GPN Review: LEGO Harry Potter: Jaren 5-7 (Wii)

Kinderen spelen graag met LEGO, dat kan ik begrijpen, want dat deed ik zelf ook graag. Op de basisschool bouwde ik hele planken vol met LEGO-creaties en ook bij vrienden thuis was het een waar bouwfestijn. Als uiteindelijk alles naar zin was, gingen we er onze eigen verhaallijn maken. Soms speelden we Dragon Ball Z of Star Wars, maar er is ook een periode geweest waarin tovenaars helemaal het einde waren, vandaar dat we ook Harry Potter gespeeld hebben. Kinderen uit deze tijd kunnen, naast zelf met de LEGO spelen, ook met LEGO aan de slag op hun console. Een tijdje terug kwam Telltale met LEGO Harry Potter: Jaren 1-4, maar aan het einde van die game was het avontuur van Harry alleen nog niet afgelopen, daarom moest er natuurlijk wel een vervolg komen.

LEGO Harry Potter: Jaren 5-7 heet dit vervolg en het volgt logischerwijs de verhaallijn uit de boeken en films. De game begint bij ‘De Orde van de Feniks’, vervolgt zijn weg naar ‘De Halfbloed Prins’ en eindigt bij ‘De Relieken van de Dood’. Alle sleutelmomenten zijn aanwezig in de game, maar er zijn ook momenten die ze veel te uitgebreid behandeld hebben. Zo ging Harry in ‘De Orde van de Feniks’ een onzichtbaar paard (Terzieler) voeren. Deze scène duurde een paar seconden in de film en ook het boek behandelde het niet uitgebreid, het beest werd alleen geïntroduceerd. In de game wordt er echter een heel level omheen gebouwd, waarin je verschillende Terzielers moet voeren, terwijl Harry er eigenlijk maar eentje voerde, en dat was een jonkie en geen volwassen variant die ik hier zag. Ze wijken dus wel af van het verhaal en geven er hun eigen draai aan, maar ze maken de game hierdoor ook onnodig langdradig. Sommige onbelangrijke stukken in het verhaal worden veel uitgebreider behandeld, dan de belangrijkere stukken, zoals het eindgevecht tussen Voldemort en Perkamentus; dat was zo voorbij. Daarbij is de hele game overgoten met LEGO-humor, zoals we die uit de andere LEGO-games kennen. Het lijkt net alsof niks tragisch mag zijn, of iets anders dan grappig, want toen Harry’s oom, Sirius, stierf, maakten ze hier ook iets grappigs van. Ik vind dit dus een duidelijk kenmerk dat deze game echt voor kinderen bedoeld is en dat ze daarom alles heel luchtig gehouden hebben, maar dat neemt niet weg dat ik het jammer vind. Iets duisterder had geen kwaad gekund.


Als je overal op schiet, los je vanzelf alle puzzels op!

Het verhaal en de gebeurtenissen staan ook nooit op de eerste plaats. Het verhaal is alleen de mogelijkheid, zo lijkt het tenminste, om verschillende locaties te bezoeken en daar van alles en nog wat te verzamelen. Hetgeen dat je het meest zult doen in de game is dan ook verzamelen. Denk hierbij aan LEGO-steentjes, gouden LEGO-stenen, nieuwe personages en delen van de verschillende wapens van Zwadderich, Ravenklauw, Huffelpuf en Griffoendoor. Ik moet nu eerlijk zijn en zeggen dat iedere level hierdoor dezelfde opbouw kent. Je start een level en begint met verzamelen. Op een gegeven moment kom je een obstakel tegen, of je moet iets doen. Wat je dan gewoon kunt doen is alles kapotschieten en raken wat je maar ziet en dan los je het vanzelf op. Het komt er dus op neer dat je nooit echt je hoofd hoeft te gebruiken. Als jij iemand bent die echt alles wil verzamelen, bereid je dan voor om honderd keer dezelfde animatie te bekijken van een harnas dat valt of een stoel die de lucht invliegt om weer op zijn pootjes terecht te komen. Het wordt echt verschrikkelijk eentonig om iedere keer weer dezelfde animatie te bekijken, die ook nog eens redelijk lang duurt. En dat allemaal voor een paar LEGO-steentjes. Daar bedankte ik na een tijdje voor en heb me voor de rest ook niet meer ingespannen om een ‘True Wizard’ te worden. Zelfs toen ik heel erg mijn best had gedaan in een level en 99% verzameld had, kreeg ik alsnog een afkeurend geluidje te horen, want 99% is geen 100%, dus blijkbaar slecht! Toch moet ik wel toegeven dat Zweinstein weer perfect naar LEGO is vertaald en daarbij ook alle omgevingen en locaties.

Ze hebben aan alle omgevingen LEGO-elementen toegevoegd, waardoor je soms op locaties kunt komen door plakschoenen aan te trekken en tegen de muur op te lopen. Dit zijn typische elementen die fijn zijn om te zien, want dat maakt deze game ook echt tot een LEGO-game. Je kunt je bewegen over een groot gebied, tenminste, zodra je alle spreuken kent. Het is namelijk zo, dat sommige wegen naar locaties in het kasteel, of daarbuiten, geblokkeerd worden. Je moet dan een spreuk kennen om bijv. doorntakken weg te jagen, of je moet een rode muur neerhalen. Je bent in het begin dus nog beperkt, maar zodra je meer spreuken leert, wordt je bewegingsvrijheid steeds groter. Ondanks dat Zweinstein erg groot is, zul je er nooit verdwalen. Haast onthoofde Henk leidt jou namelijk overal naartoe en legt een spoor van doorzichtige LEGO-stenen die je kunt volgen. Hierdoor wordt voorkomen dat je moet zoeken en dwalen, voordat je bent waar je moet zijn. Toch is ook het lopen naar de diverse locaties niet altijd een gemakkelijke klus. Er zijn namelijk momenten dat de camera niet werkt, zoals jij graag zou willen dat het werkt. Zo moet je soms naar de camera toelopen en zie je niet waar je naartoe loopt. Dit is verschrikkelijk irritant, maar het zorgt er ook voor dat het pad in eerste instantie ook niet goed zichtbaar is. Eigenlijk is niks in de game onwijs goed zichtbaar voor mij, als eigenaar van een HDTV. Dit is namelijk geen Wii-game die redelijk helder blijft, zoals Super Mario Galaxy. De game wordt op een HDTV redelijk wazig en alles is daardoor minder goed zichtbaar, het oogt gewoon niet fijn.


Sommige scènes worden te uitgebreid behandeld, zoals hier met de Terzieler.

Ook niet fijn is het gebrek aan uitdaging. Ondertussen ben ik er helemaal van overtuigd dat dit spel voor kinderen gemaakt is, maar zelfs voor kinderen is deze game veel te makkelijk. Je kunt namelijk wel ‘dood’ gaan, maar nooit ‘game over’. Dit zorgt ervoor dat je er na een tijdje ook niks meer om geeft. Je kunt gewoon alle risico’s nemen, want het ergste wat er kan gebeuren, is dat je een nieuwe kans krijgt. Ik moet er wel bijzeggen dat ik niet weet hoe dit bij het duelleren werkt, omdat ik geen duel verloren heb. Ook dit onderdeel, dat toch de leukste toevoeging is sinds Jaren 1-4, is veel te makkelijk. Je moet je tegenstanders, bijvoorbeeld Bellatrix van Detta, vier keer raken met de spreuk waar ze kwetsbaar voor is. Het is ook geen moeilijke vraag welke spreuk dit is, want als je van spreuk wisselt, zie je er eentje pulseren. Het wisselen van spreuk gaat ook niet snel, want je moet de C-knop eerst langere tijd ingedrukt houden, waarna de spreuken getoond worden en je een nieuwe kunt selecteren. Gelukkig kun je een schild oproepen om achter te schuilen, anders had je nooit enige kans gemaakt. Toch maakt juist dit schild het allemaal zo makkelijk, want je gaat erachter staan, selecteert de juiste spreuk, wacht tot er op het schild geschoten is en komt erachter vandaan om zelf een spreuk af te vuren. Het afvuren van spreuken heb ik gewoon gedaan met de B-knop, omdat deze spreuken afvuurt op hetgeen dat het meest dichtbij is. In een duel is dat dus je tegenstander. Je kunt ook meerdere doelen selecteren, maar dan moet je de bewegingsbesturing gebruiken en die werken juist niet lekker. Daarbij is het ook veel trager, dan gewoon een aantal keer op de B-knop drukken.

LEGO Harry Potter: Jaren 5-7 voor de Wii is geen doorslaand succes geworden. Het verhaal heeft dan wel die typische LEGO-humor, maar is op bepaalde punten overdreven luchtig gehouden. Daarbij zijn onbelangrijke scènes veel groter gemaakt dan ze zijn, waardoor het een beetje langdradig wordt. Ook heb je de hele tijd het gevoel dat het verzamelen het belangrijkste onderdeel in de game is en niet het bestrijden van heer Voldemort of het vinden van Gruzielementen. Zweinstein is wel weer op een prachtige manier vertaald naar LEGO, maar als je een HDTV hebt, zul je hier minder van kunnen genieten, aangezien de hele game dan wazig oogt. Ook de camera en de besturing laat te wensen over. Zo had je met één druk op de knop moeten kunnen wisselen van spreuk. De duels zijn een leuke toevoeging, maar zoals met alle onderdelen is dit veels te makkelijk. Kinderen zullen ongetwijfeld genieten van dit spel en geen last hebben van de herhaling, maar dan raad ik alsnog een andere versie aan, waarin alles vooral wat scherper oogt. Dit verrijkt de ervaring echt enorm.

			Vertaling naar LEGO is goed	Besturing werkt niet lekker
			Toffe LEGO-humor...	... maar het is soms TE luchtig
			Leuk voor kinderen	Sommige scènes onnodig uitgebreid
				Camera niet geweldig
				Wazig op een HDTV