Risen

Iedereen heeft zich wel eens afgevraagd wat hij zou doen met een miljoen, op een onbewoond eiland of met een nachtje Megan Fox. Maar wanneer een persoon één van deze dingen meemaakt is een keuze maken over wat er moet gebeuren vaak nog het moeilijkst. Want wat zou jij kopen van een miljoen? Een huis, een auto of een vakantie? En wat zou je op dat onbewoonde eiland doen? Lekker een broodje kokosnoot eten? Niemand die het zal weten, want het overkomt eigenlijk niemand. Maar jouw held in Risen strandt op een onbewoond eiland en weet ook niet wat hij moet doen…maar is het wel onbewoond?

In Risen kom jij terecht op het ‘onbewoonde’ eiland Faranga, door een schipbreuk. Als je langzaam wakker wordt op het strand zie je de verdronken lijken van mede schipbreukelingen naast je liggen, totdat je een vrouw tegenkomt tussen het puin. Zij helpt je een wapen zoeken en loodst je door de eerste aanrakingen heen met de dierlijke bewoners van Faranga. Wanneer je na een tijdje het eiland begint te verkennen ontdekt je dat het helemaal niet onbewoond is, maar dat het een broeiende plaats vol met magische wezens is. Maar nergens kan het helemaal goed gaan en zo ook niet op Faranga. Er woedt namelijk een oorlog tussen een aantal facties en jij valt daar middenin als nieuweling.



En op dat moment begint Risen je te overspoelen met vele keuzes. De belangrijkste is natuurlijk bij welk van de facties jij je aansluit, maar daarnaast zijn er ook nog veel beslissingen te maken in de zin van uitrusting, hulp bieden aan anderen en het kiezen van je vijanden. Het hulp bieden aan anderen bestaat natuurlijk voor bijna de volle honderd procent uit het voltooien van sidequests. Deze zijn niet heel spectaculair, maar dit is ook niet waar ze om draaien. Ze bieden je namelijk eerder een tutorial over de verscheidene skills die je personage bezit, dit zijn onder andere lockpicking en minen. Dit is een hele opluchting voor een game met een moeilijkheidsgraad als Risen.

Er is namelijk heel veel waar je aan moet denken in de game. Eten, vechten, vertrouwen winnen enzovoort, dit lijkt hele standaard koek voor RPG-fans, maar door de verschillende keuzes die er vanaf hangen kunnen ze je later de kop kosten. Elke keuze blijkt later namelijk te tellen in Risen wat je bij een tweede keer doorspelen meer zal laten nadenken over je keuzes. Deze tweede (of zelfs derde) keer doorspelen komt er hierdoor eigenlijk altijd wel, met name omdat elke klasse een ander soort gameplay oplevert. Zo zul je als magiër natuurlijk de nodige hocus pocus uit je mouw moeten toveren, waar je als een bandiet juist meer met pijl en boog en zwaard en schild zult moeten vechten.



Het tevreden houden van je factie speelt ook een grote rol als je later in de game de duistere kant van Faranga gaat onderzoeken. Hier leven namelijk de meer gevaarlijke monsters als skeletten, wolven en reusachtige reptielen welke je met de minste slag of stoot al om het leven kunnen brengen. Dit is natuurlijk aan het begin van de game, aangezien later je met de training en hulp van je factie deze monsters zonder angst aan kunt vallen. Toch moet je altijd op je hoede zijn op Faranga, het vechten in de game weerspiegelt groots de moeilijkheidsgraad van Risen. Bij normale RPG’s staat de camera naast of boven de speler, maar in Risen staat hij achter de speler. De eerste combo’s, ontwijkingen en blokken zullen vreemd aanvoelen, maar na een aantal gevechten beginnen de verschillende bewegingen te wennen. Toch is achter de speler een veel minder goed camerastandpunt dan boven of naast de speler.

Een ander probleem dat aan Risen verbonden is, is de onduidelijkheid die in opdrachten aanwezig is. Zo zul je op een gegeven moment les krijgen van een wachter, welke deze pas wil geven wanneer je een aantal opdrachten voltooid hebt. Echter zul je aan een aantal eisen moeten voldoen tijdens deze opdrachten om ze te kunnen voltooien. Zo moet je een wapen op een plek achterlaten, ook al is dit je niet vertelt en is het in de menu’s niet terug te vinden. Dit soort frustrerende missies komen maar al te vaak voor en totdat je ontdekt hoe je ze moet voltooien kom je er niet voorbij.



Maar Risen heeft wel een ander goed punt: de graphics. Het grote open eiland zit vol met detail en sommige vergezichten zijn fantastisch. Van de zee die zich tot kilometers strekt en prachtig golft tot een levendig dorpje waar iedereen er weer anders uitziet. De levendige plaatsen bevatten vaak een groot aantal personages en door de goede technologie verliest de game noch detail noch framerate. Ook de physics zien er erg realistisch uit, al zijn de sprongen die je personage maakt vrij onrealistisch door de vreemde hoogtes die hij kan bereiken. Gelukkig zien de rest van de physics er wel goed uit, samen met de graphics.

Risen is een compleet nieuwe ervaring geworden in het RPG-genre. Door een gewaagd combatsysteem is de game heel anders dan een gemiddelde RPG en dit is zeer goed nieuws ondanks dat de leercurve vrij lang is. Het keuzesysteem is diepgaand, er zijn veel objecten te vinden en er is veel te doen waardoor je niet snel uitgekeken raakt op Risen. Grove minpunten van de game zijn de grote onduidelijkheid tijdens bijvoorbeeld quests en het feit dat het combatsysteem niet geheel goed werkt. Gelukkig is het technische deel van de game gewoon goed en is er daarop niets aan te merken.

			Vernieuwend combatsysteem…	…dat niet super werkt
			Goede graphics en physics	Grote onduidelijkheid
			Diepgaand keuzesysteem
			Veel te doen en te vinden