En alweer een jaar voorbij. 365 dagen 2011 zijn vervlogen. Een jaar vol hoogtepunten en dieptepunten. Het jaar van “Doe is ff normaal man!”, de ramp in Japan en het eerste jaar dat wij doorbrachten als GamePlayNation. Het jaar van Portal 2, The Elder Scrolls V: Skyrim, Uncharted 3: Drake’s Deception, Batman: Arkham City en nog veel meer games die onze harten wisten te veroveren. Als hoofdredacteurs hebben Steven en ik de eer om voor de laatste keer onze mening uit te spreken over dit jaar en de games die wij in onze harten sloten. Hierbij dan ook voor de laatste keer een inleiding dit jaar en daarmee het laatste artikel. Ons terugblik op 2011: de hoogte- en de dieptepunten.
Tom: 2011... wat een prachtig gamejaar was dit zeg. Wellicht het beste jaar dat we tot nu toe hebben mogen meemaken. Op voorhand had ik wellicht mijn twijfels, toen januari nog titels bracht als MindJack, maar al snel bleek 2011 meer in huis te hebben dan wie dan ook kon voorspellen en werd het een van de mooiste jaren die de industrie gekend heeft.
Steven: Laten we niet overdrijven, maar van de afgelopen jaren was dit zeker één van de betere. Niet alleen het najaar was dit jaar dik in orde, maar eigenlijk zaten er door het hele jaar toppers verspreid, zowel in de lente, zomer, herfst als winter.
Tom: Inderdaad, de verspreiding was veel beter dan in voorgaande jaren. Zo zagen we aan het begin van het jaar al grote toppers als LittleBigPlanet 2 en Killzone 3 verschijnen, maar tegen de zomer begon het echt storm te lopen. In mei verscheen een van mijn favoriete games van het jaar, waar we ook een themaweek voor hebben gemaakt op GamePlayNation: L.A. Noire. We hebben het er al eens eerder over gehad, maar jij was minder positief over de game dan ik gehoopt had. Please do explain.
Steven: Ik ben altijd een beetje bevooroordeeld en was inderdaad niet erg positief. Ik zag dat de animatie van de gezichten en dergelijke van hoge kwaliteit waren, maar ik hoorde van alle kanten dat de game daar teveel op leunde. Daarbij zouden de actie-scenes helemaal niet goed uit de verf komen en zelfs afbreuk doen aan de game. Echt een ‘van horen zeggen-verhaal’ dus, maar ik besloot daarom wel dat dit niet een game was die ik graag zou spelen. Jij hebt dit duidelijk anders ervaren.
Tom: Met name qua sfeer was het een van mijn favoriete games aller tijden. Het is een totaal ontspannende game, waarvoor je achterover leunt en het plot over je heen laat komen terwijl je bezig bent met het oplossen van de zaken. Geen druk schreeuwende kinderen over een headset of de noodzaak om steeds een ragequit te doen. Gewoon lekker achterover leunen en naar de zwoele jazz-muziek luisteren. Fantastisch!
Steven: Je weet dat ik veel minder geil op soundtracks dan jij. Als je me echt blij wilt maken dan geef je me een game met sfeer waar wat meer actie inzit. Neem bijvoorbeeld een Dead Space 2 of Portal 2. Allebei heel sterke vervolgen op hun eveneens goede voorganger en ook boordevol sfeer, maar die is niet zo zeer gebaseerd op de soundtrack, maar meer op het verhaal, de graphics en de geluidseffecten. Ik weet dat je niet van horrorgames houdt, maar je moet niet de beste game van het voorjaar de middelvinger geven! Heerlijk om te schrikken in die duisternis en die Necromorps strategisch te ontleden of om GlaDOS weer de loef af te steken. Dan kan L.A. Noire weer achteraan sluiten in de rij, want daar geef ik de voorkeur aan.
Tom: Als je de game gespeeld had, dan had je beter geweten, maar ik kan niet ontkennen dat Portal 2 inderdaad een van de meest sfeervolle games van dit jaar was. Met name GlaDOS wist weer wat iets de game toe te voegen dat ongrijpbaar is. Hoe van saaie witte kamers en simpele puzzeltjes zo’n fantastische game gemaakt kan worden... Op Dead Space 2 reageer ik gewoon niet, maar dat is aangezien het uit mijn minst favoriete genre komt. Ik denk sowieso dat je moeilijk een beste sfeergame kunt kiezen dit jaar, doordat zoveel games een fantastische sfeer hadden. Eveneens in mei kwam namelijk The Witcher 2: Assassins of Kings uit, een van de beste games van dit jaar die pijnlijk onderbelicht werd.
Steven: Dat is erg jammer inderdaad, want de marketing erachter was denk ik gewoon niet zo sterk. Ik heb ook nooit het gevoel gehad dat ik die game echt binnen moest halen, niet erg overtuigend, terwijl de game dit absoluut schijnt te zijn, maar ik moet dit nog steeds zelf ervaren. Sfeervolle games waren er inderdaad in overvloed door een goede combinatie van beeld en geluid en hierdoor werd 2011 echt het sfeerjaar, meer dan andere jaren. Maar als ik dan mijn favoriete sfeergame moet kiezen, dan kies ik Portal 2, omdat die iets speciaals over zich heen heeft, zoals jij al zei: iets ongrijpbaars. Het heeft echt dat je ne sais quoi. Dat had een andere game vast ook voor jou, of niet?
Tom: Ja, en het is de game waar jij de grootste hekel aan hebt, zonder dat je er ook maar mee in aanraking bent geweest: The Elder Scrolls V: Skyrim. Wellicht is het mijn voorliefde voor soundtracks, uitgebreide verhalen met goed uitgewerkt universum of gewoon mijn liefde voor de RPG, maar ik ben totaal overrompeld door de game. Je kunt er honderden uren in steken zonder aan de main quest te beginnen en je gaat de game steeds meer waarderen, zelfs na er zoveel uur ingestopt te hebben. Het was niet mijn Game of the Year, maar het kwam wel erg dichtbij.
Steven: Ik heb inderdaad erg weinig met Skyrim, omdat ik niet hou van een half product die patch na patch nodig heeft om afgemaakt te worden. De game mag dan een gigantisch grote wereld bevatten, maar dat is voor mij geen excuus voor alle rare bugs en glitches waarover ik heb gelezen en ook beelden van heb gezien. Gebieden waar je heen kunt lopen, wat eigenlijk niet behoort te kunnen, draken die achteruit vliegen en niet meer verder kunnen met een quest door een bug, allemaal voorbeelden van problemen die volgens mij voortkomen uit het gebruik van een veels te oude engine. De engine waarmee Skyrim gemaakt is, is namelijk ook gebruikt voor Oblivion, Fallout 3 en hun andere recente games. Toevallig hadden al deze games ook last van bugs, dus dat lijkt me geen toeval. Gelukkig zijn er ook games die een grote wereld hebben zonder al teveel bugs en dan komen we aan bij jouw GOTY als ik het goed heb: Batman: Arkham City.
Tom: Ik weiger nog steeds in discussie te gaan hierover met iemand die de game nooit speelde en gelukkig zijn er miljoenen anderen die wél besloten hun hart te geven aan deze fantastische game, maar inderdaad ik had maar één echte favoriet dit jaar en dat was Batman: Arkham City. Vanaf de aankondiging op de VGA Awards in 2009 maakte ik me al klaar voor de game en gedurende 2011 duurde het wachten te lang om vol te houden. Als zo’n game dan uiteindelijk je verwachtingen dan ook nog eens ver overtreft en je favoriete game van 2011 wordt, dan is dat natuurlijk al helemaal geweldig. De vele villains, de open wereld, de sfeer, de geweldige stemacteurs en gewoon de game als geheel... wat een ervaring.
Steven: Een ervaring die ik binnenkort ook kan gaan opdoen, want dit is de enigste game van dit najaar waar ik echt graag mee aan de slag wilde, maar waar ik nog geen tijd voor wist te vinden. Ik had wel vanaf het begin een goed gevoel bij de game, maar was tegelijkertijd bang dat de vele villains juist nadelig zouden uitpakken. Gelukkig is dit niet het geval en kunnen we nu genieten van een hele toffe game. De zekerheid dat de game echt tof ging worden, kreeg ik tijdens de presentatie op Firstlook. Niet de gevechten was het onderdeel waar ik als een blok voor viel, maar de manier waarop je de stad kan verkennen en je eigen weg kan bepalen door Arkham City. Ik sta echt te trappelen om heerlijk te gliden door de ongure steegjes en over de hoge gebouwen! Toch vind ik Portal 2 unieker en overwint mijn voorliefde voor Valve-games deze aanval op de troon.
Tom: En dat kan ik helemaal begrijpen, wellicht dat de game ook bij mij op de tweede plaats staat, al twijfel ik daar tussen The Elder Scrolls V: Skyrim en Portal 2. Maar wat voorbij is, is voorbij, want over luttele uren is het 2012! Een jaar vol met grote titels, waarvan mijn favoriet momenteel Sly Cooper: Thieves in Time is. Mijn favoriete serie games is altijd Sly Cooper geweest en ik zie enorm uit naar deze game! Zie jij nog speciaal naar games uit?
Steven: Ik heb geen PlayStation 3 en ben eigenlijk nooit fan geweest van Sly Cooper, daarom is het niet de game waar ik echt naar uitkijk. Ik kijk het meest uit naar Halo 4, omdat ik echt een sucker ben als het op Halo aankomt. Ik ben erg benieuwd naar de veranderingen die 343 Industries heeft doorgevoerd. Maar als we het meer recent houden, kijk ik het meeste uit naar The Darkness II. Ik denk dat deze game echt hoge ogen gaat gooien door zijn nieuwe stijl en bloederige gameplay. Het heeft allemaal een heel sinister tintje en daar houd ik wel van. Het verhaal ziet er ook interessant en complex genoeg uit.
Tom: Je enthousiasme voor Halo 4 mag ik als PlayStation-fan helaas niet delen, maar The Darkness II ziet er inderdaad goed uit. Lekker bloederig, lekker knallen en een goed verhaal! Ik zie ook nog uit naar Grand Theft Auto V. Ondanks dat de info nog schaars is, ben ik er zeker van dat Rockstar er wat moois van gaat maken. Recenter zie ik uit naar de PlayStation Vita. Het apparaat gooit momenteel geen hoge ogen in Japan, maar dat komt denk ik doordat het apparaat gericht is op de Westerse markt met titels als Uncharted: Golden Abyss, LittleBigPlanet, Unit 13 en ModNation Racers. Ik zie er erg naar uit om het apparaat in mijn handen te krijgen en aan de slag te kunnen met alle grote titels!
En dat was het alweer voor 2011, het laatste artikel en het laatste dat wij voor jullie kunnen betekenen. Wij wensen jullie namens GamePlayNation alvast een voorspoedig en gelukkig 2012, dat het maar weer zo’n mooi gamejaar mag worden als 2011!
Er zijn momenteel geen reacties gevonden.