Retro Review: Duke Nukem 3D

Duke Nukem Forever staat voor de deur. De Dukester heeft 15 jaar lang op zich laten wachten en veel mensen dachten dat hij gewoonweg dood was. Uiteindelijk heeft Gearbox het overgenomen van het failliete 3DRealms en zo ook vele gamers hun harten sneller doen slaan. Ik was erbij toen Duke Nukem 3D uitkwam en het was ook een van de eerste games die ik speelde. Ik zal je even meenemen naar een plaats waar je eerst doet en dan pas denkt (als het echt moet ).

Iedereen kent Duke Nukem wel. Deze blonde, kortharige, ultragespierde halfgod is zowat het coolste mannelijke gamepersonage ooit. In Duke Nukem 3D, kon je deze ‘’adonis’’ ook voor de eerste keer in 3D spelen. Een ongelooflijke ervaring, welke ook al gedeeld werd in Doom of Wolfenstein. En toch… toch was Duke Nukem 3D zoveel meer dan deze games. Een grotere interactiviteit, diverse omgevingen die in grote mate verkenbaar waren en een uitgebreid wapenarsenaal maakten deze game toch net iets specialer. Dat DN3D zelfs in de makkelijkste speelmodus nog een uitdaging bood droeg bij aan de totaalbeleving.



Duke Nukem 3D laat mij nog steeds aanvoelen dat deze actieheld sterker is dan pakweg Chuck Norris of Superman. De mentaliteit in de game, de sfeer: ‘’Als het beweegt, schiet erop. Als het niet meer beweegt, schiet nog een keer’’. Ondanks de leeftijd van de game kan je trouwens naar hartelust dingen vernietigen. Wilt het toilet niet doorspoelen? Herleidt het maar tot een hoop stof. Je baant je echt door het hele verhaal als een vernietigende tsunami. Alles waar lood in past, zal lood in zich krijgen. Niet dat de game niet uitdagend is, want als je even niet oppast ben je namelijk dood. De AI in deze game is zeer sterk, zelfs op de laagste moeilijkheidsgraad.

Wat maakt Duke Nukem 3D dan nog zo goed vandaag de dag? Met zijn mindere graphics zal het niet meteen een titel zijn welke bij de niet-kenners spanning opwekt. Hoewel vroeger grafisch zeer hoogstaand, draait het daar nu dan ook absoluut niet meer om. Waar het wel om gaat zijn de prachtige one-liners van de Dukester, zoals: ‘’It’s time to kick ass and chew bubble gum, and I’m all out of gum’’. Humor en vooral seksisme is de basis van deze game. Dit merk je dan ook aan het feit dat het verhaal vooral draait om varken-aliens en schaars geklede vrouwen.

Zoals je kan opmaken uit de voorgaande alinea, moet je van Duke Nukem 3D niet al te veel diepgang verwachten. Het is gewoon een game dat bestaat uit één blok testosteron. En net dit maakt de game nog altijd goed. Je weet gewoon dat er geen diepgang is, dus je zet gewoon je verstand op nul en begint met het neermaaien van alles dat vast en los hangt. Het verhaal, of wat je een verhaal kan noemen, verdwijnt al tijdens het eerste level volledig naar de achtergrond. Het is dan ook duidelijk dat deze game staat – of voor sommigen valt – met zijn overdosis humor.



De game heeft qua gameplay zelfs vandaag nog veel te bieden. De puzzels die naadloos verwerkt zijn in de game zorgen toch voor de uitdaging naast de AI van je tegenstanders. Zo zal je vaak naarstig op zoek zijn naar een hendel, scheur in de muur of geheime locatie. Als je dan eenmaal klaar bent met deze vrij moeilijke uitdagingen, dan mag je beginnen aan de eindbaas, welke zelfs ervaren shooter-gamers op de proef stellen. Genoeg variatie en uitdaging dus om je even bezig te houden, zelfs met de concurrentie van hedendaagse games. Indien je vindt van niet, mag je nog altijd de game uitproberen op de hoogste moeilijkheidsgraad, waarin elk monster dat je doodt gewoon respawnt.

Duke Nukem 3D komt uit een tijdperk waar een game slaagde dankzij een idee. Ideeën die toen voor de eerste keer werden uitgewerkt, zijn nu echter al ontelbare keren uitgemolken. Daarom is er nu meer nodig om zo’n idee te laten slagen. Een unieke toevoeging die de game dat tikkeltje extra geeft, waardoor het opvalt in de massa van het genre, zoals de humor in Duke Nukem. Met veel plezier herinstalleerde ik deze game en ik snapte opnieuw waarom hij tot de topgames behoort: ‘Hail to the king, baby!’.