“O mijn god, wat ziet dit er gruwelijk mooi uit. Dit gaat echt een vette game worden!” Dit was mijn eerste reactie toen ik het doorzichtige Blu-Ray dicsje in mijn PlayStation 3 duwde. Helaas was dit toch niet helemaal waar en werd het na een paar uurtjes saai. De verloren planeet is niet meer wat het geweest is.
In Lost Planet neem je de rol aan van verschillende Snow Pirates die als kolonist op de planeet E.D.N. III zijn gekomen. Vroeger was deze planeet helemaal met sneeuw bedekt (vandaar Snow Pirates), maar na tien jaar heeft het broeikaseffect de planeet veranderd en bestaat het nu ook uit jungles en woestijnen. In het spel zul je het grootste deel van de tijd jezelf moeten verweren tegen de Akrid. Dit zijn beesten in de vorm van grote vieze insecten en door de klimaatverandering zijn de beesten erg agressief geworden. Daarnaast ben je ook in oorlog met de zogenoemde Jungle Pirates.
Ook in deel twee krijg je weer te maken met de bekende Thermal Energy. Deze werd eerst gebruikt om jezelf warm te houden in de sneeuw, maar nu het klimaat is veranderd wordt het gebruikt om je leven aan te vullen. Bijna iedereen heeft wel wat van dat spul bij zich en zal dat ook laten vallen wanneer hij dood gaat. Wanneer je dus een grote Akrid heb verslagen zul je je niet druk hoeven te maken over een tekort aan het groene goedje, dit is namelijk – ook door toevoerpunten – in grote mate aanwezig.
Naast Thermal Energy heb je ook de Battlegauge en wanneer je toch nog dood gaat, zul je hier 500 punten van weg zien vallen. Dit gaat, zeker wanneer je in co-op speelt, erg snel waardoor je helaas na een korte tijd de hele missie over moet doen. Gelukkig zijn deze punten weer aan te vullen door Data punten te activeren. Dit zijn paaltjes verspreid over de map die jouw 500 Battlegauge punten bezorgen en ook een mooie zicht via de radar. Helaas worden deze punten vaak gebruikt als doel van een missie waardoor het na een paar uurtjes gespeeld te hebben, erg saai wordt.
Om de dood te voorkomen heb je natuurlijk een arsenaal aan wapens nodig. Hoewel dit in Lost Planet 2 niet erg breed is, zitten er wel een paar toffe dingen tussen. Zo heb je bijvoorbeeld de ‘Pile Bunker’ waarmee - mits je naast hem staat - je de vijand een flinke stoot kan geven die hem meters door de lucht laten vliegen. Daarnaast heb je ook de VS’s. Dit zijn grote machines waar je in kunt zitten en vijand kan overrompelen. Ze dragen vaak gigantische wapens die een vergroting zijn van de normale wapens. Zo is gattling gun de ‘VS-vervanger’ van het machinegeweer en heb je ook nog een vergrote raketwerper en shotgun.
Wanneer je in een eerstvolgende missie wordt gedropt op welke manier dan ook, wil je graag goed beginnen en eventueel met de wapens uit de vorige missie, je bent immers nog steeds op de zelfde plek. Gek genoeg dacht Capcom hier anders over en besloot de speler nadeel te doen door hem aan het begin van de missies alleen een machinegeweertje en een klein beetje Thermal Energy te geven, ook al had je dat in de vorige juist extra gespaard. Dit brengt irritatie mee wanneer je merkt dat die machinegeweren niet erg lekker schieten, en het lopen vrij langzaam gaat. Zo is het dus moeilijk om te richten en te ontsnappen aan overdonderringen van vijanden.
Lost Planet 2 stond al een beetje bekend als een episode-shooter, maar in deel twee maken ze het echt erg. Het spel bestaat uit meerdere episodes die elk ongeveer drie à vier chapters bevat. Sommige chapters bestaan dan nog eens uit meerdere missies die je allemaal uit moet spelen wanneer je wilt opslaan. En aangezien het spel niet echt vermakelijk genoeg is om uren achter elkaar te spelen, wil je toch wel halverwege opslaan zodat je niet hetzelfde (saaie) stuk overnieuw hoeft te doen. Gelukkig is er aan het eind van elke episode een leuke eindbaas waar je naar kan streven. Deze eindbaas is erg sterk en wordt in het spel een ‘Category-G-Akrid’ genoemd. Het gevecht met een van deze beesten verschillen van elkaar, hoewel er niet erg veel strategie aan te pas komt. Meestal is het gewoon een veilig plekje op zoeken en zoveel mogelijk schade doen totdat hij eindelijk eens dood neervalt. Alleen in sommige gevallen zul je dit met een bepaald iets moeten doen zoals een gigantisch kanon op een trein.
Als je wordt aangevallen door één van die vieze beesten, wil je natuurlijk graag hulp van je teammaten. Dit zijn er meestal drie of vier en lopen alleen maar achter je aan. Ze voegen letterlijk niks toe en vuren af en toe en kogel af die dan ook nog eens mis is. Je zult het dus toch in je eentje moeten aanpakken. Tenzij je slim genoeg bent om een tweede controller aan te schaffen en de hulp van je vriend in te roepen, het spel is namelijk ook mogelijk in co-op modus. Helaas zit ook hier weer een minpunt aan, want bij split-screen wordt het scherm vervelend in tweeën gedeeld waardoor er veel ruimte zwart is en dus verspild.
Nu we het over de singleplayer hebben gehad, is het tijd voor de multiplayer. Ja, deze zit ook in Lost Planet 2. Het is niet de beste multiplayer tot nu toe, maar zorgt wel voor heel wat vermaak. Er zijn veel verschillende modi beschikbaar en redelijk wat gebieden om elkaar in af te slachten. Ook de hoeveelheid beschikbare voertuigen (VS’s) voegt wat extra actie toe in het spel. Wat een leuk extraatje is, is dat - afhangend van op welke console je hem speelt – je met personages uit Gears of War, Monster Hunter en Dead Rising kan spelen.
Na heel wat minpunten en een enkel pluspuntje te hebben opgenoemd, verwacht men eigenlijk een erg laag cijfer. Maar toch, na alles in het geheel gezien te hebben, is het toch een vermakelijke game. De gebieden zijn mooi, er is een leuke co-op modus en de multiplayer is ook een leuke extra. Je kan dus toch nog heel wat uurtjes in de game stoppen en geven wij dit spel een 6.5.
 |
|||||||
 |
Co-op | Slechte A.I. |  |
||||
| |
Mooie gebieden | Vervelend save-systeem | |
||||
| |
Multiplayer is een leuke toevoeging | Weinig gebruik van strategieën | |
||||
| Na een tijdje wordt het eentonig | |
||||||
MauriceV