham City goed genoeg naar voren te brengen. De game is een ervaring die je meeneemt en niet meer loslaat tot ver na de zinderende slotminuten. Op dit punt in de recensie heb ik wellicht meer de helft van de geweldige nieuwe aspecten van het spel achterwege gelaten. Zoals de meer dan vierhonderd Riddler challenges, die bijna een eigen verhaallijn vormen, de veel betere vertelling van het verhaal en het toevoegen van personages als Alfred en natuurlijk Catwoman. Deze laatste krijg je door middel van een soort ‘Online Pass’ die geleverd wordt bij iedere eerstehands Batman: Arkham City game, waarna je als de antiheldin kunt spelen in Arkham City. Zij heeft een eigen verhaallijn, maar heeft ook de mogelijkheid om zich volledig vrij door Arkham City te bewegen. Er zijn volledig nieuwe vaardigheden voor haar gemaakt, zoals een zweep en de zogenaamde ‘Bolas’ die ze naar vijanden kan gooien alsof het een Batarang is. Catwoman heeft een compleet eigen look en feel; ze is sneller en behendiger dan Batman, waardoor ze zich veel sneller door de wereld kan bewegen.

Batman: Arkham City is een van de meest volledige gamepakketten die je maar kunt vinden, met ruim twintig uur aan gameplay in de campaign en wellicht over de vijftig uur met alle zijmissies, Riddler Challenges en The Riddler’s Revenge. Deze modus omvat de Challenge Maps uit de vorige game en is zowel speelbaar met Batman en Catwoman als later met Nightwing en Robin die aan de game toegevoegd zullen worden middels DLC. Ook is er na het spelen van de campaign de New Game Plus Mode waarin je de game nogmaals speelt, maar dit keer met al je verzamelde gadgets en andere upgrades. De vijanden zijn echter een stuk sterker geworden en ook het spel zelf is een stuk moeilijker geworden, zodat je al deze upgrades absoluut nodig hebt. Er zijn nog zoveel meer geweldige aspecten, zoveel meer geweldige details rondom het verhaal te vertellen en zoveel meer uren in het spel te stoppen. Batman: Arkham City is ongetwijfeld een van de grote kanshebbers voor de prijs voor de game van het jaar!

Batman: Arkham City is een game die je met een paar duizend woorden nog moeilijk duidelijk kan maken aan iemand die de game nog niet gespeeld heeft. Het spel is een ervaring en iedere keer weer verbaast de game je. Het ontstijgt zijn voorganger op alle vlakken en laat zien hoe een vervolg hoort te zijn. De graphics, algemene presentatie en met name de stemacteurs zijn geniaal gevonden, terwijl de soundtrack een grimmige toon neerzet voor de actievolle superheldengame. De enorme cast aan indrukwekkende personages, een enorme wereld en een fantastisch verhaal weten de vleermuisman naar een nieuw niveau te tillen. Een grotere ode aan Batman had Rocksteady niet kunnen geven. Batman: Arkham City is wellicht de beste game van het jaar, zowel voor Batman-fans als nieuwkomers. Als je een fan bent van fantastische games, dan moet je Batman: Arkham City absoluut binnen halen!

			Fantastisch verhaal met een zinderend slot	Sommige personages krijgen te weinig aandacht
			Grote en gedetailleerde open wereld
			Weergaloze presentatie en geniale stemacteurs
			Gameplay is vernieuwend en verrassend
			Ontstijgt zijn voorganger op ieder punt