Als er ook maar een genre is dat veel games bevat is dat wel het First-Person Shooter-genre. Jaarlijks komen er tientallen games uit, zowel in pieken als in dalen. Maar wanneer je dieper kijkt in dit genre merk je dat er nog zoveel mist. Ruimte- en Westernsettings worden vaak compleet buiten schot gehouden, waardoor ontwikkelaars ook niet snel een game erover maken. Door Dead Space en Mass Effect begint de locatie ruimte langzaam maar zeker vol te stoppen, om vervolgens het Wilde Westen eenzaam achter te laten. Gelukkig proberen Techland en Ubisoft de lasso uit te gooien door middel van Call of Juarez: Bound in Blood!

Call of Juarez: Bound in Blood speelt zich af in 1864; een tijd waarin burgeroorlogen woedden en bloed alom vergoten werd. Te midden van al dit geweld staan Thomas en Ray McCall, een cowboyduo dat ongelooflijk verschillend is, maar toch niet meer op elkaar zou kunnen lijken. Bloedvergieten ligt namelijk in het straatje van beide heren, wat zij ook als hobby, baan en geluk beschouwen. Midden in de burgeroorlog wordt dit geluk echter bruut verstoord door grote problemen op het thuisfront. Zonder toestemming mogen de broers niet weg uit het leger en besluiten daarom familie boven landsverraad te stellen door naar huis te vluchten.

Daar begint de schietpret pas als je merkt dat het naburige volkje het dorp van je geboorte aan het afbranden is. Vervolgens heb je de keuze tussen schietgrage Ray en gerichte Thomas, het verschil in gameplay is duidelijk voelbaar tijdens het spelen. Dit brengt een hele hoge replaywaarde met zich mee, al helpt het ook ontzettend dat Call of Juarez: Bound in Blood heel erg leuk is om te spelen. De gameplay is vaak nog het meeste te vergelijken met die van een Call of Duty of een Medal of Honor; dekking zoeken, schieten, herladen en herhalen. Deze gameplay heeft na al die jaren zijn charme nog niet verloren, zeker niet omdat deze game nog meer biedt dan alleen een oppoetsbeurt voor de gameplaystijl.



Call of Juarez: Bound in Blood is namelijk een van de weinige games waarbij het verschil binnen klassen wapens echt merkbaar is. Elk pistool bestuurt anders en heeft bepaalde eigenschappen. Zo zal een Quickshooter meer snelheid bieden, maar meer lood verbruiken om een vijand tegen de grond te werken. Daarentegen is een Volcano niet een heel sloom pistool, maar is de kracht achter elke kogel erg groot. Niet alleen is dit een versterking van de solide gameplay van de nieuwste Westerngame, maar ook laat het zien dat First-Person Shooters veel dieper kunnen gaan dan van te voren verwacht.

Want de gameplay is namelijk ook bijna perfect. Elk detail in het overzetten van de gameplaystijl van bekendere shooters is naadloos toegepast en elk onderdeel heeft een grote oppoetsbeurt gehad. Helaas weet de game verder weinig goeds eigens te doen. Het is namelijk vrij uniek dat een First-Person game een coversysteem heeft uit hetzelfde standpunt. Call of Juarez: Bound in Blood weet dit bijvoorbeeld niet overtuigend neer te zetten doordat vaak niet achter de gekozen plaats dekking wordt gezocht.

Gelukkig doet de game genoeg eigen dingen wel goed, met als grote voorbeeldde ‘Concentration Mode’, wanneer een van de broers genoeg moorden gepleegd heeft wordt de balk opgeladen en zal wanneer hij helemaal vol zit toegang geven tot deze modus. Wanneer dit gebeurt met Ray zal het zorgen dat hij zo snel mogelijk een aantal vijanden kan selecteren die vervolgens in rap tempo naar de grond toe geholpen zullen worden. Thomas’ Concentration Mode houdt in dat de trekker voor elke vijand handmatig overgehaald mag worden, wat er in resulteert dat de vijand levenloos in elkaar zakt. Daarnaast bevat de game ook de handige functie om over of langs cover heen te kijken. Wanneer de speler dekking heeft gezocht achter een stuk hout of steen kan hij door middel van zijn rechterpookje om hoeken heen mikken om vijanden uit te schakelen zonder schade op te lopen. Na enige oefening werkt dit systeem bijna zonder problemen en wordt de game een stuk makkelijker.



En dit scheelt een stuk, want de indianen en soldaten zijn niet voor een gat te vangen. De moeilijkheidsgraad ligt in Call of Juarez: Bound in Blood een stuk hoger dan in de gemiddelde Shooter wat de game erg ten goede komt. Hierdoor blijft de uitdaging groot en de replaywaarde hoog! De unieke dingen die de game doet en het verschil in gameplay tussen de broeders zorgt dus niet alleen voor veel vermaak tijdens de tweede keer doorspelen, maar ook de grote uitdagingen die de game biedt. Maar het zijn niet alleen deze dingen die zorgen dat de game een grote herspeelbaarheid heeft. Ook de typische Westernsfeer zorgt ervoor dat je steeds weer terug zult willen komen in Juarez.

Het kunnen de typische man tegen man gevechten zijn, de bekende dorpjes met hun saloons of enkel de geniale oneliners van Ray zijn, maar de sfeer is een van de grootste pluspunten van Call of Juarez: Bound in Blood. Daarnaast is ook de presentatie van al het Westerngeweld geweldig. Elk detail is recht uit de tijdmachine gestapt en in de game geplaatst op de plek waar je het zou verwachten. Daarbij komt ook nog kijken dat de physics zowel in een op een gevechten en in grote shoot-outs precies doen wat je ervan zou verwachten; ze zijn geweldig. Ook roepen diezelfde personages precies wat je denkt dat ze gaan roepen, aanvoerders sturen hun troepen echt naar voeren en bedenken vaak zelfs simpele tactieken.

Ondanks dat het offlinegedeelde van de game nagenoeg perfect is, bevat het natuurlijk ook fouten. Met name de lipsync tijdens cutscenes is bedroevend; personages lijken het een te zeggen maar spreken het ander uit. Daarnaast valt het ook op dat de game geen coöperatieve modus heeft. De game lijkt bijna ontworpen voor zo’n modus en het is opvallend dat de game deze niet bevat. Maar bovenal is Call of Juarez: Bound in Blood erg kort. Wanneer je de game op een normaal tempo doorspeelt is er hoogstens een uurtje of zes uit te halen, waarna je hem nog over kunt spelen met de broeder waarmee je hem origineel niet uitspeelde. Maar gelukkig zijn er dan nog wel de twee over te spelen free-roaming levels waarin het Wilde Westen zich opent en verschillende zijmissies aangenomen kunnen worden. Maar Techland heeft nog een cruciaal punt aan de game toegevoegd!



Call of Juarez: Bound in Blood bevat namelijk een uitgebreide multiplayermodus voor twaalf spelers. De game bevat meerdere standaard modi als Bounty, waarin je beloond wordt voor het doden van de speler met de meeste moorden op zijn naam of Shootout, waarin je met het ene team tegen het andere strijd om het meeste geld. Maar alle modes zijn werkelijk niets bij de grootste modus van allemaal; Wild West Legends. Deze modus laat je de grootste momenten uit de tijd van cowboys en indianen herleven door middel van gevechten tussen twee teams. Veel momenten bestaan uit bankberovingen en moorden zonder naam, maar vooral een gevecht is opvallend; OK Corral.

Dit overbekende vuurgevecht is in de game tot in de kleinste details nagebouwd, van de wapens tot de locatie en van de mensen tot het verhaal erachter. Dit alles wordt met name omhoog gebracht door de herkenbare locaties. Shoot-outs in saloons, grote vuurgevechten in de typische Westernstraatjes, alles geeft een heerlijk gevoel van nostalgie. En dat is ook precies wat zowel Call of Juarez: Bound in Blood’s singleplayer en multiplayer zo geweldig maakt; het ongelooflijke gevoel van herkenbaarheid en nostalgie!

Call of Juarez: Bound in Blood is de game die laat zien dat er geen reden is voor ontwikkelaars om het Westerngenre niet te omarmen. De gameplay is snel en vloeiend en voor het grootste deel werkt alles. Mede daarom speelt de game heerlijk door, ondanks de eerder genoemde foutjes als het coversysteem en de AI van je computergestuurde medespeler. Daarnaast mist ook een coöperatieve modus, terwijl de game er juist voor gemaakt lijkt. Maar toch is het die pure herkenbaarheid en nostalgie, gemixt met een perfect uitgewerkte gameplay die het maakt dat Call of Juarez: Bound in Blood zo leuk is. Ook zorgt het verschil tussen de twee broeders voor grote variatie en replaywaarde! Maar er ook in de multiplayer weet de game te overtuigen. Niet elke modus is zo geweldig, maar Wild West Legends zorgt ervoor dat je hem zult blijven spelen tot je elk gevecht de baas bent!