Larry and the Duke, culthelden vanaf het eerste uur

Op 28 en 29 april vindt in Utrecht het Festival of Games plaats. Eén van de sprekers op het festival is Al Lowe. Hij is de persoon die Larry Laffer, uit de game serie Leisure Suit Larry, heeft bedacht en gecreëerd. Alleen voor hem reis ik al af naar dit evenement, want Al Lowe is één van mijn persoonlijke helden en heeft mij de liefde voor games bijgebracht. Al Lowe werkte toentertijd voor Sierra en zij brachten in 1987 de eerste Leisure Suit Larry uit. De game was een aaneenschakeling van platte humor en seksuele escapades, die je echter nooit te zien kreeg door een tactisch geplaatst scherm vol censuur. Dit hield de fantasie levend, want als klein jongetje met een te hoog testosteron gehalte wilde ik zien wat er achter het scherm gebeurde. Er schenen zelfs codes voor te zijn om het scherm weg te halen, maar dit was waarschijnlijk een gerucht, want ik heb deze nooit gevonden. En geloof me, ik heb er grondig naar gezocht.



Wordt dit nu weer een verhaal van opa verteld? Ik kan daar volmondig ja op antwoorden, omdat ik vind dat Larry niet alleen herinnert mag worden op basis van zijn laatste game voor de consoles. Leisure Suit Larry voor de MS-DOS PC was namelijk een geweldige game die een standaard heeft gezet voor de toekomst. De game draaide dan wel om seks, maar zat ook goed in elkaar. De game speelde zich in het heden af wat nog maar zeer weinig games deden in die tijd. De game kreeg toen ook de rating 18+. Sierra had aan het begin van de game een quiz ingebouwd waar vragen instonden die volgens Sierra alleen door een volwassene kon worden beantwoord. Deze procedure was eenvoudig te omzeilen door alt-x in te drukken. Nog steeds kan ik die combinatie blindelings vinden.

Leisure Suit Larry is de bijnaam van Larry Laffer. Deze heeft hij verkregen, omdat hij altijd in een wit discopak rondliep uit de jaren 70. Larry is het prototype nerd; hij is computerfanaat en woont op 40-jarige leeftijd nog steeds in de kelder van zijn moeder. Ook is hij nog altijd maagd. Zou het verhaal zich in Nederland afspelen, dan zou het waarschijnlijk een eeuwige vrijgezel genoemd worden die gek is op piratenmuziek en onafgebroken naar SBS6 kijkt, maar dit terzijde. Als Larry ook nog zijn baan verliest is de maat vol. Hij verlaat zijn ouderlijk huis en gaat op zoek naar zijn ware liefde, maar vooral seks heeft in eerste instantie zijn aandacht. Als de serie vordert, wordt het 40-jarige jongetje een man. Hij verliest zijn maagdelijkheid en trouwt zelfs twee keer. Het zal je niet verbazen dat Larry beide keren hard wordt gedumpt. Dan gebeurt het voor Larry; hij komt zijn droomvrouw tegen. Zij heet Passionate Patty en zij zal hem tot in lengte van jaren gelukkig maken.

Het lijkt een afgezaagd verhaal en dat is het misschien ook wel. Toch is de verhaallijn voor deze game briljant in combinatie met alle platte humor. Dan verlaat Al Lowe de serie, maar wordt er de grote fout gemaakt door toch door te gaan met de game. Larry wordt te oud bevonden en wordt vervangen door zijn neefje Larry Lovage. Het is sinds dat moment alleen maar slechter geworden. De game draaide alleen nog maar om de platte humor en het lag er te dik bovenop. Ik ben teleurgesteld gestopt met Larry-games spelen. Toen de 2009 editie van Box Office Bust uitkwam, was mijn behoefte om de game nog te spelen compleet verdwenen. Dit kwam omdat ik een nieuwe teleurstelling wilde voorkomen. Want hoe goed de game er ook uitzag het zou nooit de vage VGA graphics met een groot gecensureerd scherm kunnen toppen. Larry liet je in het begin je verbeelding gebruiken, dit is iets wat je maar zelden nog ziet. Ik begrijp ook heel goed waarom gamers zich zo verheugen op Duke Nukem Forever. Toch denk ik dat velen voor een grote teleurstelling komen te staan. Je creëert bij deze games vaak een mythe om de eerste delen heen die bijna niet meer te overtreffen is.