Football Manager 2010

Managergames lijken om de een of andere reden nooit in de belangstelling gestaan te hebben van gamers. Waarom? Door de trage gameplay, het overschot aan opties of het hoge vervelinggehalte? Vraag het niet aan mij, de games hebben mij altijd weten te boeien, of anders gezegd: één game. Football Manager is sinds jaar en dag koning tussen de boeren en wijst jaar in jaar uit de weg voor andere games. Dit alles kwam tot een climax in Football Manager 2009: De game verkocht fantastisch, werd uitgeroepen tot de op een na beste game aller tijden in Engeland en er werden miljoenen seizoenen gespeeld in de game. Maar nog steeds was Sports Interactive niet tevreden! Stemt Football Manager 2010 de ambitieuze studio wel tevreden?

Zoals de titel van de game al doet vermoeden word jij in Football Manager 2010 de coach van een voetbalclub en leid je deze tot in de hoogste regionen van de voetbalwereld. Net zoals het in de echte wereld gaat, is dit geen plezierritje en gaat dit gepaard met bloed, zweet en tranen. Zo zul je jouw spelers, het bestuur, de fans en je technische staf tevreden moet houden en tegelijk de resultaten, het mooie voetbal en de financiën moeten verzorgen. Dit alles lijkt natuurlijk zeer overweldigend, zeker als je weet dat je met al het geld, de verwachtingen en dergelijke moet rekening houden, maar Football Manager 2010 weet het allemaal zo makkelijk te presenteren dat het samengevoegd wordt tot een makkelijk te begrijpen spel.



Maar laat je door die laatste zin niet verrassen; Football Manager 2010 is een van de moeilijkere games op de markt. Voor de tactische meesterbreinen zal de game een eitje zijn, eveneens voor grote voetbalkenners maar ben je geen fan van het hedendaagse voetbal, dan is de game absoluut geen aanrader. Ben je dit wel dan zijn er gewoon teveel redenen om de game te kopen. Het niveau van realisme is ongeëvenaard en gaat dieper dan je zou kunnen bedenken. Een voorbeeld: Alle jeugdspelers van Ajax zijn gescout, de echte assistent-trainers, technische staf en dergelijke zijn aanwezig. Of: Je kunt intussen spelen in de twaalfde Engelse divisie en zelfs daar kloppen alle spelers en medewerkers nog!

Vandaar ook dat Football Manager 2010 zich uitstekend leent om heel veel opties te hebben en geloof me, die zijn er. Het scouten gaat in games als FIFA en PES niet veel verder dan het kiezen van de kwaliteit van spelers, maar hier is er zelfs de optie om te bekijken hoeveel trucjes de spelers in huis hebben. Weinig games weten het zover te schoppen dat je het verschil niet meer ziet tussen de game en de realiteit, maar dit is één van die weinigen. Over al deze opties kun je nog uren doorpraten, maar Football Manager is gewoon een fenomeen dat je moet spelen als je er ook maar enige interesse in hebt. Vandaar dat ik mij zal beperken tot de meest opvallende vernieuwingen in deze review.

Een erg in het oog springende functie is bijvoorbeeld dat spelers hun eigen competities kunnen creëren en kunnen delen. Zo zijn op het moment van schrijven de Egyptische en Nigeriaanse competitie al aangemaakt en is de Engelse voetbaldelegatie nog breder vertegenwoordigd. Maar nog belangrijker is het aanpassen van allerlei menu’s en wizards. Op elke pagina is een klein snelmenu te vinden waar je zelf de opties kunt neerzetten die jij nodig vindt. Ben je bijvoorbeeld veel bezig met de kracht van spelers dan kun je instellen dat je met één druk op de knop de statistieken van bepaalde spelers kunt vergelijken.



En zo gaan de lijsten met opties meterslang door. Zo is er dit jaar een beter overzicht (en zijn er meer opties) omtrent de verschillende stafleden, kunnen deze jou speciaal advies geven over alle spelers en zijn er tientallen interviewvragen bijgekomen. Daarnaast is het laden veel sneller geworden, zijn er veel meer financiële opties en zijn er om het wat makkelijk te maken voor nieuwe spelers een aantal wizards en tutorials welke aan-en uitgezet kunnen worden. Door al deze opties te combineren serveert Football Manager 2010 zijn duizenden opties tot een overzichtelijke hap, het nadeel hieraan is dat je de helft niet proeft; voor nieuwe spelers zal het niet mogelijk zijn ook maar de helft van de opties te gebruiken of zelfs maar te zien.

Maar waar alles uiteindelijk om draait zijn natuurlijk de wedstrijden die je gaat spelen. Voor de wedstrijd stel je een aantal tactieken samen met je assistent-coach en vervolgens start de wedstrijd, hier kun je kiezen tussen de oude 2D-weergave en de sinds vorig jaar aanwezige 3D-modus. De laatste kwam er vorig jaar met veel bombarie in, maar viel uiteindelijk nog aardig tegen, de graphics waren ondermaats, evenals de physics. Dit jaar heeft Sports Interactive daar wat aan geprobeerd te doen en dit is deels gelukt. De graphics zijn een stukje beter, maar lopen nog mijlenver achter ten opzichte van bijvoorbeeld FIFA en PES. Eveneens zijn de physics geüpdate, wel met succes, veel realistische animaties zijn aanwezig en sommige zullen zeker verrassen.

Maar over het algemeen voelen de wedstrijden nog niet geheel af. De tactieken die je kiest voor de wedstrijd lijken amper effect te hebben op het verloop van de wedstrijd, aangezien de spelers gewoon doen wat ze willen. De feedback over je keuzes is minimaal, terwijl je voordat je ze maakt er juist zoveel advies over krijgt. Dit soort kleine foutjes zorgen ervoor dat de game nog niet perfect genoemd kan worden, maar die richting gaat het zeker op!

Football Manager 2010 zorgt dat de serie weer een stapje in de richting doet van het perfecte. De diepgang wordt met het deel groter en door het aanpassen van spelers en competities zal de game zich blijven ontwikkelen. Er zijn zo ontzettend veel opties, dat het onmogelijk is om er ook maar de helft van te aanschouwen en dat is natuurlijk iets heel erg positiefs. Helaas voelen een aantal opties alsof ze weinig effect hebben en is de 3D-weergave nog steeds erg verouderd. Toch ligt Football Manager 2010 door de duizenden opties, het grote realisme en de niet te overtreffen feeling die de game heeft heel dicht tegen het realisme aan.

			3D-weergave verbeterd…	…maar loopt nog steeds achter
			Niet te overtreffen realisme
			Honderdduizenden opties
			Zoveel te doen en zoveel te zien