Special: Geschiedenis van Medal of Honor

In deze special nemen Tom en ik jullie mee door de geschiedenis van de serie. We beginnen bij het begin en lopen de meeste games langs, om vervolgens bij het heden te belanden. Niet alle games zullen besproken worden, omdat we ze niet allemaal gespeeld hebben. Wij gaan jullie vertellen hoe wij de eerdere delen van Medal of Honor hebben beleefd. Een reis terug in de tijd, te beginnen in het jaar 1999.

Medal of Honor

Steven:Het begin van een serie dat een gouden toekomst leek te hebben. De eerste game deed eigenlijk bijna alles goed in mijn ogen. Het werd dan ook een ware revolutie voor de Playstation en mensen beschouwen het ook als de Goldeneye voor de Playstation. Een vergelijking met deze andere FPS grootheid is natuurlijk nooit verkeerd. Dit is eigenlijk alles wat je van een FPS in die tijd mocht verwachten. Het speelde zich af in de interessante Tweede Wereldoorlog. Het zit vol met actie en je moet allerlei missies uitvoeren en Duitsers vermoorden. Het verhaal was nog niet zo belangrijk, de actie was belangrijker en dat deed de game goed. De A.I. van de Duitsers was goed en ze vielen op een heerlijke manier op grond. Terwijl jij door de level liep hoorde je ook allerlei Duits gebrabbel dat soms hilarisch was. Als je dan in een strijd verwikkeld raakte kon je genieten van zowel de soundtrack als van de geluidseffecten van de geweren. De levels waren erg gedetailleerd en goed ontworpen, alleen werd het geladen terwijl je er doorheen liep, hierdoor wist je niet altijd wat er aan zou komen. Dit kwam natuurlijk ook door de techniek uit die tijd.

Tom:Klinkt allemaal erg goed en het was zeker een belangrijk spel voor het genre in die tijd. Ik heb de game niet gespeeld, dit was voor mijn tijd. Als ik er zo op terugkijk dan lijken de graphics echt lelijk, maar dat was voor die tijd natuurlijk prima. De game was natuurlijk ook erg lineair, maar dat was ook normaal voor die tijd. Sterker nog, latere games uit de serie zijn nog steeds enorm lineair, zoals Frontline waar we het zo over gaan hebben. Ik vind de geweren inderdaad ook tof klinken, maar je zal het niet echt gaan onthouden. Het zijn geen geluidseffecten zoals in Wolfenstein-3D, dat was niet goed, maar het geluid van de geweren zal ik nooit meer vergeten. Ik denk dat ik best had kunnen genieten van dit spel, maar om hem nu op te pakken lijkt me geen aanrader. Hij is nu toch wel gedateerd.

Medal of Honor: Frontline

Steven: Deze game is eigenlijk heel goed ontvangen door de media en ikzelf heb deze game gespeeld op de Xbox. Helaas voor het spel, speelde ik het na Halo en daarom vond ik er eigenlijk geen bal aan. Je gaat dan toch automatisch vergelijken en het eerste wat me opviel is dat ik de game echt lelijk vond. Het zag er gedateerd uit en de geluidseffecten lijken rechtstreeks geport te zijn van de eerste Playstation versie. De A.I. van je medestrijders is ronduit belachelijk, maar die van de Duitsers weer redelijk goed. Er was nog steeds weinig verhaal en alhoewel de missies variërend waren, vond ik ze niet leuk om te spelen.

Tom: Ik wil je hier meteen onderbreken, want ik vind de vergelijking niet helemaal eerlijk. Het is enorm moeilijk om tegen Halo op te boksen en die game is om een reden weer baanbrekend geweest voor het genre. Ik geef je wel gelijk dat de serie te weinig vooruitgang geboekt heeft in de tussentijd en ik snap ook niet waarom de game geprezen werd voor zijn mooie graphics. Halo was een stuk verder dan deze Medal of Honor, maar ik heb me er toch wel mee vermaakt.

Steven:Ja, zoals ik al zei is het zonde voor het spel. Als ik het ervoor had gespeeld, was het misschien helemaal anders geweest. Ik moet er wel bij zeggen dat ik de soundtrack wel lekker vond klinken. Jammer genoeg kan ik dit spel niet leuk vinden, gewoonweg omdat ik er weinig plezier aan beleefd heb. Sommige missies waren echt frustrerend en ik zeg dit niet graag, maar ik vond het spel eigenlijk een beetje saai…



Medal of Honor: Allied Assault

Steven: Ik moet eerlijk toegeven dat ik dit spel niet veel gespeeld heb. Ik gamede toen bijna alleen op de Xbox en dit is een game voor op de PC. Ik geloof dat jij de game wel gespeeld hebt?

Tom: Dat klopt, ik omschrijf het eigenlijk het liefst als episch-heid. Dit is nu een spel waar ik echt van genoten heb. Het zag er prima uit, lekker gedetailleerd en de campagne speelde lekker weg. Jammer was het van de onzichtbare muren, want die vond ik erg storend. Dacht je een open plek in te lopen en dan liep je gewoon ergens tegenop, maar je kon niet zien wat. Ook vond ik de A.I. van mijn teamgenoten niet echt goed, ze liepen soms gewoon maar ergens heen…

Steven: Ik zit nu een trailer te kijken en zie dat je hier ook op Omaha Beach vecht, net als in Frontline. Lijkt het een beetje op Frontline, maar dan op de PC?

Tom: Ik vond het wel iets anders dan Frontline, het was bijvoorbeeld grafisch een vooruitgang. Ook hadden ze de soundtrack en geluidseffecten aangepast, iets dat ze in Frontline niet hadden gedaan volgens jou. Het speelde en voelde gewoon echt anders, maar dat komt mede door de PC, dat geeft toch een ander gevoel mee. De vijandige A.I. was trouwens eng goed, die zagen je al aankomen als je achter een muur liep…

Steven: Ik heb daar toch zo’n schijthekel aan, want dat is gewoon niet eerlijk. Het is ook een fout die eruit gehaald had moeten worden, nadat ze het getest hadden. Maar ik herriner me dat ik wel één van de twee uitbreidingen gespeeld heb, Breakthrough heette die. Ik heb niet de singleplayer gespeeld, maar wel de multiplayer en dat was een waar feest. Het was eigenlijk alles wat ik van een multiplayer verwachtte in die tijd. Een grote keuze aan wapens, goed ontwerp van de mappen en gewoon heerlijke actie. Zo had je bepaalde sluiproutes door de level heen en kon je elkaar echt verassen en elkaar in een hinderlaag laten lopen. Het was gewoon erg leuk om te spelen en dan vind je het al gauw een goed spel.

Tom: Inderdaad, het kon gewoon meedoen met de grote jongens. Het won het dan misschien niet van de concurrentie, maar het was leuk om te spelen en niet alleen wij vonden dit. De game is gewoon veel gespeeld door gamers en dat zegt toch wel wat over de populariteit.

Medal of Honor: Rising Sun

Steven: Tsja, Rising Sun… Wat zal ik erover zeggen? De critici waren verdeeld over dit spel. Sommige vonden de game wel erg leuk om te spelen, terwijl anderen de game bijna uitkotste.

Tom: Ik vond de game wel erg tof. Er zat iets meer verhaal in dan de andere delen en het speelde lekker door. Ik vond met de name de openingsscene op de boot ronduit, geniaal!

Steven: Ik geef je gelijk dat het iets verhalender geworden was, maar het voelt gewoon gedateerd. Soms had je een oneindige golf aan vijanden, die zomaar uit het niets kwamen aanrennen. Toch vond ik het ook lekker doorspelen en ik heb de game zelfs uitgespeeld. Dat van die vijanden is jammer, want als ik weer kijk naar Halo dan deed die het weer beter. Daar waren er gewoon een aantal vijanden in een gebied en die deden gewoon iets, wat precies dat kon je uitvogelen door ze te observeren op afstand. Als je ze dood had, dan was het ook afgelopen en dat was hier niet het geval. Je kon in dit spel ook geen tegenstander besluipen of verrassen. Ze hadden je toch al door. Voor mij maakte de multiplayer veel goed, want ik heb dit toch een periode met drie andere vrienden gespeeld. Zeker tegen de bots hadden we erg veel plezier, zeker toen we hun niveau op hard hadden gezet. Dan had je moeilijke gevechten en moest je goed samenwerken. Het enige wat ik jammer vond was het richten, want je crosshair direct op het hoofd was nooit een headshot. Je moest er een fractie rechts naast zitten, dan had je wel een headshot. Ik vond deze game aardig, maar niet memorabel.

Tom: Ik word af en toe een beetje moe met jouw Halo vergelijkingen… Toegegeven, Medal of Honor is nooit een serie geweest met allemaal toppers, maar toch zijn er wel een aantal spellen die zeker het spelen waard waren.



Medal of Honor: European Assault

Steven: Hier willen we niet te lang bij stilstaan, omdat er niet veel over te zeggen is. Het gaat om de strijd in Europa tijdens de tweede wereldoorlog en eigenlijk is bijna alles aan de game verbeterd. De geluidseffecten zijn net iets beter en de actie net wat intenser. Ze laten wel steken vallen op het grafische gedeelte, dit voelt gedateerd aan. Het is in ieder geval stukken beter dan Rising Sun, alleen kon je er niet lang van genieten. Een erg korte singleplayer en geen multiplayer zorgt ervoor dat dit spel bijna het kopen niet waard is. Rond deze tijd kwam Call of Duty 2 ook uit en daar gingen veel gamers liever mee aan de slag. Op alle fronten superieur aan Medal of Honor met een goed uitgewerkte multiplayer.Op alle fronten superieur aan deze titel met een goed uitgewerkte multiplayer.

Tom: Amen!

Medal of Honor: Heroes (2)

Tom: Eindelijk aanbeland in meer recente tijden, want dit is nog niet zo lang geleden. Medal of Honor: Heroes op de PSP en… Ik weet er eigenlijk minder over dan jij, dus ik draag het woord over.

Steven: Oké… Het is de eerste FPS op de handheld van Sony die ook daadwerkelijk werkt. Dat is wat ik knap vind aan dit spel, want het is niet makkelijk goede controls te vinden voor een FPS op een handheld met maar één pookje in plaats van twee. Maar naast de goede controls vind je toch een beetje meer van hetzelfde. Een beetje oude koek, want dit is allemaal al een keer gedaan, maar dan op de console. Zag er trouwens wel goed uit, laat goed zien wat de PSP in huis heeft.

Tom: De PSP heeft inderdaad meer in zijn mars dan veel games laten zien, maar kun je een voorbeeld geven hoe de controls wel werken voor dit spel?

Steven: Nou, je komt eigenlijk een tweede pookje tekort om alle kanten op te kunnen kijken. Meestal is er één om te lopen en de ander om rond te kijken. Nu heb je er één voor beide. Dit hebben ze opgelost door het in eerste instantie te gebruiken om mee te lopen, maar zodra je een knop indrukt sta je stil en gebruik je het om rond te kijken. Dit is nogal lastig in het begin en je zal het echt moeten oefenen, maar uiteindelijk werkt het wel prima. Het laat in ieder geval zien dat een FPS op de PSP mogelijk is en goed speelbaar. Al zijn het nog steeds die oude sabotage en opblaas missies die we nu wel kennen. Wat ik wel serieus knap vond is de multiplayer met 32 man tegelijk. Had ik niet verwacht ooit mee te maken op een handheld.

Tom: Heroes 2 was zeker meer van hetzelfde?

Steven: Dat klopt, het doet precies hetzelfde met iets andere missies. Dat is jammer want ze hadden kunnen voortbouwen op een aardig goed begin. Je hebt je goede controls en graphics, nu nog afwisselende missies en actie en je zit gebakken. Jammer genoeg grepen ze deze kans niet aan en daardoor blijft het een middelmatig spel.

Tom: Ook kenmerkend voor die periode van de PSP. Er was wel iets origineels voor te vinden, maar het was te zeldzaam. Weinig innovatie en dat heeft de handheld bijna de kop gekost.



Medal of Honor: Airborne

Tom: Dit is een Medal of Honor waar ik heel blij mee ben. Het is nog meer gebouwd rond een verhaal en het voelde echt aan als een goede stap vooruit. Alleen was de game met zijn 5 a 6 uur speelduur, veels te kort! De gameplay was niet WOW, maar wel gewoon prima en leuk. Jammer dat ik dit niet had met de multiplayer en dat kwam vooral, doordat er nooit iemand was. Zal ook wel komen door Call of Duty, die continue spelers wegkaapte bij Medal of Honor.

Steven: Ik vind dit persoonlijk zelfs de beste game uit de serie. Het parachutespringen bijvoorbeeld was nog ongekend en enorm tof om te doen. De game was ook minder lineair geworden en je kon zelf je doel kiezen en hoe je die ging benaderen. Ik vond het ook meer tactisch, want je kon niet zomaar in het open rennen, dan was je praktisch dood.

Tom: Het upgraden van de wapens is ook zo’n vondst die ik nog steeds erg cool vind. Als je een wapen vaak gebruikt, dan wordt je er beter in, eigenlijk heel logisch. Dit is later door veel andere games overgenomen. De A.I. van de Duitsers vond ik ook wel erg goed en zelfs die van je mede-soldaten was alles behalve slecht. Jammer van alle bugs, maar als die er niet waren was het echt genieten geblazen.

Steven: Die Duitsers waren inderdaad erg slim en ontweken kogels enorm goed. Ze namen dekking als dit nodig was en reageerde op allerlei situaties. Ze flankten je zelfs als je even niet oplette! Hierdoor voelde de game wel realistisch aan, als een echte oorlog.

Medal of Honor (2010)

Tom: Ik wil hier niet teveel over kwijt, maar wil toch een klein voorproefje geven. De nieuwste game doet eigenlijk alles net wat beter. Zo heeft de game nog meer verhaal en geloofwaardige personages. Het heeft mooie cutscenes en het verhaal wordt ook echt goed verteld, je waant je echt in de oorlog. Je leeft mee met de personage’s en hoe zij de oorlog beleven, het voelt enorm echt aan. Maar op het eind komt het erop neer dat je de Taliban moet neerknallen!

Steven: Opposing Force heet dat tegenwoordig…

Tom: Oh ja… Opposing Force dan. In ieder geval weet iedereen dat ze de Taliban bedoelen en die neerschieten doen Amerikanen graag lijkt mij. Het lijkt een heel goed spel te zijn, maar toch ben ik bang dat Black Ops dit spel zal overschaduwen, door zijn betere verleden.

Steven: Beste game uit de serie?

Tom: Dat vind ik lastig, want Allied Assault had een enorme impact. Dat zal deze game waarschijnlijk niet hebben, door Black Ops. Ik kan eigenlijk niet kiezen tussen deze twee, want ze verschillen teveel van elkaar. Ze zijn beide erg belangrijk voor de serie, daar houd ik het bij.

Steven: Laten we hopen dat niet iedereen massaal op Call of Duty afgaat, alleen vanwege de naam. Laten we eerst maar rustig afwachten of dat daadwerkelijk iets gaat worden, misschien is Medal of Honor deze keer wel beter. Ze zijn in ieder geval goed op de weg terug als ik jou zo hoor.

Tom: Dat zeker!