The Witcher 2: Assassins of Kings game banner

GPN Review - The Witcher 2: Assassins of Kings (Xbox 360)

Soms zijn er van die games waar je, voornamelijk als RPG-fan halsreikend naar uitkijkt. Zoals jullie misschien wel weten begon ik vorig jaar vol goede moed aan The Elder Scrolls V: Skyrim, maar moest ik mijn enthousiasme temperen toen bleek dat ik niet verder kon spelen door verschrikkelijke lag-problemen op mijn PlayStation 3. Tijden zijn veranderd: Skyrim wordt nimmer meer gespeeld, er is een tekort aan liquide middelen betreffende Final Fantasy XIII-2 en er is geen game-pc waarop ik The Witcher 2 kan spelen. Het spreekt daarom zeer in mijn voordeel dat de spionnen van Namco Bandai mij in een donker hoekje hoorde huilen. Waarna zij besloten mij, en alle andere consolegamers, tegemoet te komen en The Witcher 2: Assassins of Kings tevens op de Xbox 360 uit te brengen. Het is daarmee de eerste Witcher-game die naar een console komt, aangezien de prequel alleen speelbaar was op de PC. Op het moment dat deze review uitkomt ligt bovengenoemde game net in de winkels, dus na pak ‘em beet tien minuten, weet je of je een sprint naar de gameboer moet zetten.

Aangezien de kans groot is dat je als Xbox 360-bezitter nog niet in aanraking bent gekomen met The Witcher, zal ik even uit de doeken doen wat het betekent om een Witcher te zijn. Als je dit al weet of er simpelweg woest weinig in geïnteresseerd bent, kun je deze alinea uiteraard kalm overslaan.

De Witchers waren een elite en mysterieus ras. Een ras dat in een ding gespecialiseerd was: een flink robbertje vechten. In het algemeen werden ze gezien als wezens die gebruik konden maken van magie en bovennatuurlijke krachten hadden. Men geloofde dat Witchers vochten tegen kwade geesten, enge monsters en allerlei duistere krachten. Het is mogelijk dat Witchers geen mensen, maar dierenogen hadden. Hierdoor hadden ze zicht in het duister, waardoor hun overlevingskans aanzienlijk groeide wanneer ze tegenover monsters stonden. Zowel onderaards als nachtelijk, zoals trollen, vampieren en boze geesten. Witchers gebruikten hun zilveren zwaarden om wezens met magische krachten door midden te hakken, denk aan schimmen, vervloekte zielen en dode monsters. Met hun zwaarden van meteoriet-staal sloegen ze onmagische vijanden neer alsmede de gelegenheidsmensen die niet voor de gemaakte kosten wilden instaan. Voor gevechten raken Witchers in een soort van trance door zelfhypnotisering denkt men, maar ook door het innemen van bedwelmende middelen. Ze vochten met blinde losbandigheid, geen pijn voelend en zelfs serieuze verwondingen negerend. Dit voedde de discussie over hun bovennatuurlijke krachten. Er is weinig twijfel over het feit dat Witchers van oorsprong slechte wezens waren die ongeluk konden brengen aan het gewone volk door alleen al te staren. Witchers betraden de wereld van de Nordlings en er was er een in het speciaal: Geralt the Riv, beter bekend als de witte wolf.



The Witcher 2: Assassins of Kings kon mij alleen al boeien door het artwork dat ik gezien had voorafgaand aan het spelen van deze game. Of wat te denken van screenshots of video’s! De game begint met zo’n video waar ik helemaal wild van ben. Het is namelijk de opening van de game, welke we al eerder in een trailer mochten aanschouwen. Mocht je hem desondanks nog niet gezien hebben, dan zal ik de rest niet verklappen aangezien het een perfect uitgedachte introductie is voor deze game. Na de intro begint echter het echte werk. Geralt the Riv komt aan bij een oud dorpje en is doorweekt. Dit gebeurt nu eenmaal als je boot lek is. Doel van dit dorpje is om je kennis te laten maken met de besturing en elementen binnen The Witcher 2. Het is een ware tutorial, en het is een lange tutorial kan ik je vertellen. Wat me direct opviel was de snelle besturing van Geralt, waardoor de Witcher sneller dan mij eigenlijk lief is beweegt en uitwijkt. Noem het een gevoelige besturing, waardoor ik dacht dat dit tijdens het verder spelen van de game een grote irritatiefactor zou worden. Niets bleek minder waar, want net als aan een augurken etende vrouw, wen je er aan. Ik manoeuvreerde mijzelf richting de arena van het dorp, waarin ik mijn vechtskills zou kunnen aanscherpen, maar niet voordat ik een stervende ridder die tegen een huis aan lag probeerde te helpen. Ik maakte kennis met het vergaren van verschillende ingrediënten voor het brouwen van een potion. De formule had ik al in mijn bezit, dus de potion was binnen een oogwenk gebrouwen en het leek erop dat de ridder in leven zou blijven. Het brouwen van potions is een belangrijk onderdeel binnen de RPG-wereld van The Witcher, aangezien het je net dat beetje voordeel kan geven alvorens je de strijd aangaat met al het gespuis van de wereld, die in dit geval Nemeria heet. Je doet er dus goed aan af en toe wat zuur verdiende geld (orens) aan een toverdrankje te besteden, of hier en daar wat herbs te graaien. Na het rondrennen en onkruid plukken was het tijd om te mediteren.

Mediteren, of de meditatie-modus, dient verschillende doeleinden. Zo kun je er onder meer potions mee innemen die je vreemd genoeg dus niet tijdens een gevecht kunt nuttigen, en daadwerkelijk de tijd doden door middel van meditatie. Waarom zou je zoiets doen, vraag je? Bijvoorbeeld als een vadsige bewaker van de deur tot de arena waarin jij aan de slag wil gaan de deur pas de volgende ochtend voor je wil openen, om te bewijzen dat je geen vampier bent. Enfin, ik ben geen vampier, ik ben een Witcher dus toen het ochtend was mocht ik de arena betreden van de, opeens, vriendelijke meneer. Tussen de miljoenmiljard tutorialboodschappen die ik voor mijn kiezen kreeg leerde ik daadwerkelijk de kneepjes van het vechtsysteem kennen en ik moet dit gewoon kwijt: iedereen die Skyrim gespeeld heeft raad ik aan een slabbetje om te doen of om een teiltje neer te zetten. Dit is hoe een vechtsysteem in een RPG dus ook kan zijn. Zwaai je zwaard snel of plant het met een hardere klap in de nek van je vijand. Schiet ondertussen een vuurbal op de arme ziel af of neem hem over en laat hem aan jouw zijde vechten. Ben je meer van de lange afstand, dan gooi je een bom of werpmes naar zijn schedel. Dit alles gaat uiteraard gepaard met het nodige ontwijken en blocken van aanvallen en geloof me; dit ga je heel hard nodig hebben. Zo wordt de moeilijkheid waarop je de game speelt bepaald door jouw skills tegen drie tegenstanders in de arena. En nee, ze vallen niet om de beurt aan. Hier zou de juiste moeilijkheidsgraad voor je uit moeten komen, zodat welke je ook toegewezen krijgt, de game altijd redelijk pittig is. En dit is een goede eigenschap. Kijk trouwens wel uit als je een laadscherm ziet met de tip: de beste verdediging is de aanval. Zonder verdedigen en ontwijken kom je er namelijk echt niet als je het tegen een grote groep vijanden opneemt.



Het verhaal van The Witcher 2 gaat verder waar de gebeurtenissen in het eerste deel eindigden. Hoewel dit dus de eerste game uit dit tweeluik is die op de Xbox 360 uitkomt, krijg je weinig uitleg over het hoe en wat. Hoe langer je de game speelt, hoe meer hints je krijgt, maar toch speel je de game met veel vragen in je breintje. Origineel is de keuze om herinneren te herspelen. Eigenlijk is het geen keuze, daar je ze allemaal moet herleven, maar in welke volgorde is geheel aan jou. De gameplay voelt sowieso erg vernieuwend en fris aan voor een actievolle RPG. Dit heeft te maken met meerdere factoren. Een van die factoren is dat ontwikkelaar CD Projekt erg veel originele aspecten in de game heeft weten te verwerken. Wat, voorbeelden? Laat ik dan maar beginnen met een aspect wat we vandaag de dag vaker zien en, als goed uitgewerkt, een zeer grote meerwaarde is voor de ervaring van het spelen van de game, alsmede voor de replay-waarde. De keuzes die jij maakt in gesprekken en situaties hebben daadwerkelijk een grote invloed op het verloop van de game. Speel je als een aardige man of ben je erg direct en wil je laten zien wie er de baas is en drijf je dit door tot het soms gebruiken van fysiek geweld jegens NPC’s waar je net nog rustig een gesprek mee aan het voeren was? Ik laat het aan jou. Maar denk eraan; niet alles is geoorloofd. Een verkeerde keuze van woorden kan resulteren in een, meestal snelle, dood en dus ‘game over.’ Andere voorbeelden zijn de een-tegen-een vuistgevechten, het armpje drukken en het wel of niet zoeken en accepteren van sidequests voor extra orens in je zakje. En nu niet zeggen dat het spelen van sidequests niet vernieuwend is, want dan moet ik gewoon zeggen dat je daar gelijk in hebt. Maar jij weet net zo goed als ik dat sidequests vaak leuke verhalen opleveren, alsook meer game-uren. Heb je een broertje dood aan sidequests, dan negeer je ze en focus je jezelf op de main quest.

Naast het zeer pakkende en bovendien goed uitgewerkte verhaal van The Witcher 2 zijn er een aantal factoren die deze beleving nog groter maken. Zo is de game grafisch dik in orde. Dit wil niet zeggen dat de game kan tippen aan de PC-versie, want eerlijk is eerlijk; die ziet er een stuk strakker uit. Zie het als het lelijkere zusje van die lekkere chick uit je klas, die als je er over nadenkt eigenlijk ook best wel te doen is. Wat werkelijk van overdonderend hoog niveau is, zijn de stemmen in de game. Natuurlijk, de tekst is ingesproken zoals zo’n beetje bij alle games, maar hoe dit gedaan is en de personages tot leven wekt is van de bovenste plank. Ik moet hier toch een dikke pluim aan de ontwikkelaar geven. Combineer dit met de vele cutscènes die je te zien zult krijgen en je denkt af en toe dat je daadwerkelijk een film aan het kijken bent. Is dit irritant? Heel soms. Ik heb het hier niet over een Metal Gear Solid overload aan lange filmpjes tussendoor, maar af en toe wil je toch lekker doorspelen. Deze laatste zin toont alweer de kracht van deze game. Je wilt doorspelen, omdat het gewoon verschrikkelijk leuk is om je net, met olie opgepoetste, zwaard in aanstormende vijanden te prikken. Als je het dan nog afmaakt met een finishing move ben je helemaal goed bezig en zul je meer dan je zelf door hebt een brede grijns op je gelaat laten verschijnen. Vanzelfsprekend biedt The Witcher 2 geen totale perfectie. Zo voelt de game naar mijn mening af en toe te scripted aan en neemt dit weer een beetje RPG-vrijheid weg. Dit wordt echter weer gecompenseerd door adembenemende locaties en scenario’s waar je mee geconfronteerd wordt. Een echte RPG is het wel degelijk, aangezien je vele opties hebt om Geralt te trainen en zijn skills te verbeteren middels het groeien van levels en je vergaarde punten in een competentiegrid te besteden. Daarnaast zijn er weer vele opties om het hoofdpersonage van outfits te voorzien, wapens te verbeteren en zelfs een nieuw kapsel aan te meten bij de lokale dwergenkapper.



Hoe lang een review ook is, je kunt in woorden nooit uitdrukken hoe de ervaring van een game als The Witcher 2 ècht voelt en dat is een zeer goed teken. Een teken dat je deze titel als RPG-fan in het bezit van een Xbox 360 eigenlijk gewoonweg niet mag laten schieten. Het verhaal en de ontwikkeling van hoofdpersonage Geralt the Riv zijn zo goed uitgewerkt dat ik er expres niets over losgelaten heb, de tutorial daargelaten. Je moet het zelf ervaren. Aspecten als de omgevingen en het stemgebruik voegen een mooie sfeer toe aan de toch al sfeervolle game. Een multiplayer modus wordt her en der wel een beetje gemist, maar qua tijd die je toch al in de game zult steken is deze niet noodzakelijk. Neem daarbij het voordeel dat er enkel de Enhanced Edition uitkomt op de Xbox 360, welke dus de updates bevat die de PC-versie gedurende de tijd heeft gehad. The Witcher 2 is trouwens ook de meest bad ass RPG die ik ooit speelde. Heb je een chronische hekel aan woorden als ‘fuck’ of kun je niet tegen bloed of tieten, dan is dit niet jouw game. Anders.. Ik kan hier nog lang of kort over praten maar je staat al aan de kassa bij de gameshop of niet?

plus De goed uitgewerkte verhaallijn Onmogelijk om potions tijdens gevecht te drinken min
plus Het zeer goede stemgebruik Kleine dingen soms niet top uitgewerkt min
plus Een RPG gecombineerd met actie! Het lelijkere zusje die toch wel te doen is min
plus Het snelle vechtsysteem
plus Door keuzes in game grote invloed op verloop


Er zijn momenteel geen reacties gevonden.


Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsten.

9.2

User score:
0 stemmen

0


Schrijf nu een review over The Witcher 2: Assassins of Kings

The Witcher 2: Assassins of Kings boxart

The Witcher 2: Assassins of Kings


Xbox360 en PC
17 april 2012
Fighting, Hack & Slash, Role playing game
Atari Games Inc

CD Projekt



vind goedkoopste The Witcher 2: Assassins of Kings

Goedkoopste The Witcher 2: Assassins of Kings

Goedkope xbox360 game

Xbox360

Intertoys.nlIntertoys.nl
€ 29.99 (+ € 0.00 verzendkosten)

bartsmit.combartsmit.com
€ 29.99 (+ € 0.00 verzendkosten)

Nedgame.comNedgame.com
€ 38.00 (+ € 1.95 verzendkosten)

Goedkope pc game

Pc

Bol.comBol.com
€ 49.99 (+ € 0.00 verzendkosten)