GPN Review: Minecraft

Hoe moet ik hier in godsnaam aan beginnen. Een blokkenfenomeen, dat is wat het onderhand geworden is. Minecraft heeft een status bereikt die vergelijkbaar is met Lego. De vraag is nu alleen of dit terecht is, je kunt immers niet iedereen tevreden houden. Hoe kan het dan dat iedereen dit spel leuk schijnt te vinden, terwijl er zoveel verschillende meningen zijn? Hier moet over nagedacht worden.

Je begint een nieuw spel in Minecraft en wordt overladen met informatie. Een mysterieuze blokkendoos lijkt voor je te zijn opengegaan. Een kleine lampje kan gaan branden gezien bouwblokken en bouwsteentjes bij ontzettend veel mensen een onderdeel van hun jeugd is geweest. Hoewel je met een blanco vel begint, zonder uitleg, is de warme sfeer van het spel heel uitnodigend en het duurt ook niet lang voordat de eerste schuilplaats is gebouwd. Het maken van deze schuilplaats is misschien niet gemakkelijk, doordat er, zoals eerder genoemd, geen enkele aanwijzing in zit, tenzij je even bij de achievements spiekt. Gelukkig komt hier logica van pas. Het spel is zo gemaakt dat alles als van nature moet gebeuren. Logischerwijze gebruik je voor gereedschap en je huis (hopelijk) hout enz. Het geeft een bevredigend gevoel als je zonder hulp opweg gaat. Dit gevoel wordt op geweldige manier continu teruggeroepen tijdens het spelen. Elke kleine ontdekking voelt noemenswaardig en is vrijwel nooit nutteloos.

Deze kleine ontdekkingen zorgen ervoor dat je helemaal in het spel komt. Je maakt je in-game omgeving zo eigen, dat het net zo’n immersie kan creëren als bijvoorbeeld Amnesia. Wat hierbij helpt, en ook al snel over het hoofd wordt gezien, is de stijl. Hier heb ik het niet over het “blokkenconcept” dat goed werkt, maar over de kleuren en dergelijke die simplistisch overkomen. Typische pixel-art met warme kleuren zorgen ervoor dat het enorm aangenaam speelt. Verschillende blokken zijn goed te onderscheiden, zowel op afstand als van dichtbij. Het draagt ook bij aan de immersie en zelfs nadat de bovengenoemde gewenning uiteindelijk plaatsvindt. Wanneer je het spel voor de zoveelste keer opstart, word je altijd verwelkomt met een geweldige visuele stimulus.



Bij deze aanblik komt een rustige muziek die, naast de wat doffere geluidseffecten, helpt met het creëren van een rustige omgeving. De bekende artiest C148 is hier verantwoordelijk voor en heeft geweldig werk geleverd. Het mag dan vaak niet meer zijn dan maar een paar noten gevormd tot een melodie, maar met deze simpele doch mooie deuntjes wordt het mijnen van steenkool, ijzererts of een ander onderneming. Muziek is overigens niet altijd aanwezig en bestaat soms alleen maar als audio que voor bepaalde events. Zoals de cyclus van dag naar nacht, waarbij je moet oppassen voor vijanden.

Dat brengt mij bij de algemene gameplay, waaronder combat. Hier is weinig over te zeggen: het werkt geweldig vanwege de makkelijke besturing. Het is simplistisch, maar op de juiste manier. Het voelt niet saai aan en het werkt met maar een paar knoppen. Het gebeurt zo snel als dat je het wilt hebben. Van het mijnen en verzamelen van objecten tot het vechten. Het gebeurt allemaal met één muisknop en de WASD-toetsen. Reken dit absoluut niet als nadeel voor de combat. De simpliciteit maakt ruimte voor tactiek en vereist eens wat denkwerk in plaats van op knoppen rammen. Dit draagt allemaal bij aan Minecraft’s algemene concept: het stimuleren van creativiteit. Misschien heb ik het verkeerd geïnterpreteerd, maar voor mij is Minecraft een geweldig platform waar creativiteit op een ontzettend leuke manier kan worden geuit, alhoewel het zijn limitaties kent. Hierbij kom ik ook meteen op het twijfelpunt van Minecraft.

Het spel bezorgt iemand veel plezier, voor zowel bouwers, avonturiers, knutselaars en meer, maar voor veel mensen heeft creativiteit een limiet (dit is betwistbaar). Op een gegeven moment komt er een einde aan wat mensen willen doen in Minecraft, dit bereiken sommige mensen sneller dan anderen, maar het kan ook liggen aan limitaties in het spel. Omdat het idee wordt gewekt dat je alles kunt doen, verwacht je dit ook, en het is teleurstellend als je een idee niet kunt uitwerken door de afwezigheid van bepaalde items. Dit moet je met een korreltje zout nemen, gezien het spel ontzettend aan het groeien is en continu zie je verandering in het spel. De vraag is of deze evolutie van Minecraft wel de juiste kant op gaat.

Met een kort antwoord: Ja. Maar daar moet een uitleg bij komen. Vooralsnog lijkt het alsof Minecraft een kant op gaat waarbij het een doel krijgt, een richtlijn. Het is te merken aan wat er allemaal is toegevoegd naar de aanloop van en met de officiële release van Minecraft. Zo zijn er al genereerbare dorpjes die geïmplementeerd zijn voor NPC’s (Non-Playable Characters) die quests geven. Er is een experience bar toegevoegd voor het levelen, een RPG misschien? Het is misschien niet veel bewijs, maar het geeft mij genoeg redenen om wat sceptischer te zijn over Minecraft. De essentie van het spel is nog altijd creativiteit. Voeg je een richtlijn of verhaal toe, dan is er grote kans dat mensen zich gedwongen voelen om één kant op te gaan met het spel. De reden dat ik dit licht neem is omdat er verschillende modi zijn in Minecraft die mensen in staat stellen om zelf te bepalen hoe ze het spel aan willen pakken.



Deze modi bevatten bijvoorbeeld de Survival-modus, waarbij je start met een health bar, experience bar en een hunger bar voor voeding. Hier is het echt de taak om te overleven. Daarbij moet ik mijn twijfels kennen voor de toekomst. Hoewel het nog steeds de lichte stress kent die je ertoe zet om te bouwen en maken, is er ruimte genoeg voor eigen ideeën. Daarnaast is er nog Creative-modus waarin je zonder enige angst voor monsters en andere wezens rustig kunt bouwen wat jij wilt. Het mijnen van blokken gebeurt met een druk op de knop en het kost geen tijd meer om alles zo efficiënt mogelijk te maken. Daarnaast is er nog de Hardcore-modus waarin je op de hoogste moeilijkheidsgraad maar één keer dood mag gaan, voordat je helemaal opnieuw moet beginnen: de hele wereld reset dan. De Adventure-modus is een modus die nog ontwikkeld wordt en eigenlijk buiten het idee van Minecraft valt. Hier zal mijnen hoogstwaarschijnlijk niet mogelijk zijn en een echt avontuur wordt voor je uitgestippeld.

De echte klapper op de vuurpijl is toch wel de Multiplayer-modus. Niks houdt het spel zo verfrissend als het spelen met vrienden. Online kun je in de multiplayer kiezen uit Creative en Survival. Je kunt vooraf gemaakte maps spelen of zelf de grootste lol hebben met een leeg veld. Al met al zijn mijn zorgen dus voor een groot deel weggenomen met betrekking tot de modi. Iedereen lijkt te krijgen wat hij wil zonder dat het originele concept verloren gaat.

Concluderend kan ik zeggen dat ik ontzettend tevreden ben over Minecraft. Visueel ben ik helemaal voldaan en de muziek en geluidseffecten passen perfect bij de sfeer. De gameplay is vloeiend en vlot maar verre van moeilijk. Mijn enige minpunt is nog steeds de onvermijdbare ‘stop’ die ik doormaak, en ik weet zeker dat ik niet de enige ben. Het voelt na een tijdje alsof er niks meer te doen is. Dit wordt grotendeels verholpen met de Multiplayer-modus, Creative-modus en de andere modi. Het is moeilijk om Minecraft heel lang vol te houden al wordt het op veel manieren aangeboden en het blijft erg lang een frisse en verdomd goede game.

			Stimuleert ontzettend je creativiteit...	...maar kan door limiet gaan vervelen
			Geweldige sfeer
			Soepele gameplay
			Verschillende modi houden het fris