PES 2011 Launchevent

Het is alweer even geleden: het PES launch event. Toch wil ik er nog even aandacht aan besteden, niet zozeer aan de game zelf, want de review kun je hier al lezen. Nee, dit artikel gaat meer over het event zelf.

Konami had ons uitgenodigd om een lekker potje te voetballen met andere pers en een paar hardcore PES-spelers. Er zou een toernooitje gehouden worden dat werd georganiseerd door PESlive. Nu heb ik zelf eigenlijk niet zoveel met voetbalspellen en als ik het speel dan is het Fifa. Erg veel hoop had ik dus niet om te winnen, maar niet geschoten is altijd mis. Bertwin was ook mee, en die is evenmin een voetbalfan.

Het event speelde zich af in het visrestaurant Nevy te Amsterdam. Na met een paar ‘collega’s’ gepraat te hebben ging het dan eindelijk beginnen. In poules van vijf personen werd er gespeeld, daarna ging je door naar de knock-out ronde. Ik zat in een best lastige poule samen met drie mensen van de PES-community en één journalist. We moesten een team kiezen uit de Champions League, waardoor iedereen voor Barcelona, Internazionale, Real Madrid of AC Milan koos. Eigenwijs dat ik ben koos ik voor Tottenham Hotspurs, met Peter Crouch en Rafael van der Vaart. Tenminste dat dacht ik, de waarheid bleek echter anders. De transfers waren nog niet doorgevoerd, waardoor van der Vaart nog bij Real Madrid speelde. Voor de andere teams gold hetzelfde. Ibrahimovic zat nog bij Barcelona bijvoorbeeld.



Afijn, ook zonder Rafael is Tottenham Hotspurs wel een goede club, ze staan niet voor niets in de Champions League. Alhoewel ik de dag ervoor nog even had geoefend met de demo van de game, kon ik helaas niet tegen mijn tegenstanders op. De meesten van hen hadden namelijk PES 11 al een week in huis en hadden dat no-life gespeeld. Mijn eerste wedstrijd verloor ik dan ook met 5-0, met de eerste goal al binnen 2 minuten in-game tijd (dat is dus in een paar seconden). Ook de tweede wedstrijd was een debacle, 4-0. Er was wel vordering dus, maar echt veel verschil is het niet. Ik had het wel een beetje verwacht. Waar ik bij teammanagement alles gewoon standaard liet staan, gingen mijn tegenstanders tekeer met de opstelling. Alles werd tot in detail veranderd, en schijnbaar hielp het. Al hadden ze zonder het te veranderen waarschijnlijk ook wel van mij gewonnen.

Na twee keer vernederd te zijn besloot ik iets defensiever, meer op de counter te spelen. Helaas ging er niets van mij in, maar ik hield het doel wel relatief schoon. Twee tegendoelpunten maar, dat is dus een halvering van de vorige wedstrijd. De laatste wedstrijd ging voor mij al helemaal goed. Pas in de allerlaatste minuut (ik lieg niet!) kreeg ik mijn eerste tegendoelpunt. Flink balen, want het gelijkspel lag binnen handbereik. Zowel Bertwin als ikzelf wisten de knock-out ronde niet te halen. Verrassend genoeg heeft Bertwin wel twee wedstrijden gelijk gespeeld. Chapeau daarvoor, want hij is een nog grotere voetbal-game-leek dan ik. Blijkbaar heeft hij meer gevoel voor PES 11 (of gewoon mazzel).



Op naar de ontknoping: de finale, want die was erg spannend. Zowel in de reguliere speeltijd als de verlenging bleef het duel doelpuntloos. Dat betekend dus dat er penalty’s genomen moesten worden. Het viel mij op dat deze supergoede PES-spelers veel penalty’s misten. Het ging precies gelijk op, de eerste bal ging bij beide mis, de tweede raak en een reeks van 3 opvolgende penalty’s ging bij beide allemaal mis. Kort daarna kwam de beslissing en werd Wesley tot winnaar bekroond. Hij kreeg een mooie headset en een grote beker mee naar huis. Voor de nummers twee en drie was er een iets kleinere beker.

Al met al was het een leuke dag, het maakte me niet uit dat ik verloren had. Na de poulefase kon ik lekker aan het bier, terwijl veel anderen nog moesten spelen (haha). Of PES de beste voetbal-game is dit jaar? Ik weet het niet, maar het is in ieder geval een erg vermakelijk game.