GPN Review: Dungeon Defenders

Soms kom je van die kleine, goedkope pareltjes tegen. Van die aankopen die een hoge prijs/kwaliteit bieden. Dit gevoel had ik ook met Dungeon Defenders op de PlayStation 3. Na de game op Android te hebben gespeeld, helaas is de game toch iets te ingewikkeld voor een touchscreen, ben ik in ieder geval enthousiast over deze game.

In zijn essentie is Dungeon Defenders een tower defense game welke je speelt in derde persoons perspectief die je kunt spelen met vier spelers: zowel offline als online. Bij het opstarten van een spel kun je kiezen uit vier klassen: de apprentice, squire, hunter en monk. De apprentice kan het beste vergeleken worden met een mage uit de bekende rollenspellen, terwijl de squire de rol van de traditionele krijger vertolkt met behulp van een cool zwaard. Elke klasse heeft speciale aanvallen tot zijn beschikking samen met defensieve constructies. Deze constructies komen ook goed overeen met het thema van je klasse, want een squire zal bijvoorbeeld heuse muren kunnen optrekken om vijanden te stoppen. Een monk zal dan weer gebruik maken van aura's om zijn tegenstanders het leven zuur te maken. Het combineren van, bijvoorbeeld, een muur opgetrokken door een hunter en de magie gebruikt door een apprentice, is een een killer-combinatie.

Zoals in elke tower defense game moet je iets verdedigen, terwijl je verschillende golven van vijanden verslaat. Als je faalt om het Eternia kristal te verdedigen, moet je opnieuw beginnen. Dit klinkt misschien heel basic en gemakkelijk, maar de moeilijkheidsgraad van deze game is enorm hoog en de golven worden telkens groter en moeilijker om te verslaan met verschillende vijanden die beter samenwerken. Gelukkig krijg je tussen elke golf de kans om nieuwe uitrusting te verkrijgen, je verdediging te verbeteren, je skills te verbeteren en om jezelf te genezen indien nodig.



De levels zijn zeer mooi uitgewerkt, bieden redelijk wat afwisseling en vereisen strategisch vernuft. Naarmate je verder geraakt in het spel verandert alles. Zowel je doel als de layout, wat de opdracht alleen maar moeilijker maakt. In het begin hoef je maar één kristal verdedigen, maar naarmate het spel vordert, vermenigvuldigt het aantal kristallen, zodat je ook goed moet nadenken over de positie van jouw teamgenoten alsook de positie van jouw verdedigingsconstructies. Vijanden zullen zich namelijk verspreiden over de gehele map en verschillende invalswegen gebruiken om tot bij de kristallen te komen.

Omdat je zo veel moet nadenken, is de game het leukste om online te spelen. Offline zal je namelijk vaak doodgaan en snel willen stoppen met spelen. Als je echter een leuke party hebt (vrienden of onbekenden, beide zijn mogelijk), dan wordt de game heel snel verslavend. Dit komt door het strategisch aspect dat je telkens verplicht om je aan de situatie aan te passen. Daarom is de wachttijd tussen de levels ook enorm handig: je krijgt rustig de tijd om een gepaste tactiek uit te denken. Een klein nadeel is wel dat je online veel squires tegenkomt. Dit kan zijn omdat het de meest voor de hand en makkelijkste klasse is om te spelen, maar het lijkt er toch op dat deze klasse gewoonweg de sterkste is. Zelf vond ik de apprentice het leukste om mee aan de slag te gaan, maar ik merkte toch dat ik minder schade kon berokkenen dan een squire. Het is dan wel weer het ideale opstapje naar de andere klassen, zodat je de game rustig kunt leren kennen. Voor de traditionele fanaten van het RPG genre is er ook een (kleine) reden om te klagen. Je kunt voor jouw personage natuurlijk nieuwe uitrusting verkrijgen en ondanks dat je upgrades wel degelijk merkbaar zijn in gevechten, verandert het uiterlijk van je personage niet. De vormgeving van je wapen verandert dan weer wel, maar het is toch wel jammer dat je de hele tijd met hetzelfde uiterlijk opgescheept zit.



Ik denk niet dat ik de game hier echter op mag afrekenen, want het hele uitrustingssysteem steekt dan weer heel goed in elkaar. Je kunt je uitrusting vervangen met een duidelijk beter alternatief, of je kan het gewoon bijhouden en upgraden door middel van mana. Deze magische stof, die je wel kent van RPG’s, krijg je door monsters te doden. Als er na je gevecht nog wat mana over is, kun je deze binden aan je uitrusting. Elk stukje uitrusting kan tot op verschillende niveaus worden geüpgrade. Zo kun je net zolang je uitrusting upgraden tot één bepaalde statistiek is geboost, zodat deze beter past bij jouw speelstijl.

Dungeon Defenders is een meeslepend spel, zolang je het met meerdere spelers speelt. Alleen spelen is hier gewoonweg geen optie, want het maakt het spel stukken minder aantrekkelijk en in mijn geval vaak een bron van frustratie. Zodra je een party hebt met alle verschillende klassen, en ook spelers met een gemiddelde intelligentie, dan wordt het een enorm vermakelijk spel dat je doet vergeten dat het eigenlijk maar uit de PlayStation Store komt. Naast het ontbreken van veranderend uiterlijk en de vrij saaie singleplayer, is er eigenlijk niets op deze game aan te merken. Dungeon Defenders is een pareltje en je had hem eigenlijk al aangeschaft moeten hebben via PSN.

			Vereist tactiek	Singleplayer
			Enorm leuke multiplayer	Gebrek aan visuele verandering personages
			Veel upgrade mogelijkheden
			Variatie in levels en gevechten